Jump to content
Dogomania

Tyśka)

Members
  • Posts

    35751
  • Joined

  • Days Won

    144

Everything posted by Tyśka)

  1. Niestety... Biszkoptka po weekendzie trafi do Zamościa... :( Nic na to nie poradzimy. Dzisiaj był bardzo ważny dzień dla suniek od pana karmicielek. Mama ONka i jej córka 9msc trafiły pod nóż... na sterylizację. Nie uzbieraliśmy całej kwoty, zaledwie 325zł, a sterylizacja kosztowała nas i tak po dobroci - 366zł... a do tego doszły koszty odrobaczenia całego stada i szczepień... całość około 700zł, ale ze sterylizacją suniek nie mogłyśmy czekać :( Liczymy na cud, że resztę dozbieramy... I dobrze zrobiłyśmy, bo mama ONka - jak się okazało, miała już ropomacicze, a także była w ciąży! 6 kolejnych szczeniąt! :((( Ivance teraz może wzrosną szanse na dom, bo na razie cisza... a przecież jeszcze do adopcji jest jej brat i 3msc rodzeństwo :( całe stado...Ivanka przed zabiegiem: I post na FB do udostępniania, proszę, roześlijcie Ivankę - niechby znalazła już swój dom... https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=436831270177682&id=282194758974668
  2. Czyżby trafił swój na swego? Coś tak mi się wydaje :) Cieszę się mocno ze szczęścia Vanillki!
  3. I kciuki można puścić. Mimi dalej czeka na dom. Niesmak z wizyty pozostaje, bo ja nie wiem jak docierać ludzi skoro mimo ankiety, kilku długich rozmów telefonicznych (głównie o problemach i trudnościach), wysłania opisów z filmikami dot. trudnych zachowań psa... nic nie daje i nagle pół rodzinki (rodzinki!!!) jest zszokowana i przerażona, że to TAKI pies... i to też ta część osób, która uczestniczyła aktywnie w rozmowach ze mną i deklarowała, że będzie zajmować się szkoleniem i pracą nad sunią. Naprawdę nie mam sobie nic do zarzucenia, jeśli chodzi o przedstawienie ciemnych stron adopcji Mimi... a jednak i tak mam poczucie zmarnowanego czasu, a całą wizyta była jakby ktoś chciał nagrać kolejny odcinek "Wkręconych". No trudno. Domek zawsze miał adoptowane psiaki ze schroniska, zwyczajne kundelki, dożywały u nich sędziwego wieku, były kochane, Rodzina pokazywała zdjęcia psiaków - ale nie były problemowe i ja jednak oczekuję czegoś więcej od osób, które starają się o adopcję moich podopiecznych, zwłaszcza takich jak Mimi. Dobrze, że tutaj sami stwierdzili, że Mimi nie chcą i wezmą spokojniejszego, grzecznego psa ze swoich okolic. I to tyle, nie chcę wracać do tej wizyty. Nigdy nie miałam takiej sytuacji... Teraz kilka słów o przyszłości Mimi w ogóle. 1). Ostatnie dni, ba! ostatnie 2 tygodnie pozwoliły mi też podjąć konkretną decyzję odnośnie szukania domów dla Mimi. Zobaczyłam, że ciężko jest z ludźmi mówić i zobrazować możliwe trudności, oni nie rozumieją co się do nich mówi... W związku z powyższym i innymi pobocznymi rzeczami, doszłam do wniosku - ale proszę, nie linczujcie mnie za to, że jednak szukam Mimi domu we Wrocławiu i Poznaniu, no jeszcze w całym Dolnym Śląsku może być. Nie dalej. Chcę mieć kontrolę, gdzie Mimi trafia i mieć pewność, że będę obok, jeżeli coś by się działo. Dlatego prośba do ogłaszających: o przesunięcie ogłoszeń na rejon Dolnego Śląska albo do Poznania (w Poznaniu jestem średnio raz na 2-3tygodnie, stąd też pomysł z Poznaniem). Wiem, że to znacznie ogranicza szanse dla Mimi na dom, ale myślę, że nie tylko ja będę spokojniejsza przy świadomości, że Mimi jest blisko. 