Jump to content
Dogomania

Tyśka)

Members
  • Posts

    35751
  • Joined

  • Days Won

    144

Everything posted by Tyśka)

  1. Mnie jeszcze do głowy przyszła nie tylko padaczka, ale i guz... Medycyna i psychiatria zna takie przypadki, gdzie człowiek nagle stawał się agresywny, coraz mniej obliczalny... a okazywało się, że ma guz. Badania krwi nie wykażą tego. Mnie się wydaje, że Toffikowi potrzebna jest szczegółowa diagnostyka, również pod kątem neurologicznym. Dopiero potem można zabierać się za szukanie przyczyn i rozwiązań. I tak, zamknięcie w komórce i bicie go za wszystko odegrało też ogromną rolę, jeden pies będzie lękliwy, ale unikający konfrontacji, drugi (pewny siebie) będzie atakował. Nikt nie nauczył go relacji z człowiekiem ani radzenia sobie z emocjami i to naprawdę będzie trudno odkręcić. Mam kota, który "tylko" za wczesnie zostal odebrany od matki, matki nad którą ktoś stosował przemoc, kopał ją jak była w ciazy, spijał ciężarną kotkę alkoholem, zamykał na długo w ciemnym miejscu podczas libacji - i mój kot w ludzkim świecie byłby w zamkniętym ośrodku raczej, zresztą jego matka zachowuje się podobnie jak on. Długo trwało zanim wypracowalam z tym kotem inne formy radzenia sobie z frustracją, nudą, euforią itd. niż atakiem na twarzy i szyję i gryzienie w wściekłości tak długo aż ktoś nie przerwał atak - a mam go od około 6tygodnia życia. Tutaj mamy do czynienia z psem 8letnim, który do tej pory nie był mądrze prowadzony, nikt mu nie powiedział co oznacza żyć z człowiekiem i że nie musi kontrolować całego świata. Osobiście nie jestem zwolenniczką unikania konfrontacji, to niczego go nie nauczy - pies po ataku powinien mieć szansę naprawienia zachowania, tzn. po ataku należałoby sprowokować podobną sytuację i pokazać mu jak sobie z nią powinien poradzić, nauczyć zachowania zastepczego - i że obecne zachowanie nie będzie tolerowane w tym domu w żadnym wypadku, że jeżeli tak dalej będzie robil to może sam sobie kopać grób. Nie przemawia do mnie czysty pozytywizm w szkolenia w pracy z agresywnym psem (bo każdy normalny pies prowadzony od początku może być prowadzony pozytywnie, ale nie pies agresywny, który już atakował dotkliwie i to nie raz ludzi). Żebyście mnie źle nie zrozumieli: przemoc i siłowanie się fizyczne to nei rozwiązanie - tutaj się zgodzę z Moli, bo pies dobrze wie, że jest silniejszy. Trzeba swoim postępowaniem, a nie fizycznością pokazać, że to ja tu rządzę i wara mu od pozycji lidera. No ale żeby to pokazać, to pies powinien mieć nie tylko opanowane podstawy posłuszeństwa i powtarzane na okrągło, ale i szansę "naprawienia" zachowania. Dlatego wyżej pisałam, że Toffika zaadoptuje tylko ktoś "z jajami". Wierzę, że pani Kasia wie, co robi, żałuję również że sama tutaj nie opisuje na czym polega praca, bo na razie wiedza, jaką mamy jest niepełna, daje krzywy obraz. Ważne, że Toffik jest we właściwych rękach i zostaje wierzyć, że w końcu coś tam mu się zatrybi w tej myślącej główce (bo to, że jest diabelsko inteligentny to widać na pierwszy rzut oka). Koniec końców, bardzo biedny ten pies...
  2. Z tego co piszesz, domek wydaje się być fajnym, w sam raz dla Figi. Faktycznie pomoc w decyzji kogoś obiektywnego może Ci pomóc, jeżeli masz taką zaufaną osobę - to jedź z nią. Pomyśl o swojej Peruszce - ona w tej chwili nie jest szczęśliwa, na pewno odetchnie jak Figa opuści Twój dom, a Peruszkowy azyl, a i Figa nie będzie się przywiązywać coraz bardziej. Niektóre psy wyczuwają słabość innych i skrzętnie to wykorzystują.
