To prawda. Trochę trzeba będzie jeszcze nad nim popracować w sensie fizycznym i psychicznym.W stosunku do tego co było jeszcze kilka dni temu, to jest świetnie. Karmelek bardzo się boi nagłych dźwięków.Mąż niechcący stuknął garnkiem ,a Karmel krzyczał jakby ktoś go ze skóry obdzierał.Na wiele gwałtownych bodźców tak reaguje.Musiał być przeganiany i bity. Bardzo nie lubi wycierania łapek szczególnie tylnych.Próbuje nawet warczeć albo płacze. Zadu też nie można tknąć, bo krzyczy. Muszę jakoś sprawdzić czy nie ma śrutu w tej okolicy. Dziś jedziemy na chirurgię , mam nadzieję ,że ostatni raz. Dalszy ciąg leczenia go powierzę dr Szczypce. Karmelcio ładnie reaguje na swoje imię. Dobrze chodzi na smyczy,ale trochę boi się samochodów. Musimy bardzo uważać przy otwieraniu wejściowych drzwi, bo potrafi w ułamku sekundy czmychnąć między nogami. Nie wpasował się jeszcze do końca w stadko. często idzie sobie w osobne miejsce.Za to doskonale wie ,że idą na spacer i dostają smaczki.Wtedy pędzi z nimi. No i oczywiście do michy. Nakładam im do misek po kolei.Najpierw Dolar, potem Loczka i na końcu Karmel, co 15 sekund.Czeka grzecznie na swoją kolejkę. Ktoś będzie miał z niego dużą pociechę, bo jest posłuszny, milusiński i pieszczoch.