2). Szukam też domowego hoteliku/płatnego DT ze szkoleniowcem i małą ilością psów, ale na razie z marnym skutkiem, więc jeżeli znacie kogoś takiego, to piszcie. Mijają kolejne miesiące, a ja znaleźć takiego miejsca nie umiem. A jaguska przecież ma rację od bardzo dawna, że Mimi potrzebuje teraz około 2msc pobytu w takim "poprawczaku". Ja wiem, że u jaguski Mimi jest bardzo fajnie, ale jednak jakoś nikt się jeszcze nie znalazł taki odważny, kto adoptowałby Mimi, a z każdym miesiącem złe nawyki u Mimi będą coraz bardziej utrwalone. Z racji, że sama nie umiem znaleźć zaufanego "poprawczaka", ponawiam prośbę o to, abyście mi w tym pomogli. Tu nie rozbija się o kwestię pieniędzy, ale rozbija się jedynie o to, aby to było sprawdzone miejsce - tzn u osoby, która ma pojęcie o behawiorze psów nie tylko na papierze. Może ze mną jest coś nie tak, ale od momentu zgłoszenia pierwszych problemów behawioralnych Mimi, ja nie znalazłam takiego miejsca... no nie wiem, może źle szukam, dlatego ponawiam prośbę o pomoc w poszukiwaniach takiego miejsca. Niedługo też sklecę bazarek dla Mimi, więc trochę groszy wpadnie... Powiem Wam, że dawno nie byłam tak podłamana - żeby tyle rozmów przeprowadzić z rodziną i potem spotkać się z takim zdziwieniem... naprawdę...
  4. A zdjęcia ani u jednej, ani u drugiej :(
  5. Jaka ona wesoła... i okrąglutka;)
  6. Nie, pani Jola. A czemu martwisz się, że Małgorzata - znasz ją? Tutaj za odpowiedzialność za dom wzięła na siebie Karmicielka, my jedynie służyliśmy radą. Pani Justyna powiedziała, że kobiecina wzbudziła w niej zaufanie i będzie mieć regularny kontakt. Niestety, ale zwierzaków tak dużo, że w 4 nie dałybyśmy rady brać odpowiedzialność za wszystkie bezdomniaki. Ojoj, biedni :( Blaczek wyczuwa pewnie pismo nosem:(
  7. Koty też szybko uczą się być wybredne :) Może w nowym domku nie będzie nikt nad nim się trząsł, to i miska będzie pusta. A ja przynoszę super rewelacje, albowiem Pan Bezik znalazł DS :) Właśnie dzisiaj miał spotkanie, Pani miała tylko sprawdzić czy to przypadkiem nie jej zaginiony kotek... i powiedziała, że nawet jeżeli to nie jest jej mruczek to bez kotka się nie rusza, tak skradł jej serce. No i pojechał :)
  8. Dzisiaj do domu pojechał też terierek, adopcja gminna I domek znalazł kotek, który mieszkał pod chmurką ;)
  9. Łatek od dzisiaj w swoim domu. Trafił do rodziny, tej samej, od której dostawal "amu" jak biegał po ulicy, a najmlodszy czlonek rodziny bawil sie codziennie z Łatkiem. Wszyscy szczęśliwi :)
  10. Powtórzę się: nie dam sobie głowy uciąć (ani nawet ręki), że ogłoszenie, które mi mignęło, to było ogłoszenie o Kajtusiu. Podobny pies, ale tylko tyle. A ogłoszenia papierowe to trochę oczywista oczywistość w przypadku znalezienia psa, wiem naiwna jestem, ale może Kajtuś uciekł jakiejś starszej Pani skoro jest słusznych rozmiarów?
  11. elik, tylko nie mam pewności czy to ten sam pies, może tylko podobny - ja nie ufam swojej pamięci :( Warto mimo wszystko wystawić ogłoszenie o znalezieniu psa - również w formie papierowej.
  12. Bardzo pokrzepiające wieści :) Będzie dobrze, byleby tylko Państwo nie próbowali Sindi wynagrodzić całe zło, rozpuszczając ją do granic możliwości i pozwalając na wszystko :).
  13. Znam jeszcze parę innych psiaków, którym ktoś założył czapkę-niewidkę. Jednak są na dogomanii historie, gdzie pies po paru latach w hotelu znajdywał dom - i wierzę, że Gwiazdka też odnajdzie swoją Rodzinę.
  14. Przynajmniej masz jasność, jakiego domku szukać - domku z ogrodem :) A spacery może z czasem polubi, może z czasem staną się mniej straszne - bardzo chcę w to wierzyć. Swoją drogą, Ty masz niezłego nosa, bo przyciągasz same "wyjątkowe przypadki", zwłaszcza strachulce. A jak z sikaniem? Już nie ma wpadek?
  15. Psiaki bardzo długo ukrywają, że coś im dolega :( Wiem, że odeszła szczęśliwie i bezpiecznie... i w domu, a nie w lecznicy. Chociaż to marne pocieszenie i sama nie umiem się z tym pogodzić :(
  16. A czy Pan zrzekł się Kajtusia? Postu nie znajdę, bo z tego co kojarzę, nie zdążyłam go nawet udostępnić - autor postu na FB usunął go po paru godzinach... bo pamiętam, że post potem (jak internet przestał mi szwankować) próbowałam odszukać i już nie znalazłam. Niemniej jednak, żal Kajtusia - mam nadzieję, że ta Pani zdecyduje się na Kajtusia, byłoby wspaniale. A może Pani dorzuciłaby się do kastracji?