  3. Może przydałoby się zmienić tytuł, że jest finansowy dramat?
  4. I ja wysyłam głaski Limbie. Jak dobrze, że została wyciągnięta ze schroniska... wierzę, że u Jaagi pożyje trochę, wystarczająco aby poczuć co oznacza miłość z rąk człowieka.
  5. Przepraszam, Poker - nie chciałam nadwyrężać Waszego wzroku. Trochę powiększyłam, bo i tak to temat poboczny, a zajął sporo miejsca - tak tylko opisałam, na znak że współczuję decyzyjnym, bo mi się takie historie kojarzą tylko z tą sunią i tym wypadkiem:( Toffik to nie tylko agresor, z nim największy problem jest to to, że nie ma schematu działania, ataku. Też nie wyobrażam sobie żyć z psem, który ciągle chce kontrolować wszystko i wszystkich, więc muszę się mieć non stop na baczności. Przecież posiadanie psa to też powinna być przyjemność. Anula jednak zadała ciekawe pytanie - może jest szansa dotrzeć do poprzednich domów i podpytać o szczegóły ataków? Wiem, że miał różne badania, ale czy wśród tych badań były też badania neurologiczne? - chociaż raczej wątpię, aby to była kwestia (braku) zdrowia, no ale może... Już nie wiem, co myślec o Toffiku. Na pierwszy rzut oka wydaje się być fajnym psem.
  6. Ano właśnie, wciąż mi się to w głowie kołacze - czy on w ogóle i/lub już nadaje się do adopcji, zdziwiona jestem tak krótką obserwacją i decyzją, że można szukać mu domu. Może wystarczy "tylko" trzymać go krótko, stanowczo i konsekwentnie wymagać trzymania się zasad, pracować z nim i ćwiczyć, o czym mówi Moli... (też się łudzę, że właśnie to tylko rozwydrzony, nienauczony niczego malas), a może nie... Szczerze mówiąc, współczuję odpowiedzialnym za Toffika. Sama nie odważyłabym się oddać psa po takim pogryzieniu, bo pewności co do ludzi nigdy nie ma, a tutaj dochodzi niepewność co do zachowania psa. Nieraz ktoś naobiecuje, że zna się na psach, że ma doświadczenie, że... a realia są inne i pies go przerasta - i o ile w przypadku psa lękliwego/innego to jeszcze pół biedy, tak tutaj może ktoś skończyć tragicznie :( Zwłaszcza jak ktoś usłyszy, że tego psa trzeba szkolić pozytywnie - dla wielu pozytywne szkolenie to szkolenie bez kar, takie "tititi", głaskanie po łebku i unikanie stresu czy sytuacji zapalnych, a ja nie uważam, aby to było wyjście dla psa takiego, jak Toffik. Kiedyś moja znajoma, tak btw szkoleniowiec i kobieta pracująca od kilkunastu lat z agresywnymi/lękliwymi psami miała u siebie dziką sunię z lasu (tzn wszyscy mówili, że to tylko agresja lękowa, ale to znajoma przyznala, że to pies totalnie dziki). Po roku pracy z nią miała zostac u niej na dożywocie, bo nie sądziła że znajdzie sie dom, ale w końcu zgłosił się ktoś - dom bardzo odpwoiedzialny, świadomy, posiadający wcześniej doświadczenie z agresorami potrzebującymi pracy... i który przez parę miesięcy był przygotowany do życia z tym trudnym psem (przeszkalana, uświadamiana, codziennie sunię odwiedzała i z nią ćwiczyła). Znajoma oddała psa z drżeniem serca, ale decyzja była podjęta po wielu rozmowach i to z wieloma osobami. I niestety, stała się po jakimś czasie tragedia, właścicielka cudem przeżyła, miała poharataną całą twarz, milion szwów