Radek

Norasku kochany. Dzisiaj mija kolejna rocznica pożegnania kochanej Helguni. Lubiłyście się razem bawić i mam nadzieję, że tam gdzie jesteście wciąż się ganiacie i dokazujecie.

Wyniki małej mordki już skonsultowane. Są podobne, jak poprzednie, ale znów widać małą poprawę w próbach wątrobowych. Płytki ładnie trzymają normę. Niedługo odstawiamy steryd i następna kontrola dopiero za 4 tygodnie. Co oznacza, że mam 4 tygodnie ze znacznie zmniejszonym stresem;)

Anica, można wrzucić zdjęcia bezpośrednio z Dogo (przy spinaczu w polu pisania), tylko zdjęcie nie może być za duże.

Bardzo prawdopodobne. Koło mojego osiedla są domki. W jednym z nich jest ONek, który większość czasu spędza w kojcu. Nawet gdy biega luzem to lata w kółko:(

Dobrze, że Foksik już po zabiegu.

Krew pobrana. Z histerią, a jakże. Wyniki będą jutro. Mam nadzieję, że uda mi się je jutro skonsultować z naszą panią doktor.

Dopiero dziś zajrzałem i zobaczyłem zdjęcia. Widać zmianę na pysiu, a i informacja o leżeniu do góry kołami pozwala mieć nadzieję, że będzie tylko lepiej.

Lepiej nie, bo jeszcze zacznie nam psisko szorować brzuchem po podłożu:)

Super są te relacje:)

Też bardzo w to wierzę, nie może być inaczej.

Ten nos przy drzwiach przypomniał mi kochaną Saruśkę. Gdy wracaliśmy do domu, spod drzwi dochodziły dźwięki wąchania, przypominające parowóz. Jeśli zbyt długo otwieraliśmy drzwi, na przykład jak byliśmy z większymi zakupami, Saruśka drapała w drzwi, żeby nas pospieszyć. Wspaniałe wspomnienia.

Fajnie wygląda:)

Ale ma fajnie, chciałbym tak spacerować:)

Zaglądam z zaproszenia:) Sunia jest wyjątkowa, wystarczy spojrzeć na zdjęcia i nie sposób się nie uśmiechnąć.

Nic tak nie cieszy, jak informacja, że wszystko w porządku.

Dopiero teraz zajrzałem z zaproszenia i muszę poczytać, ale cieszę się, że psiaki już bezpieczne.

Oj tak. Czuć już jesień w powietrzu. Dla mnie to miłe, bo to chyba najmilsza pora na psie spacery.

Życie płynie pomalutku. Teraz czekamy na przyszły poniedziałek (albo wtorek) i będziemy Gajulca badać ponownie. Na dzień dzisiejszy mała mordka waży 13,1, troszkę się psisku schudło:)

Też sobie notuje w pamięci porady.

Rewelacyjne wieści, a zdjęcia i filmiki jeszcze lepsze.

Coraz śliczniejsza jest Bezunia.

Nawet nie pomyślałbym, że filmik może tak zadziałać. Całe życie człowiek się uczy.

Patrzę na słowa z Twojego wpisu i myślę o tym jak pięknie ktoś ubrał w słowa uczucia kogoś, kto pożegnał swojego przyjaciela.

Słowa, po których trudno powstrzymać łzy. Mam wielką nadzieję, że gdy, kiedyś tam, przyjdzie mój czas powitają mnie tam wszystkie pożegnane psy.

Zaciskam z całych sił:)