Radek

Bardzo bym chciał. Lada dzień będzie wiadomo.

Trochę czasu nie zaglądałem, więc nadrabiam i zostawiam głaski dla Saruni.

Dbamy, żeby mała mordka nie wędrowała zbyt długo. Przerwy na odpoczynek są dość często. Taka wyprawa trwa tyle, co zwykle tylko pokonywane odległości są dużo mniejsze.

Działkowy weekend upłynął pod znakiem wypraw. Co prawda podczas piątkowej wyprawy do lasu trochę się nam zmokło Za to w sobotę wyprawa była już przy słonecznej pogodzie. Powędrowaliśmy do lasu, co Gajulka bardzo lubi. Swoją radość wyrażała tarzaniem się i radosnym powarkiwaniem/poszczekiwaniem. Niestety udało mi się uchwycić tylko końcówkę tarzania. Były też chwile odpoczynku Dzisiaj tylko spacerki po okolicy, ale chwile odpoczynku też były

Ojej, uszy potrafią długo dokuczać. Może to drożdżaki. U naszych psiaków zdarzało się to po kąpielach w przeróżnych zbiornikach wodnych. Niezależnie od powodu życzę Zuzi szybkiego powrotu do zdrowia. Na wszelki wypadek i kciuki zacisnę.

Czekam z niecierpliwością, ale i z obawą na wizytę u ortopedy. I mimo wszystko gdzieś z tyłu głowy jest nadzieja, że może wystarczą metody bezinwazyjne. Chociaż dzisiaj jest mi gorzej. 15 lat temu dotarła do nas Saruśka. Każda psia rocznica wywołuje lawinę wspomnień.

To prawda. Niczego nie potrafię Gajulce odmówić. To najważniejsze. Jedynie męczy się mała mordka szybciej. Przez delikatną nadwagę musi dźwigać większy ciężar na zdrowej łapce.

Smutno mi dzisiaj. Właśnie mija 15 lat od przybycia Saruśki do nas. Tyle wspomnień dziś krąży po mojej głowie. Tych dobrych, ale też i tych gorszych. Nie ma z nami małpiszonka, ale cały czas jest w sercu. Tak wyglądała Saruśka dzień po przybyciu do nas

Tylko trochę nie zaglądałem, a tu tyle czytania :)

Nie dość, że fajny to jeszcze i pożyteczny

Ale cudo.

Nic dodać, nic ująć.

Sierpniowa deklaracja już w drodze.

Sierpniowa deklaracja właśnie wyruszyła.

Cudny jest. Sierpniowa deklaracja w drodze.

Deklaracja za sierpień już w drodze.

Mi też i to przy takich zdjęciach. Deklaracja za sierpień już w drodze.

Na razie czekamy grzecznie na wizytę u specjalisty. Kontuzja nie zmieniła u Gajulki zamiłowania do przebywania na świeżym powietrzu. Trochę tylko zmieniła się forma. Zamiast dłuższych wypraw, są wyprawy krótsze, ale za to z przerwami na posiedzenie lub poleżenie. Przerwy na działce wyglądały tak. Pycholek zmęczony, ale szczęśliwy.

Dziękuję za informację.

Bardzo mi przykro. Boli, gdy odchodzą takie osoby. Proszę o informację, gdzie mogę wpłacić na kwiaty.

Przy takim futrze to bardzo prawdopodobne.

U nas też nie może być kota. Asia ma uczulenie.

Trochę czasu nie zaglądałem, a tu tyle się dzieje.

W przyszłym tygodniu poleci sierpniowa deklaracja.

Może on ma tak, jak nasza Gajka? Na Gajulkę nie działają uspokajacze, a w przypadku narkozy ma podawaną jakąś specjalną mieszankę. Nasza pani doktor też była bardzo zdziwiona.