  17. Moda modą, ale w naszych rejonach na 100% działa co najmniej jedno pseudo, bo regularnie, średnio co 3 msc, od paru lat pojawiają się błąkające, niechciane (głównie przy lesie, w rowach) psie podlotki i psy wycieńczone, zniszczone, stare, z cycuchami do ziemi... oczywiście mówię o psiakach w typie belga... Tutaj nie może być mowy o przypadku, nie ma co się łudzić :( Zresztą, ONów starego typu, pracujące, też od groma. Od wielu lat.
  18. Ojej, a kto to słyszał, aby żaby miały zęby?! Oj, Gryzeldo, nieładnie. Zdjęcia nie są najgorsze, do pierwszych ogłoszeń mogą być :).
  19. Jaguska, naprawdę powinnaś pomyśleć o wydaniu książki: spisać wszystkie swoje posty i wydać książkę, może pokazującą blaski i cienie Domu Tymczasowego :)) Myślę, że książka mogłaby stać się bestsellerem, jak choćby książki forumowej znajomej "Psy z piekła rodem", właśnie jestem na etapie zabierania się do drugiej części powieści napisanej przez życie:). Oj ciocie, ja wbrew pozorom mam bardzo miękkie serce i z każdym chce po dobroci. Dlatego, mimo że byłam bliska odmówienia wizyty, bo moje obawy były takie, jak Wasze... to na prośbę Państwa i po wczorajszej rozmowie dałam im szansę. Miotam się w tej decyzji, nigdy nie miałam aż takiej trudności ze zdecydowaniem. Rozmowy telefoniczne nie są moją mocną stroną, więc pomyślałam, że faktycznie wizyta da jasny obraz sytuacji. Zwłaszcza, że na wizytę idą aż dwie reprezentantki Mimi ;) Tzn jedna bardzo żywiołowa sunia, z masą pomysłów na minutę, o wysokim mniemaniu o sobie i druga - lękliwiec, boiduch, który w razie potrzeby potrafi pokazać zęby... i nasikać na podłogę. Długo opowiadałam z ich tymczasową opiekunką i śmiejemy się obie, że naprawdę Mimi to dwie sunie w jednym ciałku, więc wszystko zależy od tego jak Państwo też będą się do nich odnosić. :) Kciuki na pewno są potrzebne, bo to nie będzie łatwa wizyta... Niemniej jednak będzie wiadome, co dalej.
  20. Wychodzisz z nią na spacery oddzielnie czy razem z Alfikiem? Bo tak sobie myślę, że może zrównoważony kolega pomógłby w przełamywaniu strachów i zaczęłaby go naśladować?
  21. Między podhalanem a akitą różnica jest znacząca: podhalan to owczarek, akita to rasa pierwotna. Co już samo z siebie może mówić o tym, że z podhalanem "łatwiej się dogadać" niż z niezależną akitą, bo ich pochodzenie i zajęcie, do którego były kształtowane, były inne. Tym samym, przy akicie łatwiej coś spaprać, a o wiele trudniej odkręcić. I będąc zupełnie szczera, też nie rozumiem dlaczego padła propozycja akity, a potem trwanie przy niej - argumentem nie jest zacytowanie wątpliwej wikipedii, już większy sens byłoby zajrzenie do wzorców obu ras, a jeszcze większym: poznanie przedstawicieli obu ras i porównanie ;). Sama jestem miłośniczką ras pierwotnych, od najmłodszych lat dziecięcych zaczytywałam się nt husky, malamutów... i czasem o akitach też coś wpadło...Poznałam też zarówno podhalany, jak i akity - i jednak są to zupełnie inne rasy. Lubię wyzwania, ale nigdy nikomu nie poleciłabym akity, zwłaszcza niedoświadczonej osobie. Podhalan też może być niebezpieczny, owszem - ale znam tylko jednego spapranego psychicznie podhalana (trafił do wyjątkowego debila, który nie chciał go wychowywać, zresztą to pies w typie, a nie rasowy, więc nie jest to zbyt dobry przykład) i znam kilkanaście akit, z których tylko jedna jest normalna (w stosunku do ludzi, bo wszystkie jakie znam są bardzo niebezpieczne dla małych zwierząt, nawet mniejszych psów). To zupełnie dwa skrajne bieguny, inne wyzwania, inne trudności. I o ile podhalana w/w warunkach widzę, tak akitę - absolutnie.
  22. Też jestem fanką postów jaguski! Piękne pióro! śmieję się w głos :) Tak, to najważniejsze. Dla mnie najgorsza jest niepewność i niejasność sytuacji.
  23. Mam :) - chociaż faktycznie bez maluszka, który jest TAAAAKI uradowany to zdjęcie traci troszkę na uroku ;) Z racji, że nie jestem mistrzem Painta, a mój inny program nie chciał ze mną współpracować... to macie, co macie:)
  24. Przytulam Ciebie, a za Usię trzymam kciuki :)
×
×
  • Create New...