Nesiowata

Takie to jest życie Nadziejko - niesprawiedliwe, nieprzewidywalne i dołujące. Ciężko się pozbierać, ale żyć trzeba. Zdrowia dla wszystkich, odpoczynku i spokoju.

Oby dzisiejszy dzień przeszedł jak najszybciej!

Tak - smutek jest wszechobecny. I to z różnych powodów. A kumulacja porażająca. Bezsiła, która jest silniejsza od człowieka. Żyć trzeba, człowiek musi i tyle. Przykro tylko jest patrzenie na Neskę i Lalę. Zupełnie się pogubiły, są osowiałe. Już drugi dzień z rzędu musiałam rano namawiać Neskę (!) do jedzenia. A ona przecież zawsze jest głodna. Ale jakoś mi się udało. Zjadła. Wczoraj zaczęła jedzenie dopiero po południu. Lal ma czas - ona często je śniadanie po południu. Na szczęście wczoraj wieczorem spałaszowała swoja porcję i jeszcze próbowała zaglądać do miski koleżanki. I dziś wcześniej udało mi się ją wyekspediować za drzwi (wczoraj dopiero w w okolicach południa). Miejmy nadzieję, że każdego dnia będzie lepiej. Zdrowia wszystkim życzę.

Witaj Gryzeldo, zdrowia i cierpliwości Jagusko. A palec niech się goi jak najszybciej, bez dodatkowych efektów.

Witam Czarnulka w słoneczny piątkowy poranek.

Jakoś żyjemy. Choć dziewczyny nadal są pogubione, wyciszone. Ja jakoś muszę dać sobie radę, to już któraś z rzędu śmierć. Czas powoli pomoże. Tyle, że musi to potrwać.

Staram się, ale dziewczyny nadal spokojne, dziś niemal cały dzień śpią. Śniadanie zjadły dopiero w południe. Dla Lali to raczej nic nowego, ale Neska? Są smutne. Dobrze chociaż, że nie ma problemu z wyjściem wieczorem na spacer. Bo w ciągu dnia różnie z tym bywa. Mam nadzieję, że w każdym dniem będzie lepiej. Zdrowia życzę wszystkim i idę sobie poleżeć z pannami.

Dobrego dnia Jagusko, spokoju dla Mimi.

Witaj księciuniu w słoneczny, chłodnawy poranek. Po wczorajszym padaniu niewiele śladów zostało. Przydałby się ciąg dalszy. Mam nadzieję, że Ty czujesz się normalnie, nie masz żadnych zmartwień.

Smutne i niespodziewane. Ciężko pogodzić się z tym. Ale podobno życie takie jest. Brak Misia, nawet dziewczyny jakieś dziwnie spokojne.

Witam kolejnego farciarza.

Bardzo Wam dziękuję.Misiek nie jest pierwszym psem. który odszedł ode mnie. Ale człowiek jest coraz starszy i coraz trudniej jest mu godzić mu się ze śmiercią. a 16 lat wspólnego życia to szmat czasu.

To prawda - dziś nadal dziewczyny są bardzo, bardzo spokojne. Biorą przykład ze mnie.

Dziękuję - żyć trzeba dalej, choć nie jest to takie łatwe.

Wczoraj mój Misiek zostawił mnie na dobre. Bez żadnych wcześniejszych zapowiedzi.

Dziękuję...

Przywitam wszystkich z nieustającymi życzeniami zdrowia i znikam. Nie nadaję się do pisania, misze trochę odpocząć. Pusto w domu, dziewczyny też osowiałe.

Przywitam tylko Czarnulka i znikam. Muszę się powoli pozbierać w całość.

Witaj Mimiśka. Znikam, dziś nie nadaję się do pisania czegokolwiek.

Lala nie będzie miała komu zabierać zabawek - dziś Misio odszedł za TM.Był w domu 16 lat, od maleńkiego szczeniaka. Pustka pozostała.

Razem a Neską pożegnałyśmy na zawsze Miśka. Grom z jasnego nieba. Neska nie może sobie znaleźć miejsca w domu.

Dziś za TM odszedł mój Misio. Nagle, w ciągu 4 godzin (w tym wizyta u weterynarza). Straszna pustka, obie dziewczyny też nie mogą sobie znaleźć miejsca. Pożegnałam 16 lat swojego życia.

Jeśli nie będzie innej możliwości - mogę psa przetrzymać przez kilka godzin.

powodzenia!

Dobrego dnia życzę w wilgotny wtorkowy ranek. U mnie zaczęło mżyć! I to nawet nieźle, bo przygotowywałam śmieci do odbioru i wróciłam do domu z mokrymi włosami. Oby to trwało jak najdłużej! Ochłodziło się, ale pal diabli - niech tylko spadnie z nieba trochę wody. Zdrowia życzę i idę trochę poleżeć aby doschnąć do końca. Przeziębienia teraz nie byłoby mi zbytnio na rękę.