na twarzy. Nie zrobiła nic złego, do tej pory świetnie sobie radziła z suką i wydawało się, że to pierwsza (zaraz po DT) osoba, ktora radzi sobie z tym psem, ktora dobrze sukę czyta, a suka sie jej słucha (była trzymana krótko, codzienna praca i zajęcie, i ruch, i hamowanie zapędów)... ale po prostu coś się nie spodobało suce za oknem i na leżącej na łóżku (i zaczytanej w książce) właścicielce postanowiła dac upust frustracji. Nagle wybiegła ze swojego kennelu, wskoczyła na łóżko (na który miała zakaz i respektowała go) i zaczęła atak na twarz... Suka oczywiście została poddana eutanazji, bo to była tykająca bomba, znajoma do tej pory pluje sobie w brodę, że taka pomyłka nastapiła w ocenie psa i w ogóle sytuacja zaistniała. Niby właścicielka podpisywała oświadczenie, że wie co to za pies i nie obarczała winą DT (po wypadku, jakieś 2lata później adoptowała od tego DT innego psa), ale jednak... można było uniknąć tej tragedii. W tej chwili jestem bardzo ostrożna w ocenianiu agresywnych psów, a i dziwię się, że decyzja co dalej podejmowana jest tak szybko. Zgodzę się natomiast, że Toffikowi trzeba dać szansę i jeżeli kwalifikować się będzie do adopcji, to powinien mieć poszukiwany dom w okolicy, aby właściciele mogli poznac psa przed adopcją i zostać przeszkoleni jak z nim pracować, reagować na zachowania i w ogóle jak z nim żyć. Bo życie z psem, który musi być stale kontrolowany i hamowany, a jednocześnie z ktorym trzeba pracować i dać mu zajęcie... nie jest łatwe. Trzymam kciuki za Toffika (życzę mu jak najlepiej - żeby nie było)... i za rękę guccio.
  7. Mała poprawka, bo pies mi podpowiedzial, że to nie walec. To kształt kluska leniwego :) jako przystosowanie na zimowy czas.
  8. To prawda, wyjątkowo ciepłe święta :) My już skorzystaliśmy, bylismy na długim spacerze w lesie. :) Dziękuję, że coś naskrobałaś i jesteś :) Hihi, w to nie wątpię, natomiast jak napisałaś o tym wychodzącym drewnie z Mimisi to moja wyobraźnia podsunęła przerażający obraz jak takie drewno tkwi w całym "wewnętrzu" Mimisi, dotykając przy okazji jej narządy. Brrr. :(
  9. Nie usuwaj ogłoszeń :) No chyba że ponownie je dodasz. Po prostu możesz zmienić rejon. Proszę, powiedz mi na jakie miasto. mail już wysyłam
  10. Chyba Twoje psy na srogą zimę się szykują, co? :) Wydają się być dość przy kości ;)) Quincy błyskawicznie urosła, wydoroślała na pysku. Czy jej charakter spełnai Twoje oczekiwania? jest taka, jaką sobie wymarzyłaś?
  11. Wszystkiego najlepszego, Blu! :) przystojniaczek z niego w tej muszce! :)
  12. Aga już dogo nie lubi chyba :D
  13. Słabą przyszłość wróżę psu wziętemu przez pana wbrew woli żony... :( Dobrze, że Imka jest pod opieką kiyoshi i trafi do najlePSIEjszego domku. Kciuki za odzew zaciskam.
  14. Ależ rewelacyjne wieści! :) Powodzenia psiaczki, bądźcie już szczęśliwe. anecik, jak sie trzymasz?
  15. Właśnie miałam się pytać czy jest odzew z ogłoszeń Felka, bo na moim wrocławskim olxie ma niezłe wzięcie ;) Trzymam kciuki za całokształt. Gdyby jeszcze Sari się udało znaleźć swoich ludzi :(
  16. To kciuki zaciskam za badania iii... wagę - ja ostatnio mocno zawstydzona przychodzę do lecznicy, mój piesek ma linię walca :( wstyd nad wstydem.
  17. Wow, prze-prze-przecudna! :) Idzie się zakochać!
  18. A co ona się tam tak zaniuchała? :)
×
×
  • Create New...