szajbus

ღ ````````) ღ ````````(( ღ ````````)\ ღ ```````/( ( ღ ``````( ( , ) ) ღ ``````( ( , )) ) ღ `````( (( , ) )) ღ ```````IiIiiIiI ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღღ ``NIEGASNĄCE ღღღ ``ŚWIATEŁKO ღღღღ ``MOJEJ PAMIĘCI ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

ღ ````````) ღ ````````(( ღ ````````)\ ღ ```````/( ( ღ ``````( ( , ) ) ღ ``````( ( , )) ) ღ `````( (( , ) )) ღ ```````IiIiiIiI ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღღ ``NIEGASNĄCE ღღღ ``ŚWIATEŁKO ღღღღ ``MOJEJ PAMIĘCI ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

ღ ````````) ღ ````````(( ღ ````````)\ ღ ```````/( ( ღ ``````( ( , ) ) ღ ``````( ( , )) ) ღ `````( (( , ) )) ღ ```````IiIiiIiI ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღღ ``NIEGASNĄCE ღღღ ``ŚWIATEŁKO ღღღღ ``MOJEJ PAMIĘCI ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

ღ ````````) ღ ````````(( ღ ````````)\ ღ ```````/( ( ღ ``````( ( , ) ) ღ ``````( ( , )) ) ღ `````( (( , ) )) ღ ```````IiIiiIiI ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღღ ``NIEGASNĄCE ღღღ ``ŚWIATEŁKO ღღღღ ``MOJEJ PAMIĘCI ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

ღ ````````) ღ ````````(( ღ ````````)\ ღ ```````/( ( ღ ``````( ( , ) ) ღ ``````( ( , )) ) ღ `````( (( , ) )) ღ ```````IiIiiIiI ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღღ ``NIEGASNĄCE ღღღ ``ŚWIATEŁKO ღღღღ ``MOJEJ PAMIĘCI ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

ღ ````````) ღ ````````(( ღ ````````)\ ღ ```````/( ( ღ ``````( ( , ) ) ღ ``````( ( , )) ) ღ `````( (( , ) )) ღ ```````IiIiiIiI ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღღ ``NIEGASNĄCE ღღღ ``ŚWIATEŁKO ღღღღ ``MOJEJ PAMIĘCI ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

ღ ````````) ღ ````````(( ღ ````````)\ ღ ```````/( ( ღ ``````( ( , ) ) ღ ``````( ( , )) ) ღ `````( (( , ) )) ღ ```````IiIiiIiI ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღღ ``NIEGASNĄCE ღღღ ``ŚWIATEŁKO ღღღღ ``MOJEJ PAMIĘCI ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

ღ ````````) ღ ````````(( ღ ````````)\ ღ ```````/( ( ღ ``````( ( , ) ) ღ ``````( ( , )) ) ღ `````( (( , ) )) ღ ```````IiIiiIiI ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღღ ``NIEGASNĄCE ღღღ ``ŚWIATEŁKO ღღღღ ``MOJEJ PAMIĘCI ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

ღ ````````) ღ ````````(( ღ ````````)\ ღ ```````/( ( ღ ``````( ( , ) ) ღ ``````( ( , )) ) ღ `````( (( , ) )) ღ ```````IiIiiIiI ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღღ ``NIEGASNĄCE ღღღ ``ŚWIATEŁKO ღღღღ ``MOJEJ PAMIĘCI ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

ღ ````````) ღ ````````(( ღ ````````)\ ღ ```````/( ( ღ ``````( ( , ) ) ღ ``````( ( , )) ) ღ `````( (( , ) )) ღ ```````IiIiiIiI ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღღ ``NIEGASNĄCE ღღღ ``ŚWIATEŁKO ღღღღ ``MOJEJ PAMIĘCI ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

ღ ````````) ღ ````````(( ღ ````````)\ ღ ```````/( ( ღ ``````( ( , ) ) ღ ``````( ( , )) ) ღ `````( (( , ) )) ღ ```````IiIiiIiI ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღღ ``NIEGASNĄCE ღღღ ``ŚWIATEŁKO ღღღღ ``MOJEJ PAMIĘCI ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

