Ewa Marta

Gusiaczku, debiutuję w tym temacie. Sos dla ludzi. Do tej pory robiłam różne przetwory, a do sosów tylko przecier pomidorowy. Znalazłam prosty przepis i postanowiłam spróbować. Jackowi bardzo smakował. W domu Ci przepiszę, ale w skrócie to sos z mieszanki cebuli, czosnku, marchwi, papryk w trzech kolorach, cukinii i pomidorow. Do tego sól, pieprz, papryka w proszku i ziola jakie uznasz. Nie miksowalam go tylko zostawiłam cąłe kawałeczki warzyw, bo zmiksowac mogę zawsze, a smakuje nam tez taki z kawałeczkami.

Rokuś dostał dzisiaj 50 zl od Ewy G. z facebooka! Ewa dodatkowo ma nam wysłać recepty na odpowiednik Polprazolu, ktory psy mogą przyjmować. Bardzo serdecznie dziękujemy!!!

Zajrzałam rano do Kulki, ale była w środku kontenera z ludźmi, więc wycofałam się, bo nie miałam nastroju na rozmowy z nimi. Rozmawiałam z nimi wczoraj na bazarku. Robiłam zakupy warzywne, a oni tam handlują co tydzień. Kulka uwielbia siedzieć w środku z nimi. Codziennie chodzi na spacery i przepada za nimi (co mnie specjalnie nie dziwi). Starają się ją odchudzić i dostaje tylko karmę. Ku mojemu szokowi dowiedziałam się, że kupują jej karmę puszkowa w Biedronce. Mają jeszcze suchą, więc zaniosę kolejną porcję w weekend. Może ta sytuacja z Rokusiem coś ich jednak nauczyła... A Rokuś kompletnie zapomniał o poprzednim życiu. Nie chce tam chodzić w ogóle. W domu perfekcyjnie potrafi zaprowadzić mnie do kuchni po smaczka, a kiedy gotuję cokolwiek, asystuje dzielnie razem z suniami. Dzisiaj robiłam sosy warzywne na zimę i taki miałam widok: potem Rokuś odprężał się w ramionach swojego ukochanego Jacusia:

Masz je w sercu, to chyba najważniejsze anica...

Masa kolorowych wiatraczków kręcących się na wietrze nadaje ten radosny wygląd. Patrząc na ludzi, którzy przyjechali tego dnia do swoich Przyjaciół, a było ich naprawdę dużo, poczułam, że to jest właściwe miejsce dla Semurka. Przychodzą, krzątają się, zapalają znicze i siadają przy grobie jakby chcieli pobyć ze swoimi ukochanymi czworonogami, porozmawiać może...

Wgrywam zaległy filmik z zabawy Rokusia z Jackiem. Roki uwielbia tak się siłować. jest przy tym bardzo delikatny jak poczuje Jacka rękę w pyszczku. Filmik średniej jakości, ale widać jak się cieszy: \

To był trudny dzień. Pojechaliśmy ze wszystkimi psami do Semika. Jest mi bardzo ciężko będąc tak blisko Seminia i jednocześnie tak daleko:( Starałam się skupić na ustawieniu wszystkiego, ale wspomnienia wracały i łzy nie dawały się zatrzymać. To co dla mnie jest bardzo, ale to bardzo ważne - oboje doskonale rozumiemy swoją wzajemną rozpacz z Jackiem. Płaczemy po naszym ukochanym Przyjacielu cały czas, ale cały czas możemy rozmawiać o Nim ze sobą, wspominać piękne chwile i Semika, który zawsze wiedział co robić, żeby pomóc, wesprzeć, pocieszyć... Nasze ukochane Słonko mieszka gdzieś tam sobie na chmurce i mam nadzieję, że jest mu dobrze... Wyłożyliśmy grobik włókniną: Jeszcze mogliśmy tak siedzieć przy Semiku, ale już kolejny rząd jest przygotowany do pochowania psiaków:( Piękne świeczuszki w wiankach od Eluni:

