Nesiowata

Przecież Rosja za pasem.

Witaj aniołku, trzymaj się cienia i czekaj na człowieka, który wreszcie przejrzy na oczy.

Dzień dobry słodka Mufinko. Chwilowojest czym oddychać, ale co będzie dalej? Nie lubie takiej pogody. Mam zamiar jechać na cmentarz, ale chyba jutro bladym świtem. W ciągu dnia to szkoda tylko zdrowia.

Witaj Reksiowa Łaciatko!

I znów zaglądam.

Dzień dobry z rana. Benia pewnie jeszcze śpi, nie będę jej budzić. Moje stadko wyskoczyło zrobić siusiu i śpi dalej. Koty wyszły na poranny spacer, pewnie zaraz będą czekać pod drzwiami na wpuszczenie do domu i śniadanie.

Tak trzymaj dalej wędrowcze, masz własną bazę i metę. Zapomnij o latach włóczęgi.

Taka nuda to najlepsze, co może być.

Spokojnej środy donżuanie. Dziś to chyba już jesteś odpowiednio przygotowany na upały, masz upatrzoną miejscówkę. Trzymaj się cienia!

Ale okaz!

Wiuem, że marudzę. Ale ciekawa jestem (chyba nie tylko ja) co słychać u Klonika?

Nadal zaglądam z nadzieją na wieści o Michale.

Zajrzałam, czy przypadkiem nie umknęły mi wieści o maleństwie. Ale trzeba jeszcze poczekać.

Dobrego dnia Łaciatko. Zaklep sobie miejscówkę pod dużym krzakiem, później może być z tym kiepsko. Chyba, że masz zapewnione pod łapkami odpowiednie błotko.

Dobrego dnia Mufiątko - szukaj zawczasu ocienionego miejsca, już zaczyna mocniej przygrzewać. A jeszcze pól godziny temu było tak dobrze.

Witaj w kolejny dzień malutka.Poszukaj sobie dobrej miejscówki w cieniu.

Trzymaj się ciepło szczęściarzu.

Witaj Fanklubie. BENIA powoli będzie wracać do normalnego psiego życia. Ona naprawdę potrzebuje czasu, musi pokonać swoje lęki i zaufać temu co jest obecnie. Wcześniej też tak było. Mam nadzieję, że jej pani to rozumie.

Dzień dobry Grzesiu - trochę się spóźniłam. Ale warto popatrzeć na piękny ranek Jeszcze nie jest gorąco, można normalnie oddychać. Później lepiej siedzieć w domu.

Brawo chłopaku! Wreszcie możesz spokojnie myslecv o przyszłości. I korzystaj z prawdziwego psiego zycia.

Ano - zaliczyłam glebę. Już ponad m-c temu. Przez tydzień czekałam aż mi przejdzie. Niestety - nie chciało odpuścić, musiałam odwiedzić ortopedę. Nic złamemgo nie ma, ale dopiero po4 tygodniach zaczyna gyć trochę lepiej. Teraz wystarcza mi jeden proszek przeciwbólowy na dobę. Tak już idzie funkcjonować, chociaż wielu rzeczy nadal nie zrobię sama. Ale już prawie normalnie wstaję z łóżka, przekręcam się na drugi bok. Pierwszy raz w życiu zapomniałam oddychać. Ani podnieść się, ani oddychać. Dziwne uczucie. Za 2 dni jeszcze na kontrolę i trzeba nadal czekać aż przejdzie. Kręgosłup lędźwiowy musi się zupełnie wyciszyć, dopiero wtedy będę mogła normalnie żyć. Jednym słowem - potrzeba czasu. Będzie dobrze.

Fakt - u Was nieciekawa sytuacja.

Korzystaj z życia Blondynku.

Zdrowiej malutki, świat czeka na Ciebie.

Wreszcie jesteś na swoim wędrowcze.