Radek

A Braszka wygląda łobuzowato;)

Dziękuję za zaproszenie na wątek. Nie mam pomysłu jak pomóc:( Wrzesień i październik (a pewnie i listopad) będą u mnie krócej z kasą, więc nawet nie dam rady teraz wspomóc finansowo.

Biedny psiak:( Mam nadzieję, że uda się wszystko wyprostować.

Dobra wiadomość na koniec piątku:)

Śliczny Foksik się wzbogacił:) Miła sprawa.

Deklaracja dla kochanej Tyczuni za wrzesień już w drodze.

Deklaracja za wrzesień przed chwilą wyruszyła w drogę;)

Tylko czytam, bo trudno mi coś napisać, ale jestem myślami i modlitwą.

Jak się ślicznotka miewa?

Kciuki zaciśnięte z całych sił.

Kochana siwa mordka. Znów muszę przeprosić za drobną zwłokę. Deklarację za wrzesień przeleję pewnie dopiero w weekend.

Wrześniowa deklaracja pójdzie w piątek.

Normalnie psi ideał. Teraz potrzebni ludzie odpowiedni dla ideału:)

Norasku kochany. Dzisiaj mija kolejna rocznica pożegnania kochanej Helguni. Lubiłyście się razem bawić i mam nadzieję, że tam gdzie jesteście wciąż się ganiacie i dokazujecie.

Wyniki małej mordki już skonsultowane. Są podobne, jak poprzednie, ale znów widać małą poprawę w próbach wątrobowych. Płytki ładnie trzymają normę. Niedługo odstawiamy steryd i następna kontrola dopiero za 4 tygodnie. Co oznacza, że mam 4 tygodnie ze znacznie zmniejszonym stresem;)

Anica, można wrzucić zdjęcia bezpośrednio z Dogo (przy spinaczu w polu pisania), tylko zdjęcie nie może być za duże.

Bardzo prawdopodobne. Koło mojego osiedla są domki. W jednym z nich jest ONek, który większość czasu spędza w kojcu. Nawet gdy biega luzem to lata w kółko:(

Dobrze, że Foksik już po zabiegu.

Krew pobrana. Z histerią, a jakże. Wyniki będą jutro. Mam nadzieję, że uda mi się je jutro skonsultować z naszą panią doktor.

Dopiero dziś zajrzałem i zobaczyłem zdjęcia. Widać zmianę na pysiu, a i informacja o leżeniu do góry kołami pozwala mieć nadzieję, że będzie tylko lepiej.

Lepiej nie, bo jeszcze zacznie nam psisko szorować brzuchem po podłożu:)

Super są te relacje:)

Też bardzo w to wierzę, nie może być inaczej.

Ten nos przy drzwiach przypomniał mi kochaną Saruśkę. Gdy wracaliśmy do domu, spod drzwi dochodziły dźwięki wąchania, przypominające parowóz. Jeśli zbyt długo otwieraliśmy drzwi, na przykład jak byliśmy z większymi zakupami, Saruśka drapała w drzwi, żeby nas pospieszyć. Wspaniałe wspomnienia.

Fajnie wygląda:)