Ja chyba nie doceniam swojej firmy. Nawet teraz, kiedy sytuacja się zmieniła na gorszą zawsze mogłam wyrwać się chociaż na godzinę żeby przylecieć do psiaków. Oczywiście praca musi być zrobiona, ale mogłam wziąć ją na noc do domu. Ewciu, Kulka ma porządną ocieplona budę, którą im kiedyś postawiłam i dbam o to, żeby na zimę było w niej dużo siana. Ale Kuleczka od jakiegoś czasu przy budzie siedzi tylko,wtedy, kiedy ich nie ma na miejscu,. Idą np na kilka godzin na bazar sprzedawać znalezione rzeczy. Jak wracają kulka jest z nimi w kontenerze i śpi na wielkiej poduszce z kanapy i na kocu, które zaniosłam im jeszcze w lutym dla Rokusia. Teraz ma nieporównywanie lepsze warunki niż pół roku temu. Duża w tym zasługa Bogdana i oby mieszkał z nimi jak najdłużej! A Rokuś zupełnie wydobrzał, po biegunce zostało wspomnienie. Ma apetyt. Byliśmy dzisiaj ze wszystkimi psiakami U Semika. Rokuś zajął się piłeczką i nic więcej go nie interesowalo: Znalazłam paragon z wczoraj, wgrywam od razu dla porządku:

Dziewczyny Kulka ma się naprawdę dobrze, choć gruba jest strasznie. Nie chodzę w tej chwili do niej codziennie, bo bywało już tak, że przeciskała się przez dziurę w furtce i biegła za nami chcąc koniecznie dostać się do samochodu, a ja naprawdę nie mogę jej zabrać do siebie. Ponieważ opiekuje się nią w tej chwili Bogdan - facet siostry Gośki, mam pewność, że jest jej dobrze. Wpadam raz - dwa razy w tygodniu. Prawdopodobnie jutro doniosę kolejną porcje karmy. Może uda mi się zrobić jej jakieś zdjęcia. A Rokuś od wczoraj walczył z mega biegunką:( Chodziliśmy co 2 godziny na dwór całą noc. Rano poleciałam do weta i dostał pastę diar sanyl na początek. Na szczęście pomogła. Nie mam pojęcia, czy to leki, czy pogoda, bo na pewno nie zjadł nic nowego ani w domu ani na dworze. Na porannym spacerze odpoczywaliśmy na trawce. Leżal bardzo chętnie. Dostał dzisiaj nową piłeczkę, kupiłam mu podłużną ze sznurkiem. radości nie było końca, koniecznie chciał się nią cały dzień bawić. Za diar sanyl zapłaciłam dzisiaj 42 zł. Muszę poszukać paragonu, bo nie mam w portfelu, a na pewno brałam. Byłam jednak zdenerwowana i gdzieś go schowałam w torbie, bo w pokoju zabiegowym zobaczyłam maleńkiego psiulka. Przestraszone dzieciątko z babeszjozą miało kroplówkę. Jej rodziny nie było, bo podobno musieli iść do pracy, a w lecznicy ciągle ktoś przychodził i weci nie mieli jak się zająć maluszkiem. Poszłam do niego, usiadłam na podłodze i pół godziny przytulałam, głaskałam. Przestał płakać, wtulił się i uspokoił. Szkoda mi go było zostawiać, ale musiałam jechać do Rokusia, żeby mu podać lek:( Nie wiem jak można było zostawić takie dziecko samo...

Jedziemy jutro. Podeślę Kochana, obiecuję i dziękuję. Dzisiaj zbierałam na spacerze mniejsze kamyki, żeby uzupełnić dziury pomiędzy większymi. Kupiliśmy też włókninę, którą podłożymy pod kamienie, żeby się nie zapadały i żeby nie rosły chwasty. Kamień jest przepiękny i mam nadzieję że będzie pasował do "naszych" kamieni. Dzisiejszy dzień był bardzo trudny. Zawsze w weekend masowałam Semurka dłużej niż w tygodniu. Kładliśmy się potem na posłanko i Semik mruczał, a ja mówiłam mu jaki jest wspaniały. Bardzo mi tego brak... Barsiczka ucieka na widok szczotki w moich rękach. Peruszka stoi, ale co chwilę mnie całuje i prosi, żeby już nie czesać. Na szczęście Rokuś uwielbia czesanie i masowanie, ale inaczej niż Semik. On stoi cały czas i podkłada szyję, żeby tam czesać najbardziej. Brakuje mi tych codziennych czynności wykonywanych z Semikiem. Niektóre były tylko nasze:(

Dziękuję Wam z całego serca kochane. Prawdopodobnie jutro juz dojedzie do nas Semikowy kamień. Pojedziemy do Semika w niedzielę i postawimy na grobie.

