Isiak

A mnie się jeszcze chce :))) Nawet mogę powiedzieć, że uzależniona jestem :)))

Ale cudny widok :)))

Hmmm... Ja to bym zaraz jakieś robótki ręczne wyciągnęła - dzierganie na drutach, haftowanie albo kartki bym robiła, albo czekoladowniki czy inne pierdółki...

Cudowne wieści!

Na razie wrzuciłam na FB na Koty!Adopcje, SOS: https://www.facebook.com/groups/1687772504831140/

Czyli co robić? Dawać na Miau?

OK :)

Mam konto na Miau.

Niezła gromadka... Jaaga, 11 kotów masz???

Właśnie ten ból tak mnie przeraża, bo to już tyle czasu... i jeszcze dodatkowo te łapki sobie zdziera do krwi... Tyle cierpienia na jedno psie istnienie :(

Pewnie wszyscy mnie tu zlinczują, ale gdyby to był mój pies, to pewnie bym ją uśpiła. Ileż ona się nacierpi fizycznie i psychicznie, a i tak nie ma szans na powrót do sprawności. Biedna sunia :((((

Pewnie strasznie to rozstanie przeżyjecie obie. Dla Myszki to będzie jak ponowne porzucenie, ona już zaufała, myśli, że to jest jej nowy dom... Dlatego nie potrafiłabym być DT. Pękło by mi serce :(((

Tylko czasu zbyt mało...

Dziękuję :)

Właśnie na FB przeczytałam. Nie umiem się tam za bardzo poruszać i nie znoszę FB, ale kiedyś musiałam założyć konto i tak już zostało. Zaglądam na FB naszej Fundacji Zwierzęca Arkadia i oni właśnie zamieścili o tym post. Wilki i lisy kocham od kiedy pamiętam, od kiedy jako kilkulatka dowiedziałam się o ich istnieniu :))) Pamiętam świetną książeczkę o życiu lisa, "Władca Stromych Wzgórz". Ileż się nad nią napłakałam... i nie tylko nad nią. W zeszłym roku takie zakładki z wilczkami haftowałam, muszę je powtórzyć i na bazarek wystawić, może będą chętni... https://donka66.blogspot.com/2018/08/szara-wilczyca-i-spoka.html

Wilki :))) Bo pewnie pościel w wilczki kupiłaś? A propos wilków. Właśnie przeczytałam o zabiciu przez myśliwych dwóch zaobrożowanych wilków :((( Zwierzęta chronione :(((

Pharao hound albo podenco albo cirneco dell'etna... :) Słodka jest :)

A ja zazdroszczę tej pościeli w te cudne futrzaki, które bardzo bardzo kofffam :)

Straszna wiadomość... Całym sercem jestem z Tobą i Barsiczką.

Dziękuję.

Wierz mi, że gdybym mogła mieć w tym momencie życiowym psa, to już by jej u Ciebie nie było :))))) Niestety, teraz cały czas muszę być przy mamie, wielkim problemem jest nawet wychodzenie do pracy, a przecież nie mogę się zwolnić :(

Dobrze, że Eska już na swoim :)

Wiesz, Ewa, nie masz pojęcia, jak bardzo serce wyrywa mi się do Myszki... Zakochałam się w niej :) Nie dziwię się, że trudno Ci ją oddawać, ja też nie potrafiłabym. Boziu, jak bardzo brakuje mi psa :(((((

Ona jest prześliczna i taka słodka :))) Ma w sobie coś :) Domki będą się bić.

dubel