malagos

Rozmawiałam w sobotę rano z miłą panią z Radomia, jechała z rodziną na weekend na Mazury- zapytała, czy jak będą wracali, czy mogą zobaczyć szczeniaka? Mieszkamy prawie po drodze. No pewnie, że tak. Czekała, pół niedzieli na wiadomość. Wreszcie dobrze po 17.00 wyslałam sms, kiedy się można spodziewać Państwa. Pani zaraz oddzwoniła, że za 1,5 godziny będą, ale... nie są w 100 procentach zdecydowani, ze mąż chce koniecznie szorstkowłosego psa, a Gajka nie wygląda tak, czy w ogóle przeprasza, że zawraca głowę, bo to niedziela, bo wieczór, bo nie wiedzą, czy wezmą sunię itp. No dobra, myślę sobie, jak już są nie tak daleko, co mi szkodzi ich poznać. Byli po dobrych dwóch godzinach. W samochodu wyszło małżeństwo i 10 lenia Pola, i wyskoczył tak na oko 6 letni chłopaczek, na bosaka (bo od 2 dni nie może znaleźć butów-powiedziała pani). No i się zaczęło... "Szymon, nie rusz, Szymon, zostaw, Szymon, chodź tu, Szymon nie goń kotka! Szymon, nie wchodź tam!". Szymon ma takie ADHD, jakiego w życiu nie widziałam! Do psów lgnął, przytulał, głaskał, pieścił, podnosił, do ogrodu wybiegał zrobić siusiu, do kuchni wpadał ( a tam zamknęłam biedną starą, kaszlącą Nusię) i próbował ja też brać na ręce, gonił moje przerażone koty... Rodzice co chwila "Szymon i Szymon". Aż po pół godzinie wahań za strony państwa skończyłam tę wizytę, mówiąc, że psa nie dostaną i że czas na nich. Ludzie - wg mnie - chcieli po prostu sprawdzić, czy Szymon w kontakcie z psem się wyciszy, czy odrobinę spowolnieje w działaniach. No, może, z dorosłym labkiem tak, ale na Boga, nie ze szczeniakiem! W sumie współczuję tej pani (bo sympatyczna bardzo...), że ma takiego Szymona :(

Pani Alicja zabrał Korę na usg i badanie krwi. We wtorek sterylizacja. A co do szczeniaczki....

Nie, wyruszyli z Wrocławia, mieszkają na ul Józefa Becka

na swoim: Nazywa się Kora :)

Historia jak z filmu: po godz. 15.00 dzwoni telefon. Bardzo sympatycznie rozmawiamy o szczeniarce, opowiadam, pani wypytuje, i pyta, czy można zobaczyć pieska. Oczywiście, a skąd pani dzwoni? Z Wrocławia. No to dupka blada, myślę sobie, ale mówię: proszę popatrzeć na mapę, to ponad pół Polski. I ze mieszkam jeszcze 100 km za Warszawą. A pani na to, co to jest 100 km, i czy jeszcze dziś mogą przyjechać? No nie do uwierzenia! Potem sms "już wyjechaliśmy, będziemy ok.21.30". I byli! Przesympatyczni ludzie, z córką dwudziestokilkuletnią. Kawa, herbatka, ciasto, pokazywanie zdjęć poprzedniego pieska, nasze psy wniebowzięte, że ktoś jest i głaszcze je wszystkie. A nasza Igunia po prostu przykleiła się do pani. Ta ją wzięła na kolana i tak popijały sobie herbatkę. Malutka też się fajnie pokazała, lizała po rękach, bawiła się sztuczną kostką. No i rozpacz pani: obie są cudowne! Po pół godzinie jednak serce skłoniło się ku Igusi... No więc spisaliśmy umowę na Igusię. Czeka ją badanie usg, badanie krwi i sterylizacja, czyli to, co my z Tomkiem musielibyśmy zrobić (umawianie, zawożenie psa do Makowa, opieka po operacji - wszystko to nas ominie, huuura!!) No to na dom czeka mała Gajanka. Ale był juz obiecujący telefon....

No to bomba, jutro opisze dokładniej. Ogłaszałam małą sunię Gaję, a dom znalazła Igusia!... I to gdzie? We Wrocławiu!

Maleńtas rozrabia na całego. Przechodzi pod tarasem, kopie dołki w moim nowo założonym ogródku, przynosi różne śmieci, drze japę, jak je nikt nie towarzyszy!... Zostawiam więc na dworze którąś z cioć, niech się trochę i one pozajmują szczylkiem.

Igusia awansowała od wczoraj do domu - i jest ok. Całą noc przespała, chyba w kuchni na tym posłanku, ale nie zamykałam jej. Rano o 7.00 całe towarzystwo w podskokach poszło na dwór. Szczeniorka przespała noc w kojcu w sadzie, trochę ją rano słyszałam... Dziś chodzi luzem, za psami, za mną, ale nie w domu. Nie mam siły na szczeniaka w mieszkaniu :( Jest ciepło, słonecznie, położyłam koc na tarasie, stoi miska z wodą.