Rokuś szaleje. Jak nie ma piłeczki, natychmiast znajduje wielkie patole i zaczyna się nimi bawić. Zachowuje się jak młody szczeniak. Nadrabia to, czego nigdy nie miał...

A tu Feluś w nowym domku prosi o smakołyki:

Dzisiaj na dogo pojawiło się ogłoszenie o sprzedaży Cardisure 10 mg po 3 zł. Ja kupowałam tabletkę po 4,13 zł, więc szybko zadzwoniłam do Pana i okazało się, że jeśli odbiór osobisty, to lek na nas czeka. Pan mieszka we Włochach. Odbiorę dzisiaj albo jutro. To oszczędność 94,92 złotych na 84 tabletkach. Rokuś ma jeszcze 24 tabletki Cardisure. W tej chwili ma zmniejszoną dawkę z dwóch na półtorej dziennie (po 3/4 2 rano i wieczorem). To co mam w domy wystarczy przy obecnym dawkowaniu na 15 dni. Jeśli kardiolog nie zaleci zwiększenia dawki, to te kupione dzisiaj (bo już jedzie po ten lek mój syn) wystarczą na 56 dni. Nie mogę skopiować linku. Jest w temacie kardiologia:

Wpadłam przywitać się z pięknym Lolusiem, który podzielil się wspaniałymi ciasteczkami z moim Rokusiem. Jak teraz zaznaczyć sobie wątek, żeby na spokojnie poczytać? Dogo szaleje po awarii:(

Bardzo Wam dziękuję! To niesamowite jak wiele osób wspomina mojego ukochanego Semika. Ta pamięć jest bardzo ważna i wierzę, że On gdzieś tam w górze wie, jak bardzo wszyscy trzymaliście za niego, żeby żył, żeby czuł się dobrze. Ja miewam straszne huśtawki nastrojów. Wczorajszą noc przechodziłam po domu. Miałam koszmarne poczucie, że go zawiodłam na koniec, że coś zaniedbałam:( To nie jest coś, co się da sobie wytłumaczyć. Przychodzą takie myśli i człowiek musi sobie z nimi poradzić. Kamienia dalej nie ma, a ja tak bardzo czekam, żeby móc go zawieźć do mojego Słonka. Dzisiaj spotkałam na spacerze przemiła Panią, z którą zawsze rozmawiałyśmy o naszych psiakach. Popłakała się na wieść o Semiku. Przytuliła mnie mocno i ja też spłakałam się bardzo. To nadal boli i pewnie będzie bolało jeszcze długo.

Nie spodziewałam się, że Jacek tak "zwariuje" Inna sprawa, że Rokuś da się kochać i to bardzo. Chociaż nie pozwala na zbytnią bliskośc nikomu poza Jackiem i mną.Muszę naskarżyć na Czarnuszka, że zawarczał na Ciocie Ulę i chciał ją capnąć zębami kiedy go przytulila i pocałowala w łepek. Kiedy zasłoniłam ją ręką, bo już widziałam, że zbiera się do capnięcia, złapał mnie zębami, ale natychmiast się zorientował, że to moja ręka i zaczął ja lizać przepraszając. On jest bardzo miły dla ludzi, inne psy uwielbia, ale całować, przytulać się możemy tylko my. Lubi to zresztą bardzo... Dzisiaj na spacerze zaczepiła go do zabawy Barsiczka. Zaczęli biegać i Rokuś w tej radości zaczął poszczekiwać i doskakiwać do Barsy zaczepiając do dalszej zabawy. Moja autystka nagle sie tego przestraszyła, położyła się na brzusiu, pokazała ząbki, po czym zerwała się nagle i ruszyła na wąchającego ją Rokusia z taką histerią i zębami, że się chłopak bardzo zdziwił i przestraszony uciekł do mnie. Ona była przerażona, roztrzęsiona. Kompletnie nie umie odczytywać intencji innych zwierzaków:( Pogłaskałam Barsiczkę i Rokusia jednocześnie. Jego troszkę przystopowalam, a Barsie pokazałam, że Rokuś znowu jest spokojny i miły i poszły dalej razem. Roki nie mial absolutnie złych intencji. To Barsunia zaczęła zabawę tylko potem zaczęła się wycofywać. On zachowal się bardzo dobrze.