ღ ````````) ღ ````````(( ღ ````````)\ ღ ```````/( ( ღ ``````( ( , ) ) ღ ``````( ( , )) ) ღ `````( (( , ) )) ღ ```````IiIiiIiI ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღღ ``NIEGASNĄCE ღღღ ``ŚWIATEŁKO ღღღღ ``MOJEJ PAMIĘCI ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ ღ

Opisałam wam historię Balbinki w ogromnym skrócie. Tym samym chciałam wam dać do zrozumienia, ile zależy od opiekunów psa. Rady behawiorystów są czasem niezbędne, ale .. psu wylęknionemu najbardziej jest potrzebna miłość, cierpliwość i czas- dużo czasu. Nic nie dzieje się nagle, w ciągu doby, tygodnia czy miesiąca. To powolny proces, trudny tak samo dla właścicieli jak i samego psa. Człowiekowi jest jednak łatwiej, bo jest na swoim terytorium, a taka biedna psina? Dla niej nowy dom to kolejna trauma. Nowi ludzie, nowe miejsce, nieznana okolica, nowe nieznane zapachy i co się rodzi w takiej malutkiej, pełnej złych wspomnień łepetynie? Strach, obawa i niepewność. Taka psina nigdy nie otworzy się do końca jeśli na przykład będzie z nią pracowała jedna osoba. W tym procesie musi uczestniczyć cala rodzina, bo my dla psa jesteśmy niczym innym jak stadem, a on jest częścią tego stada i tak ma się poczuć. Zyczę wytrwałości nowym właścicielom suni i wierze głęboko, ze praca nad nią przyniesie spodziewany efekt.

Faktycznie jaka będzie Dajtusia tego nikt nie wie. Pewni możemy być jednego, ze nigdy nie zapomni do końca o swoich lękach podobnie jak nasza Balbinka. Kiedy trafiła do nas była jednym , wielkim kłębuszkiem nerwów i lęków. Bala się wszystkiego, nawet miseczki. Podchodziła do niej na ugiętych nóziach, kradła kąsek i uciekała w ciemny kąt, żeby skonsumować zdobycz. Na widok LUDZIA wciskała się pod biurko syna i trzesła jak osika. Tak samo reagowała na dźwięk dzwonka do drzwi. Nawet latająca mucha potrafiła wpędzić ją w paralizujący strach. Byliśmy bezsilni. Pisałam do behawiorystów a nawet do psiego psychologa i na nic zdały się ich rady. Uznano, że ma syndrom katowanego psa i z tego nie wyjdzie. Jeden z nich kazał wziąć pod uwagę nawet eutanazje, co mnie doprowadziło do szału. Od tamtej pory nikogo nie prosilismy o pomoc. Postanowilismy dać jej czas, na maksa miłości i cierpliwości. Tak oto, nasza malautka powoli otwierała się na świat jak pąk nierozwiniętej róży. Sporo upłynęlo czasu zanim nam zaufała. Najbardziej bala się mężczyzn . Na widok mojego męża wracającego z pracy posikiwała i wiała w najciemniejszy kąt jaki był w mieszkaniu. Nawet było słychać jak się trzęsie. Podziwiam mojego męża za to co zrobił. Jak ją do siebie przekonał? Moze wyda wam sie to smieszne, ale zniżył sie do poziomu psa. Chodził na czterech, z kością z prasowanych ścięgien w zębach, i udawał psa. Balbina obserwowała go z zainteresowaniem z ukrycia, az pewnego dnia wyszła do niego i zaczęła się z nim bawić. Nigdy nie zapomnę łez wylanych na ten widok. Dzis czeka z utęsknieniem na powrót "tatki" i tańczy mu lambadę na powitanie. Jak jest dziś Balbinka? Kochanym, wspaniałym i oddanym psiakiem. Upłynęło dużo wody zanim do tego doszło, ale warto było czekać. Czuje się bezpieczna, kochana i zaufała ponownie człowiekowi. Pozostało jej część lęków, ale kto ich nie ma? Z tymi dajemy sobie radę. Żeby nie bala się much założyliśmy moskitiery, boi się strzałów, kratek piwnicznych w chodnikach, gwaltownych ruchów wykonywanych przez obcych, ale sie nie kuli tylko obszczekuje takiego kolesia z bezpiecznej odleglości. My możemy już machać łapami do woli , bo wie, że żadna z tych rąk nie zada ciosu, ale przytuli, pogłaszcze czy da smaczka. Ma kilka jeszcze lęków, ale to pikuś w porównaniu z tym co było. Jest wspanialym , kochanym brzdącem i cieszymy sie, że do nas trafiła. Nie lubi psów, kotów i niestety musi chodzic na smyczy czy biegać na lince, bo tu nie możemy jej zaufać. Wystarczy, że usłyszy strzał w korkowca czy dźwięk pękniętej opony i wieje na oślep. Dajtusia trafiła do super domku. Domowników nie przeraża jej zachowanie, nastawieni są na prace nad sunia i kiedys ona zaowocuje. Już zaowocowała. Małymi kroczkami prą do przodu i to przyniesie efekt. Faktycznie teraz jest w centrum zainteresowania i łatwiej jest z nią nawiązać kontakt.

