Radek

Wspaniale zobaczyć takie zdjęcie.

Takie wieści potrafią osłodzić koniec weekendu :)

Gajka jest również zdecydowanie za puszkami. Pogoda w weekend średnia, ale i tak wybraliśmy się na działkę. Co prawda wypraw żadnych nie było, ale spacer na łonie przyrody zawsze cieszy. Dzisiaj, gdy wracaliśmy, Gajulka nie bardzo chciała wejść do samochodu. Stała przy drzwiach wejściowych do domku i czekała, aż wrócimy do środka. Lepsza Połowa musiała wziąć Gajkę na ręce i wstawić do samochodu.

I jeszcze mżawka do kompletu.

Oprócz kotków, Grześ powinien też pilnować ciepłego kąta ;)

Gajulka wczoraj miała obniżony nastrój, oczywiście się martwiłem, czy coś nie jest źle. Na szczęście dzisiaj nastrój bardzo dobry, pogodny pycholek i łakomstwo :) Jeżeli już jesteśmy przy łakomstwie to ostatnio Gajce przestała smakować dotychczasowa karma dla nerkowców. Trzeba było robić kombinacje, żeby mała mordka raczyła zjeść. Mieszać z czymś, zachęcać itp. Na próbę kupiliśmy Animondę dla nerkowców i, jak na razie, okazała się strzałem w dziesiątkę. Gajulec samodzielnie opróżnia miseczkę :) Oczywiście nie suche, tylko puszka. Ciekawe, jak długo będzie Gajulcowi smakować?

Też się pod tym podpiszę.

Super, że Misio w formie :)

Koniecznie, bo Grześ powinien mieć własny, super dom.

Siedzę i myślę o Aureliuszu.

Jeszcze zostawię głaski na dobranoc.

Smutno czytać takie wieści :(

Jesienią brak pożegnanych przyjaciółek bardziej boli.

Jak zawsze bardzo dziękuję za pamięć. Smutno mi ostatnio, bo po małej mordce widać przebytą chorobę. Wiem, że od razu wszystko nie wróci do normy, ale nerwy są. Może być też tak, że na zawsze zostaną leki. Najgorsze, że nic nie mogę zrobić. Wszystkie badania zrobione, dajemy leki i czekamy na kolejne badania. Kciuki i łapinki jak zawsze wskazane.

Każde rozwiązanie dobre :)

Będę siedział jak na szpilkach.

Jako gratis do kotka? ;)

Też się martwię :( Może Aureliusz, w związku z wiekiem, wolniej dochodzi do siebie po chorobie. Psinka faktycznie podobna.

Dobrze, że brzuszek lepiej. Tylko martwi brak sił :( Myślę, że warto wybrać się do weta i zapytać, co można jeszcze zrobić.

Skorzystaliśmy z ciepłego weekendu i pojechaliśmy na działkę. Gajulka miała okazję być na działce pierwszy raz po chorobie. Po przyjeździe Gajka zastanawiała się, jak ma się ułożyć do snu Może na tym boku, a może na tym... w końcu okazało się, że najlepiej tak:) Pora roku nie sprzyja większym wyprawom, ale i tak trochę pochodziliśmy w jesiennych okolicznościach przyrody. Moim zdaniem mała mordka nie wróciła do formy sprzed choroby, ale Lepsza Połowa jest zdania, że wszystko jest OK:) Pozostaje czekać na kolejne badania.

Niepoważni są niektórzy. Tak trudno zadzwonić i powiedzieć, że się zmieniło zdanie. Ech, szkoda słów.

Cieplej mi się robi na sercu gdy na niego patrzę.

Mam nadzieję, że u Aureliusza lepiej.

Rajko, cały czas pamiętam i zaglądam w rocznicę.

Ale by było super.