Radek

Dziś wróciliśmy z urlopu. Na razie Gajulec odsypia wrażenia, a my szykujemy się pomału do snu. W niedzielę postaram się zrobić małą fotorelację:)

Stan konta Tyczuni wyższy niż ostatnio:) Miło zobaczyć.

Bardzo chciałbym poczuć dotyk moich pożegnanych przyjaciółek.

Obrazek tak chwyta za serce.

Zulko, życzę szybkiego powrotu do zdrowia.

Cieszę się z odnalezienia wątku:) I będę dalej relacjonował co u Gajulca. Gajka jest cudowna i kochana. Bywa oczywiście też niemożliwa, ale cieszymy się bardzo, że jest z nami.

Cieszę się czytając takie wiadomości.

Dobrze, że Tyczunia wciąż na plusie. Spojrzałem na pozycję wydatki razem i jest tego naprawdę dużo.

Dziękujemy za dobre słowo:)

Gajulec jest nie tylko urodziwy, ale i zdolny. W sobotę Gajce i Asi udało się zdobyć trzecie miejsce drużynowo w zawodach Rally-O Po zawodach mała cholera zaległa i spała aż do wieczornego wyjścia:)

Gdyby Saruśka była wciąż z nami obchodzilibyśmy dziś jej urodziny. Zawsze tak robiliśmy w rocznicę jej przybycia do nas. Dotarła do nas równo 10 lat temu. Dziś siedzę i wspominam kochanego małpiszonka. Wciąż mi brakuje tej wyjątkowej suni.

Wzruszająca historia z przygarnięciem Dianki,

Dzisiaj taki dzień, że nie da się uciec od tęsknoty. 4 sierpnia 2006 r. dotarła do nas kochana Saruśka. Właśnie mija 10 lat. Gdy była z nami, tego dnia obchodziliśmy urodziny. Dzisiaj mogę tylko wspominać kochaną sunię.

Dobre wieści (i niech kolejne będą jeszcze lepsze:) Deklaracja za sierpień właśnie poszła.

Deklaracja za sierpień już w drodze.

Mam nadzieję, że ta zmiana na zdjęciach pokazuje trwały kierunek:) Jutro postaram się zrobić przelew za sierpniową deklarację.

10 zł jako dodatek na badania. Deklarację za sierpień postaram się wpłacić jutro.

Zawsze mi smutno, gdy czytam o odejściu psiaka. Myślę o bólu tych, którzy zostali. Mimo, że Dianka była z Twoją siostrą 16 lat, to i tak zawsze jest za krótko... Trudno powstrzymać łzy.

W zeszłym tygodniu często bywałem w miejscach, gdzie spędziliśmy wspaniałe chwile z Saruśką. Wspomnienia były tak świeże, jakby nasze wędrówki były wczoraj. Norasku, Saruniu, tęsknię.

Nie wiemy, co przyniesie przyszłość. Mam nadzieję, że decyzja przyniesie korzyść Zulce i trzymam kciuki za powodzenie.

Mylić się jest rzeczą ludzką, nie ma się co przejmować;)

Minął prawie miesiąc od strzyżenia Gajulca i już widać jak małe psisko odrosło:) Mała mordka jak zwykle podczas pobytu na działce była zadowolona, co możecie zobaczyć na fotce z porannego spacerku A na deser zdjęcie Gajki we wrzosach

Ale poza tym wyniki wyglądają dobrze, co cieszy.

Bardzo bliska więź z psiakiem jest wspaniała. Z moją Saruśką rozumieliśmy się bez słów, Norcia potrafiła przejrzeć moje myśli na wylot. Utrata takiej przyjaciółki boli. I to nawet po latach. Nawet teraz zdarzają się smuteczki gdy wędruję trasami, którymi wędrowaliśmy razem.

Paulinko, też tak mam, że jeśli przychodzą do mnie smutki to najczęściej wieczorami. Chyba to taka refleksyjna pora.