Ewa Marta

Nie odzywam się, ale trzymam cały czas kciuki! Najważniejsze, żeby to były domki kochające, odpowiedzialne, które spokojnie będą uczyć nowego czlonka rodziny zaufania i nie puszcza od razu bez smyczy, co się niestety często zdarza:(

Właśnie rozmawiałam z Krysią:) W głosie słychać z jaka miłością o niej mówi:) A w tle Maciek:) Maleńka wygrała los na loterii:)

Ja przyznam, że mi to sen z powiek spędzało. Miałam tę kruszynkę na rękach i plakac moi się chciało na myśl, że taka kruszyna znowu trafi na wieś na dwór:( Teraz będzie już tylko dobrze!

Ale tu się dzieje... Na szczęście dużo pozytywnych wiadomości:)

Mela to też pieszczoch: Bunia w całej okazałości: Pikus i Mela: i znowu Łatka i Mela z Pikusiem. Niesamowite jest to, że sunie wybierały pieszczoty zamiast podkradania ciastek, które stoją otwarte na stole:)

Kilka osób pytało Elę i mnie co słychać u stadka Ani, u której przez dłuższy czas umieszczałyśmy z Elunią nasze tymczasy. Dzisiaj podjechałam do nich, bo miałam do oddania super drapak dla kotów z półeczka i budką. Nie byłam u nich naprawdę bardzo dawno, ponad rok na pewno. Zastanawiałam się ile w słowach Ani było kurtuazji, a ile prawdy kiedy opowiadała, że Łatka reaguje żywo na widok każdego dużego niebieskiego samochodu. A jak już wysiada z niego kobieta, to staje w miejscu i uważnie się przygląda. Dzisiaj dowiedziałam się, że nie ma w tym ani krzty przesady. Kiedy podjechałam pod furtkę, Łatka biegająca w ogródku stanęła jak wryta, po czym zaczęła biec do furtki. Kiedy wysiadłam, ta kochana sunia zaczęła skowyczeć i skakać na siatkę. Kucnęłam przy niej i zanim Ania otworzyła furtkę zbliżyłam twarz do siatki. Dostałam natychmiast powitalne buziaki:) To było naprawdę bardzo wzruszające. Ona nie zapomniała:) Potem powitała mnie Mela i wydaje mi się, że też mnie poznała. Wielką niespodzianka było powitanie z Pikusiem. Jak nie on - przyszedł do mnie na ręce, przymilał się, a jak go chciałam na moment zdjąć z kolan, wczepił mi się w kolana i nie pozwolił zdjąć. Pikuś niestety miał niedawno ostre starcie na dworze. Jako kot wychodzący miewa różne przygody. Ta niestety skończyła się naprawdę kiepsko. Czy to była walka z kotem, czy z kuną, nie wiadomo, ale przyszedł do domu z dziura w łebku po pazurze i niestety ze zwichniętą szczęką. Nie jadł kilka dni i funkcjonował dzięki kroplówkom. Dzisiaj miał chęć, ale nie dał rady zjeść ciasteczek, które specjalnie dla zwierzaków Ani upiekłam. Niestety byłam tylko godzinkę u nich, bo musiałam wracać do Rokusia, który po spacerze mocno spał, ale nie chciałam zostawiać go na dłużej. Kilka fotek z dzisiaj: Pan Pikuś: Nowa mieszkanka - Bunia: Łatka - wspaniała i mądra sunia, ktora przyjmowała i wychowywała wszystkie nasze tymczasy u Ani: Świrek Mela i Łatka:

Bardzo Wam dziękuję za rady, ale póki co trzymamy się tego, co zalecił dr Lenarcik, bo kolejny raz stawia Rokusia na łapki. 10 zastrzyków z Nivalinu odudowującego mięśnie i Nootropil naprawdę pomagają. Poza tym wet go badał i na tej podstawie wdrożył leczenie. Jeździmy do niego na drugi koniec W-wy, bo jest bardzo dobrym neurologiem i weterynarzem ogólnie. Kiedyś mój Jacek pracował z nim w klinice. Ewuś, z komórkami macierzystymi jest różnie. Prowadziłam rozmowy z lekarzami kiedy jeszcze żył mój Semurek i spodziewałam się, że naszym problemem będzie jego postępująca spondyloza i dysplazja, a nie nowotwór. Weci są bardzo sceptyczni, bo często jest tak, że komórki pomagają na krótko, a potem następuje nawrót choroby. Rokino bierze sporo leków. Na dziś są to: Nivalin - zastrzyk - 1 raz dziennie Nootropil - 2 x dziennie Cardisure 3/4 tabletki 10 mg - 2 x dziennie Lotensin - 3/4 tabletki - 1 raz dziennie Probiotyk - 1 raz dziennie Essentiale Forte - 1 raz dziennie Polprazol - 1 raz dziennie Geriativet - 2 tabletki - 1 raz dziennie W Geriativecie ma m.in. glukozaminę, l-karnitynę, Omegę 3, luteinę i HMB. Mamy też opokan w razie bólu, na szczęście w tej chwili nie musimy go podawać.

Nie potrafię wyrazić jak bardzo się cieszę!!! Po tym, co przeszła - pokaleczony brzusio, zwyrodnienia i to, że jakieś bydle do niej strzelało, to musiało się skończyć taką wielka nagrodą! Zostaje w domku pełnym miłości do zwierzaków i jestem przeszczęśliwa z tego powodu! Trafiło się malutkiej jak ślepej kurze ziarno:) Brawo Krysia i Maciek - jesteście wielcy:) Polubiłam Was od razu widząc jak szukacie suni, jak bardzo Wam zależy na jej złapaniu:) Czy potrzebujecie kaftanik dla maleńkiej? Mam po mojej Peruszce:)

Zaglądam, podczytuję i trzymam kciuki

Oby się udało:)

Boże drogi:( Może jakimś cudem zgodzą się ją oddać:(

W dniu dzisiejszym odeszła Kaja:( Kochana przez swoja Rodzinę sunieczka długo walczyła, była operowana i ratowana wszelkimi sposobami. Niestety nic się już nie dało zrobić i dzisiaj Kajusia zasnęła przytulana przez swoich ludzi do końca. Są załamani, a Fionka cały czas szuka swojej przyszywanej siostry:(

A może Kikunia tak rozkocha w sobie anecik, że zostanie z nia na zawsze?

Możesz trzymać kciuki za Rokusia:) Tak łatwo go nie puścimy z rąk i nie pozwolimy iśc sobie za TM. Najważniejsze, że on chce żyć i każdego dnia podnosić się, żeby wyjść na spacer. Tak trudno go utrzymać w samochodzie, bo Rokus natychmiast po zatrzymaniu sie chce sie podnosić i wyskakiwać, a to jest niemożliwe. Muszę leciutko uchylac drzwi, lapac go za uprząż i dalej już wynosić go na rękach. Lekkie to nasze szczęście nie jest - waży 37 kg, ale daje radę:)

Nivalin kupiony. Apteka, w której byl jest obok mojej firmy. Wgrywam zaległy paragon z wczoraj i ten z dzisiaj:

Bardzo dziękujemy:) Przypomnialam sobie, że poprzednio Nivalin kupilam za 99,90 zł, a drugie opakowanie, które zamówilam w aptece dostałam z importu równoległego i kosztowalo 69,90. Zaczęłam szperać i znalazłam w aptece DOZ tenwłaśnie import równoległy. Szykbo zamowiłam 2 opakowania i Nootropil. Na dwóch opakowaniach oszczędzamy 62 złote. Dzien czy dwa zwłoki w podawaniu leku nie robią dużej różnicy, a musimy dbac o finanse, bo topnieją w tempie zastraszającym:( Rokuś dzisiaj ciut lepiej, podniósł się nawet sam z posłania na śniadanie. Był rozchodzony po spacerze, ale wczoraj jeszcze musialam mu pomagać. Doktor zalecil również ponowne naświetlanie Rokunia lampą z podczerwienią. To ma pobudzić krążenie krwi w łapkach. Edit: właśnie dostałam informację, że Nivalin z importu równoleglego nie jest dostępny:( Muszę kupić niestety ten droższy:(