A tak się prezentuje szczylkówna Gajanka: Dobre Ciocie, Diana i Bazia, mają pełne ręce roboty :)

Taka jestem ładniutka :) A w domku czuję się doskonale, mam posłanko w kuchni, a drzwi do ogrodu otwarte non stop, to może wpadki z zachowaniem czystości nie zaliczę...

Aha, szczeniak-chłopaczek poszedł na swoje, cała rodzina po niego przyjechała. sunia czeka, a mordkę drze, cała wieś słyszy, ze samotna i niekochana!.....

tak ze 40 cm, jest drobnej budowy. No i od dziś - domowa :) Piłyśmy wszystkie kawę na tarasie: Dianka, Bazia, Nutka, kotka Lili, Szara Kota :)

Igusia dostała antybiotyk w zastrzyku, podaję Nifuroksazyd. Ma apetyt i jest wesoła. Wg wskazówek konfirm ugotowałam ryż i podaję jej z odrobiną gotowanego kurczaka. Na jutro mam przygotowane skrzydło indyka, ale ograniczajac ilość tłuszczu dostanie tylko chude wyskubane mięsko. Bo może ma coś z trzustką?...

Nie sposób zrobić zdjęcia całej gromadce, takie to ruchliwe, skaczące, poszczekujące! No i nie zrobię już tego błędu, ze pójdę do nich w krótkich spodniach, he, he!

Szczylki są u mnie w kojcu w sadzie. Wczoraj na dzień dobry dostały Drontal od robali i kropelki od pcheł. Jak tylko otwieram kojec, zaraz robią siusiu i kupale, taki mądre! Nasze suczki, Diana i Bezia bardzo nimi zainteresowane, dają się lizać po pyszczkach, targać za uszy, choć Bezia raczej ucieka po chwili. Czarny to chłopaczek, podpalana to sunia. I ten zapach z ryjków, szczenięcy, przecudny!......

jednak Igusia :) poprawiłam poprzedni post, z Nelki na Igę. Coś jednak nie jest ok, trochę sraczusi w kojcu, i zwrot obiadu. Jutro Tomek wyjeżdża na 3 dni :( Aha, i przybyły rano 2 szczeniaki z lasu. Siedzą w kojcu w sadzie. Ratunku.........

to ja nie przyjadę, bu....... No dooobra, żartuję :)

Wczoraj zakropliliśmy Igę od pcheł, wiec z kąpielą poczekamy, ale jej się przyda porządne pranko. I jeszcze jej nie poznałam z naszymi suniami, ale jak biegną - tradycyjnie! - do kojca i szczekają, Iga siedzi cichutko.

Też tak uważam, Agasiu :) Mam dwa zapytania od znajomych z Warszawy o małe młode suczki :) może ktoś się skusi na Nelkę Yesss :) Witaj, konfirmie31 :)

Sunia jest młoda, max 2 lata. Wazy około 7 kg. Wyciągnęliśmy 1 kleszcza. Dostała środek na robale i krople od pchełek. Smycz nie jest jej obca, ale prze przed siebie, a na"zaczekaj" kładzie się do góry łapami. Nie było do tej pory kupy, a nie wiem, jak z siusianiem, nie widziałam w kojcu. A że nie było nas kilka ładnych godzin, te przed chwilą wzięłam sunię do sadu. Jadła trawę, wąchała, ale z chęcią wróciła do kojca.

Dwaj młodzi chłopcy z naszej gminy zadzwonili do ... naszej dr Magdy Makowa, że znaleźli na polach między wsiami psa, zamknęli w stodole i pytają , co zrobic? Magda zadzwoniła do nas, i po godzinie mieliśmy w kojcu nowego tymczasowicza. Drobna, bardzo chuda sunia, pokazująca brzuszek, jak tylko się na nią spojrzy. Dostała od chłopców chrupki, od nas miseczkę z wodą. Do budy nie weszła, wiec wyciągnęłam stary kocyk, na którym się chętnie położyła. Posłanie z kocem zignorowała, ale postawiłam pod daszkiem, wiec nie zmoknie w razie deszczu. "Dolinę Noteci" pochłonęła z wielką przyjemnością :) Zaraz zabierzemy ją do gabinetu na oględziny :) Nazwałam ją Igusia. Wpłaty: 50 zł od wujka Nuncek :) dziekuję serdecznie! Wieczorne, skromne zdjęcia:

a kuku, kojec zajęła wczoraj wieczorem cuuuudna Igusia............

Nulka ma się dobrze - nie przeraża ją miasto, ale na spacerach ciągle coś ją ciekawi. Ma humor, apetyt, to chyba jej dobrze :)