Isabel

W górę malutka, przecież musi się ktoś w tobie zakochać!

Białonogi Antoś - jeszcze dziecko - bardzo o domek prosi!

Nie wiem co by tu jeszcze zrobić... Jak najwięcej ogłoszeń, wszędzie gdzie tylko to możliwe, na różnych portalach, w prasie lokalnej...

Ale ja jeszcze zdążyłam zobaczyć!

Z kimś trzeba swoje obawy dzielić, nawet wirtualnie, zawsze wtedy trochę lżej na duchu...

Byłoby wspaniale! Trzymam kciuki!!!

Antosiu, pokaż się wszystkim!

Biedna, samotna Jorgusia, tak chciałaby do domu...

Kotka Neska - idealna dla kawiarzy!

No to w górę, pokaż się wszystkim sunieczko!

[quote name='wisela1']Kwadratowe jaja. Znowu jestem wisela1....[/quote] :megagrin::megagrin::megagrin: A my i tak wiemy o kogo chodzi!

Taka świetna sunia, dlaczego ona dalej bez domu???

Mała czarna w towarzystwie Neski - fajna kombinacja by była!

Czy już coś wiadomo?

Do góry Jorgusiu!

Neska czeka na swojego Ludzia!

Franio szuka domu!

No to pokazujemy się dalej!

W górę Warszawianko!!!

Ogłoszenia wszelakie też ma?

Hop, malutka!

Może festyn pomoże?

Ja 8 lat temu wzięłam znalezioną 3-tygodniową koteczkę. Był to mój pierwszy kot, więc oczywiście nie miałam o niczym pojęcia. Dostałam od weta następujący przepis na mieszankę: 1 szklanka mleka 2% 1 żółtko surowe 1 łyżka cukru 1 łyżka słodkiej śmietanki 5 łyżek naparu z rumianku 1 łyżeczka canvitu zielonego (witaminy i mikroelementy) Robiłam taką mieszankę raz dziennie, wstawiałam do lodówki i potem wlewałam porcję do buteleczki, buteleczkę wstawiałam do gorącej wody żeby mleczko się zagrzało i karmiłam Milusię kilka razy dziennie (w nocy nie). Też co najmniej pół dnia nie było nikogo w domu, bo ja byłam w pracy, synowie w szkole, ale małej nic się nie działo. Mieszkała w pudle po telewizorze, potem trzeba było to pudło dobudować na wysokość, bo zaczęła z niego wychodzić. Pudło wymoszczone było szmatkami, na tyle było miejsca, że w jednym rogu siusiała, a w drugim spała. I wychowała się! Dzisiaj jest z niej kawał baby - 6 kg!

Poprawa pod każdym względem! Przy takiej opiece nie może być inaczej!

Dobrze zrobiłaś! Bury tak walczył i bronił się, bo nie wiedział co go czeka. A czeka na niego dom, gdzie będzie kochany, karmiony, głaskany i gdzie mogąc wychodzić, będzie dalej czul się wolnym kotem.