"Daj nam wiarę, że to ma sens, że nie trzeba żałować przyjaciół. Że gdziekolwiek są, dobrze im jest. Bo są z nami choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, że po głosach tych wciąż drży powietrze. Że odeszli po to, by żyć. Lecz tym razem będą żyć wiecznie."

"Daj nam wiarę, że to ma sens, że nie trzeba żałować przyjaciół. Że gdziekolwiek są, dobrze im jest. Bo są z nami choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, że po głosach tych wciąż drży powietrze. Że odeszli po to, by żyć. Lecz tym razem będą żyć wiecznie."

PAMIĘTAM MALUSZKI "Daj nam wiarę, że to ma sens, że nie trzeba żałować przyjaciół. Że gdziekolwiek są, dobrze im jest. Bo są z nami choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, że po głosach tych wciąż drży powietrze. Że odeszli po to, by żyć. Lecz tym razem będą żyć wiecznie."

"Daj nam wiarę, że to ma sens, że nie trzeba żałować przyjaciół. Że gdziekolwiek są, dobrze im jest. Bo są z nami choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, że po głosach tych wciąż drży powietrze. Że odeszli po to, by żyć. Lecz tym razem będą żyć wiecznie."

"Daj nam wiarę, że to ma sens, że nie trzeba żałować przyjaciół. Że gdziekolwiek są, dobrze im jest. Bo są z nami choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, że po głosach tych wciąż drży powietrze. Że odeszli po to, by żyć. Lecz tym razem będą żyć wiecznie."

"Daj nam wiarę, że to ma sens, że nie trzeba żałować przyjaciół. Że gdziekolwiek są, dobrze im jest. Bo są z nami choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, że po głosach tych wciąż drży powietrze. Że odeszli po to, by żyć. Lecz tym razem będą żyć wiecznie."

"Daj nam wiarę, że to ma sens, że nie trzeba żałować przyjaciół. Że gdziekolwiek są, dobrze im jest. Bo są z nami choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, że po głosach tych wciąż drży powietrze. Że odeszli po to, by żyć. Lecz tym razem będą żyć wiecznie."

"Daj nam wiarę, że to ma sens, że nie trzeba żałować przyjaciół. Że gdziekolwiek są, dobrze im jest. Bo są z nami choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, że po głosach tych wciąż drży powietrze. Że odeszli po to, by żyć. Lecz tym razem będą żyć wiecznie."

"Daj nam wiarę, że to ma sens, że nie trzeba żałować przyjaciół. Że gdziekolwiek są, dobrze im jest. Bo są z nami choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, że po głosach tych wciąż drży powietrze. Że odeszli po to, by żyć. Lecz tym razem będą żyć wiecznie."

NORSAKU "Daj nam wiarę, że to ma sens, że nie trzeba żałować przyjaciół. Że gdziekolwiek są, dobrze im jest. Bo są z nami choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, że po głosach tych wciąż drży powietrze. Że odeszli po to, by żyć. Lecz tym razem będą żyć wiecznie."