agat21

Oby któraś z suczek znalazła dobry dom u pani :)

Witam się ponownie u Promyczka, dobrze, że jego pani się nim interesuje. Będę zaglądać, w przyszłym miesiącu postaram się coś dla niego kapnąć. Trzymam kciuki za jego zdrowie :)

Nie przewidzi się wszystkiego, czasem dom wydaje się idealny, ludzie też, wizyta pa super, a potem wychodzi wielka doopa. Myślę, że trzeba też zaufać intuicji. Wcześniej pisząc o dojrzałym wieku, który jest atutem miałam właśnie na myśli większą odpowiedzialność. Starsi ludzie nauczeni są innego podejścia do zycia, do obowiązków. Sytuację z Frezją pamiętam, wiozłam ją z Aldrumką od hop do tej pani. I tam niestety znowu nawalili młodzi ludzie czyli synalek pani i jego dziewucha, bo nie wiem nawet czy to była żona czy dziewczyna - nie raczyła się przedstawić nawet. Pani była ok i bardzo do Frezji cierpliwa i z dobrym podejściem, tylko okazało się, że jest traktowana w domu jak stary mebel przez młodych właśnie.

Ja bym zaryzykowała, 72 lata dla kobiety to żaden wiek! A jeśli jeszcze młoda duchem, to już w ogóle! A wiesz co chyba by mnie najbardziej przekonało? Ludzie dojrzali są zazwyczaj bardziej odpowiedzialni! :)) Dla mnie same plusy!

Tysiu, a coś wiadomo o konsultacji dla Rufika?

No śliczny jest Szogun, po prostu śliczny :) A najważniejsze, że fajny, bo wygląd nie jest przecież ważny. Czemu ludzie tego nie widzą?

Przybyło jedzenie dla Casanovy :)

Wspaniała psina u wspaniałych ludzi. Myślę, że na wózek niedługo się uzbiera na bazarze i Pikusia będzie śmigać jak wyścigówka :))

No prześliczna jest :) Oj, żeby jej się poszczęściło z domem. Dużym tak trudno.

Dziękuję Ci bardzo :)

Chłopak pewnie ma zasady, chciałby może mieć jedną jedyną, a tu jedna pewnie fajna z charakteru, druga ma bogate życie duchowe, trzecia świetnie gotuje... '))

Super, mam nadzieję, że państwo ucieszą się z paczki. Wspaniała jesteś :)

Oj, Malagosku o ile świat byłby piękniejszy i ile zwierząt byłoby szczęśliwych, gdyby było więcej ludzi takich jak Wy. Ciepłych i wyrozumiałych dla wszelkich stworzeń. Mających dla nich należny szacunek. Nie oczekujących, że pies czy kot to zabawka, gadżet.

Chyba co za dużo, to niezdrowo :DDD Nawet takich gustownych ;))

Dzięki za rady, nie znam wszystkich szczegółów aż tak, żeby odpowiedzieć na wszystkie pytania, nie ja przecież na te spacery chodzę. Kłopotliwe jest to, że Szanta wcześniej lękowcem nie była, nie ostrzegałyśmy państwa pod tym kątem, chociaż oczywiście trzeba być gotowym na wszystko przy adopcji psa. Ona biedna może być po poprzedniej nieudanej adopcji zupełnie innym psem, niż przed nią :( Bardzo żałuję, że trafiła do tamtego domu. Mam nadzieję, że państwo wytrwale Szantę do siebie będą przekonywać i się nie zrażą.

Tyle dni, a u Treka nie było nikogo :( Tylko Tyśka i Nesiowata "zaplusowały" jego zdjęcie z haremem ;) Dzięki!

Ich wspólne zdjęcia rozczulające.:))

Śledzę historię Gosi i Felka na fb. Dorzucę do comiesięcznej kwoty, jaką wysyłam Izie na Jędrusia, jakiś grosz na oba psiaki. Niesamowita historia i szczęście, że udało się ich złapać. Tu chyba jakiś psi anioł pomagał :)

Dziękuję pięknie za radę :))

Wpłynęła kasa od gusiaczka :) Dziękuję :)

Dzięki, zaraz wyślę panu jeszcze i tę radę, bo wysmażyłam przed chwilą długiego smsa. Szanta jest w Szczecinie.

Dziękuję za słowa otuchy, mam nadzieję, że państwo będą cierpliwi.

Wielkie dzięki! To wywijaj jak najczęściej ;DD Ale teraz trochę poważniejsza sprawa, dzwonił do mnie pan Szanty. Bardzo się martwi, bo Szanta jest strasznie lękliwa. Pytał, czy w poprzednim domu nie była jakoś karcona gwałtownie, bo wczoraj na spacerze na komendę "stój" posikała się lekko ze strachu :( W domu siedzi głównie w pokoju syna, tam sobie upodobała miejsce, podchodzi do Państwa, daje się głaskać, ale byle głośniejszy odgłos czy to z mieszkania, czy z zewnątrz powoduje, że przypada ze strachu do ziemi. Na spacerach boi się innych psów. Boi się mężczyzn, pana jakoś zaakceptowała, ale do innych ledwo podchodzi. Niechętnie wychodzi na spacery, trzeba ją wyciągać. Strasznie się martwię, wygląda na to, że Szanta trafiła pechowo na bardzo intensywny w wydarzenia czas, bo i sylwester, i goście świąteczni, i pakowanie pudeł do przeprowadzki. Wygląda na to, że ona boi się ponownej utraty domu. Pan prosił o rady jak ten lęk bardziej pomóc jej opanować. Chyba martwi się, że pies już taki lękliwy zostanie.

Zamówiłam dziś dla Treka karmę, bo dexterka dała znać, że się powoli kończy.

Superanckie wieści i zdjęcia :)) Fajnie Joguś trafił!