Byliśmy u dr Lenarcika. Po obejrzeniu filmiku z chodzenia Rokusia i zbadaniu go dokładnie stwierdził, że to tzw. samoistny zespół przedsionkowy psa starego. Uszy, które są najczęściej przyczyną zespołu Rokuś ma czyste, dlatego nieznane są przyczyny. To się zdarza starym i chorym psom. To samo miał dwukrotnie mój Semik. Doktor powiedział, że u Rokunia to jest tak naprawdę wszystko w jednym. Zespół, niedowlad tylnych łapek i zwyrodnienia kręgosłupa. Dostał Nootropil na zwiększenie ukrwienia mózgu, żeby lepiej funkcjonował. Dodatkowo 20 zastrzyków Nivalinu, z tym, że pierwsze 10 ma dostać już od jutra, a kolejne 10 mamy trzymać na później, kiedy znowu pojawią się problemy z utrzymaniem się na łapinkach, a pojawią się na pewno. Mamy mu sprawdzać uszka co 2-3 tygodnie w domu, żeby nie dopuścić do stanu zapalnego, bo wtedy przy jego zdrowiu kolejny zespół przedsionkowy mamy jak w banku:( Rokuś był trochę nieobecny w czasie badania. Oczka z zaćmą, ale źrenica reaguje na światło bardzo dobrze, więc widzi, choć na pewno nie tak jak zdrowy pies. Za wizytę zapłaciłam dzisiaj 60 zł. Paragon wkleję jutro. Jutro kupię też leki. 1 opakowanie Nivalinu jest w aptece przy mojej firmie.

Dzisiaj w nocy kiedy go przekładałam na drugi bok, bo widać było, że próbuje, ale nie ma siły podnieść pupiny, złapal mnie zębami za rękę. Za moment zorientował się, że to ja i zaczął przepraszać, lizać mi rękę:( Rozmawiałyśmy z Elunią, że on czuje się słabszy i broni się na wszelki wypadek:( Jedziemy dzisiaj na Podleśną do dr Lenarcika. Może on coś wymyśli na te łapinki:( Poprzednio Rokuś dostał 20 zastrzyków z Novalinu, które postawiły go na łapki. Zobaczymy, co doktor powie dzisiaj:(

Dorotko, musimy myślec pozytywnie. W końcu adopcje rusza i ktoś wypatrzy sunie. Ja też mam od kilku miesięcy psiaka w hoteliku pod Krakowem i chociaz to śliczny szorściak, kompletnie nikt o niego nie pyta:( Wierzę ejdnak, że w końcu ktos go wypatrzy. Florek nie ma wątku i nie zbieram na niego deklaracji, tylko płacę sama:(

A tu w domu. Dostał nowa zabawkę, żeby go pobudzić do działania. Widać, jaki jest słaby. Normalnie stałby i nie dałabym rady wyjąć mu jej z pysia. Powarkuje na mnie w pewnym momencie udając groźnego, ale to element zabawy w jego wykonaniu:

Na drugim chce się bawić patyczkiem, ale mu wypada z pyszczka:

Mam filmiki. Na pierwszym widać, jak się Rokuś porusza. Pod koniec widać, jak nie wie w którą stronę ma iść, ale w końcu sam odnajduje właściwy kierunek. Wczoraj jeszcze musiałam do niego podchodzić, bo stawał i kręcił łebkiem w prawo i w lewo nie odwracając się:(

A to Peruszka, poszukiwacz wszystkiego co się rusza na drzewach:

Ewciu, dużo zdrowia dla Filemonka! Z Rokusiem troszkę lepiej, na spacerach chętniej sam chodzi. Jeżdżę z psami do Kabat do lasu, żeby miał miękko w razie upadku. On uwielbia ten konkretny teren bardzo. Wszystkie psiaki maja tam swoje zajęcia. Peruszka robi przegląd wszystkich drzew w poszukiwaniu wiewiórek, a Barsiczka wywąchuje wszystkie zapachy tarzając sie w tych nie do zniesienia dla człowieka. A Rokuniek truchta i zatrzymuje się przy każdym interesującym zapachu jak Barsiczka. Ta trasa jest nieco dalej niż nasza skarpa i muszę wcześniej wstać, żeby je tam zawieźć, ale w tej chwili Rokuś nie nadaje się kompletnie do schodzenia w dół, a potem do wchodzenia pod górkę na skarpie.

Bardzo mi przykro:(