szajbus

To normalne. Z czasem opiszesz nam Moruska, a nawet zaczniesz do niego pisać. Jesteśmy tu po to, żeby sobie wzajemnie pomagać. Morusku

Iri, nie zadreczaj się, bo nie znajdziesz odpowiedzi na te pytania. Juz ci pisałam , że nie jestem, wetem, ale z tego co sie domyslam nie uratowałabyś jej. Wiem, że cie nie pocieszę, ale odeszła w kochających ją ramionach. Zaoszczędziła ci podjęcia najtrudniejszej w życiu decyzji. To naprawdę bardzo wiele.

Bardzo ładne zdjecia. Mnie poruszyło najbardziej to na balkonie. Dzieki ty fotkom możemy bardziej poznac twojego cukiereczka. Ernusiu

Może i masz racje. W końcu ciagle zasypiam z jej imieniem na ustach. Przed oczami migają mi obarazy jej szczęśliwego pysia, a prawda jest taka, że nie zawsze pamietam swoje sny. Dziś nawet może mi sie śniła, ale nic nie pamietam. Jednak chciałabym poczuć ją naprawdę jak w tamtych snach. Czułam jej dotyk, oddech, miękkie futerko, a nawet zapach. Za tym tęsknię. Kocham Cię Rybciu moja

Super. Dziękujemy ci Kalinko :lol:

Dziekuje wam No właśnie mój Skarbeczku czy nie za bardzo się rozleniwiłaś? Ja rozumiem, że jestes zajęta swoimi figielkami za TM, ale może tak łaskawie je przerwiesz choć na pół godzinki i mnie odwiedzisz? Czy ty wiesz jak ja tęsknię? Czy wiesz jak dawno cię u mnie nie było? Kocham cię moje Serduszko.

Wiem, ja też nie mogłam tego zrobić. Jednak po powrocie do domu zebrałam jej wloski z kanap, podłogi itp. Włożyłam je do foliowej torebeczki i wkleiłam do albumu. Te znalezione podczas porządków przedświątecznych w tym roku też są już w albumie.

Atosku cieszę się, ze znajdujesz drogę do snu tej, która cie kochała najmocnieja swiecie. Ponaglij pieseczku moja Psonie, bo dziewczyna mi się coś leni.

Niech ten płomyczek pozwoli ci znaleźć drogę do snu swej pani.

Nie odejdziesz, ona ci na to nie pozwoli. Możesz być o to spokojna.

Norciu? Co ty na to? Nie uwazasz , że czas odwiedzić swojego pana i szepnąć mu do uszka , że jest ci dobrze?

Pewnie, że się cieszą, a najbardziej z tego, że nauczyły nas pięknie kochać. Teraz dzielą nasze serca ze swoimi następcami, wiedząc , że jeden kącik należy wyłącznie do nich.

Pewnie, że by nie chciały. Nie raz zlizywały nam łzy płynące po policzkach wykazując przy tym niepokój. Tylko te łzy same lecą.

Chyba było zapotrzebowanie tam na górze na małe psie Aniołeczki. Słoneczka są już razem . Aga, spójrz miał kto witać Gabi na progu tej tęczowej krainy. Zrobiła to stęskniona Whisky na czele z naszymi psinkami. Zobaczcie sami jak piękne to było powitanie. Teraz są anielsko szczęśliwe. Nam pozostało pielęgnować to co zostawiły po sobie i czego nas nauczyły. Najpiękniejszy testement na świecie i całkiem bezinteresowny.

Chyba było zapotrzebowanie tam na górze na małe psie Aniołeczki. Słoneczka są już razem i bardzo szczęśliwe. Gabi miał kto witać na progu tej pieknej krainy. Zrobiła to stęskniona Whisky na czele z naszymi psinkami. Zobaczcie jak piękne to było powitanie. Teraz są anielsko szczęęliwe, a nam pozostało pielęgnować to co zostawiły i czego nas nauczyły. Najpiękniejszy testement na świecie i całkiem bezinteresowny.

Po 1.5 roku znalazłam jeszcze włoski Psoni. Aresku, psinko

Gajeczko, przywitaj radośnie panią, choćby we śnie.

Jejku, ale słodziak. Faktycznie niewiniatko:evil_lol:

Pewnego dnia odwiedzi cię we śnie radosny i szczęśliwy, bądź cierpliwa.

Wiem, że tęsknisz. W sumie tylko to nam pozostało. Kochać, tęsknic i wspominać. Trzymaj sie

Dla obu skarbeńków. Nie martw się Gabi ją już przytula i teraz obie zerkają na Ciebie. Bardzo dobrze, że dokleiłas maluśką Whisky do wątku Gabi. Masz je teraz obie na tej wyjątkowej stronce.

Dla Ciebie psinko

Paś się szczęsliwa na tych tęczowych, soczystych łąkach

Iri, moim zdaniem nie było sznas. Robiłas co mogłas, ale ona zgasła jak płomyk świecy. Nie jestem co prawda wetem, ale czytałam wiele na temat psich chorób. Mysle, że ona nie cierpiała. Czasami przeraża nas to co widzimy, a prawda jest inna. Na moich rękach 14 lat temu zmarł mój tatko. Byłam przerażona i pewna, że cierpiał, że sie udusił. Tymczasem lekarz mi powiedział, że miał najlżejszą śmierć jaka można sobie wyobrazić, że on jako lekarz sam sobie życzyłby takiego końca. Zapamietaj ja taka jaka by chciała byc zapamietana przez ciebie. Zrób dla niej tylko tyle. Uśmiechnij się do niej. Nieważne, że przez łzy. One często się będa przebijać przez ten uśmiech. Przytul jaądo swego serca żywą, bo ona jest w nim żywa, żywa i zdrowa.

Miluś, odwiedź swoja pancie we śnie. Utul ją i powiedz jej, że jest ci juz dobrze.