elik

Dbaj o zdrowie Boguniu, bo ono jest najważniejsze. Ja długo nie zawracałam sobie tym głowy, to teraz muszę tracić dużo czasu na rozliczne terapie i coraz to nowe badania Trzymaj się Boguniu!

Sliczne tylko jeszcze nadal dzikawe. Boją się, gdy ktoś zbliży się do klateczki

Witaj Boguniu Jeszcze jest w schronie. Musi upłynąć kilka dni od operacji, żeby mogła jechać w dość długą drogę.

Czego Ty chcesz Moli@?

Bardzo, bardzo serdecznie dziękuje Sowa za to kompendium wiedzy, co i jak, żeby Suzi naumiała się, że zostawanie samej, to nic strasznego, że ja zawsze do niej wrócę. Mam nadzieję, że damy radę

Nie mamy wyjścia, musimy Jutro też będziemy trenować.

Wyszliśmy z mężem na 15 minut, po powrocie zastaliśmy nieco podrapane drzwi Nie będzie lekko, ale kto mówił, że będzie?

Kochamy bardzo swojego Alficzka, choć jest trudnym i bardzo chorym psiakiem, a może właśnie dlatego Moja ukochana, niedawno zmarła Masieńka, też była początkowo tymczasem i tak jak Suzi teraz, tak i Masiunia, która przyjechała do nas z mordowni u Ewy B. i miała być u nas tylko przez chwilkę, zanim przekażę ja do właściwego DT u Anny K. w Podłężu. Gdy dowiedziałam sie, że u Anny K. (po czasie okazało się, że to nie mniejsza mordownia niż u Ewy B.) było 50 psiaków, a Masia przyjechała do nas z mordowni, gdzie było około 200 psiaków, powiedziałam, że sunia nie umie liczyć i dla niej 50, czy 200 psiaków to to samo więc to u nas będzie miała DT. No i tak to się zaczęło Jej tymczas u nas trwał 14 lat.

Wszystkiego dobrego Rudy, bądź szczęśliwy w swoim domku.

Dokładnie tak A mi jak zwykle brakuje lajków Większość zostawiam na bazarku dla moich seniorów, ale poprawię się!

Mi też wydaje się, że Suzi nie ma bardzo mocnego lęku separacyjnego. Jeśli natomiast chodzi o Alfika, to niestety chyba nie jest dla Suzi podporą On sam ma problemy psychiczne. Jest psiakiem adoptowanym na dogo, po śmierci opiekunki. Pani mieszkała sama z piątką psiaków, gdy zmarła nikt o tym nie wiedział. W zasadzie nie wiadomo, jak długo psiaki były zamknięte z nie żyjącą panią. Długo nie pozwalał nam spać. Budził, gdy leżeliśmy chwilę bez ruchu. Wskakiwał na łóżko i deptał po nas. Długo miewał niespodziewane ataki lęku nie wiadomo z jakiego powodu. Czy coś mu się przypominało pod wpływem bieżących wydarzeń? Nie dowiemy się, co było tego powodem. Do dzisiaj jest psiakiem nieco zamkniętym w sobie. Niby szuka bliskości, ale unika dotyku. Wskakuje na łóżko, ale za moment zeskakuje. Jednak, gdy nas nie ma, to korzysta z naszego łóżka Taki to jest mój Alfik, który początkowo był tylko tymczasem, a z czasem stał się naszym psem, choć już prawie miał DS, ale mój mąż postanowił go adoptować

Pierwsze etapy mamy już przećwiczone. Zostaje spokojnie, gdy wychodzę z pokoju na kilka minut, ale myślę, że czuje mnie, że jestem w pokoju obok i dlatego jest spokojna. Dzisiaj zaczniemy wychodzić poza teren działki. Sąsiadów nastawię na podsłuch

Na pewno będzie dobrze, a koteczka szybko zapomni, że coś od Was było nie tak

Na pewno będzie dobrze, a koteczka szybko zapomni, że coś od Was było nie tak

Drobiazg Słodka babulineczka

Dziękuję Nadziejeczko Tobie i Twojej suni także dobrej spokojnej nocy i niezbyt gorącego dnia życzę

Bardzo proszę

Alfik nie rozrabia, gdy zostaje sam w domu, a Suzi ja też nie znam. Myślałam, że są jakieś standardy w kwestii szkolenia tego rodzaju, że np zaczyna się od jakiegoś czasu i co raz to się go wydłuża. Zaczniemy od 10 minut nieobecności.

Wpisane. Znowu z opóźnieniem

Przyślij mi na e-mail.

To jest nadzieja, że i drugą też dobrze zniesie. A serduszko miała badane?

A jak zniosła tą pierwszą operację?

Dobrze, że choć niektórym udaje się zmienić los, jaki zgotowali im podli ludzie.

Czyli na obu listwach miała guzy babulinka

Biedactwa W schronie to za wiele nie da się dla nich zrobić