Czasami mam wrażenie, że jestem im niepotrzebna:)

Tak bardzo za nim tęsknię, tak mi go brakuje:( Każdego ranka budze się i pierwsze, co chcę zrobić, to zawołać go. Podczas śniadania dzielę plaster ulubionego przez psiaki serka na cztery, żeby dać każdemu z nich:( Są dni, kiedy nie płaczę, ale cały czas coś mi się przypomina, widzę to moje szczęście... Bardzo ciężko było wczoraj być u niego i mieć świadomość, że jest pół metra ode mnie, a ja nie moge go przytulić, pocałować, pogłaskać, pomasować. Chciałam jednak zrobić coś z tym kopczkiem ziemi nad nim zanim dojdzie kamień.

Muszę pokombinować i upiec podobne, bo są super! Jeszcze raz dziękujemy bardzo kochana! A piłeczka niestety już w kawałkach. Rokuś ma wyjątkowe zdolności do rozgryzania nawet najtwardszych piłek. Sprawia mu to wielką frajdę, więc jednego możesz być pewna - zapewniłaś mu super atrakcję przez kilka godzin. Ostatnio kupiłam Rokuniowi podłużną piłkę. Jest gruba i ma wypustki, które pozwalają mi utrzymać ją w czasie zabawy. O dziwo kilka dni jest nadal cała. Musze kupić mu na później ze dwie takie, bo lubi ja bardzo. To ta na zdjeciu:

Byliśmy dzisiaj u Semika. Czekamy cały czas na zamówiony kamień, ale chcieliśmy zrobić już coś na Jego grobie. Dwa razy odwiedziła go Marta - Obraczuś, która była tam u swojego Tobiego. Bardzo jestem jej wdzięczna. Dzisiaj obie przyniosłyśmy Semikowi wrzosy... Ja niestety nie mogłam znaleźć gorbu Tobiego chociaż miałam jego zdjęcie. Dzisiaj było tam bardzo dużo odwiedzających groby swoich Przyjaciół. Może za tydzień go znajdę... Spotkaliśmy sąsiadów, którzy mają w tej chwili młoda super pzyjazną sunię. Przyjechali odwiedzić swoja nieżyjącą od ponad roku Przyjaciółkę. Przyszli też do Semika. Trudno było nie płakać:( Zapaliłam świeczkę od Eluni - Semik dostał od niej trzy piękne świeczki. Dwie zawiozę za tydzień... Zrobiliśmy Semikowi płotek i wyłożyliśmy grób kamieniami, po których przez 8 lat chodziliśmy wszyscy. Od śmierci Semurka jestem zamrożona w środku. Nie umiem opisać tych wszystkich uczuć które się we mnie kotłują w środku. Brakuje mi słów:(

Nareszcie działa! Od piątku bardzo chcę podziękować za prezenty dla Rokusia przekazane przez Evę2406, które dała Rokusiowi Ona03. Pięknie dziękujemy! Ula świadkiem, że za piłeczkę wziął się już w samochodzie. Ciasteczka super mu smakowały. Czy to są własnoręcznie pieczone pyszności? Przesypałam je do pudełeczka i wydzielam oszczędnie: A to Rokuś - wydaje mi się, że jest całkiem zadowolony z obecnego życia:

Jacek zupełnie zbzikował na punkcie Rokinsona:

A tu krótki reportaż z życia Rokusia i całego stada w domu: