Sowa

W tym preparacie do czyszczenia zębów, który ja kupiłam? Jeśli tak, to dzięki za ostrzeżenie.

Dla Malutka kupiłam Oral Cleansing Wipes - też drogie, ale łatwe w stosowaniu i widzę rezultat.

Wszelkie usługi stomatologiczne są w Krakowie upiornie drogie. Tito-Malutek miał zęby w koszmarnym stanie, a mimo to gryzł jakieś suszone smakole - karmy w schronisku nie chciał, u mnie dostaje domowe żarełko. Dopiero teraz, w dwa miesiące po usunięciu siedmiu zębów (bardzo dobrze zniósł narkozę wziewną), zaczął w chwilach ekscytacji chwytać i zagryzać jakieś zabawki lub moje kapcie.

Nieprawidłowe zachowania nie mijają same z siebie - psa trzeba uczyć od szczeniaka. Sądzę, że bardziej niż behawiorysta potrzebne są Wam zajęcia w dobrej psiej szkółce, napisz gdzie mieszkasz, może ktoś zna dobrego trenera w okolicy.

Brawo Wy!

Prawdopodobnie nie rozpoznała samochodu - wie tylko, że autem jechała z działki do domu z Wami, więc gotowa była zając swoje miejsce...

Jak spotkanie z gośćmi? Dzwonić możesz zawsze:-)

Poker ma rację. Takie zachowanie można zniwelować tylko przez szkolenie - zacznij od tego, jeśli to możliwe, aby umówić się ze znajomą kiedy przyjdzie - wcześniej suczkę trzeba zamknąć w domku, znajomą wpuścić - suka nie może widzieć wejścia - posadzić na krzesełku. Idziesz po sukę, masz ją na smyczy, smakole w ręce. Dobrze, aby przy tej pani był już Alfik i aby go karmiła maleńkimi smakolami. Podprowadzasz sukę, nie dopuszczasz do szarpania ani szczekania, przy każdym niepokoju blokujesz ze słowem NIE, potem siad, dobrze i powrót do domu. I jeszcze raz, jak podchodzi spokojnie, dajesz smakol wymagając siadu, pani nie patrzy nawet na sukę. Suka do domu. Powtarzacie ćwiczenie, jeśli Suzi jest spokojna, to kładziesz smakol na drugim krzesełku obok pani, za trzecim razem kładziesz smakol na wyciągniętej w bok ręce pani. Niezależnie od tego suka w ciągu dnia na smycz, spacer wzdłuż ogrodzenia. wymaganie siadu, nagradzanie. Potem spacer jak ktoś idzie z drugiej strony, potem siad przy furtce, wpuszczasz gościa. Hasła - NIE przy każdym niepokoju, natychmiast SIAD i dopiero DOBRZE i kiedy bez niepokoju zareaguje na siad - Dobrze, dobrze i smakol. To tak na początek. Elik, ona nie ma jeszcze "spokojnej głowy", nie wie, że przy Tobie jest bezpieczna, bo to Ty o wszystkim decydujesz. Jak człowiek o wszystkim decyduje, to z najbardziej impulsywnym maliniakiem można iść na zajęcia do dzieci. Także do dzieci sprawnych inaczej. W domu wprowadź zasadę - suczka musi być zamknięta w innym pomieszczeniu, kiedy ktoś obcy wchodzi i wychodzi. Kontakt z gościem tylko w tym pomieszczeniu, do którego gość wszedł pierwszy. I wyprowadzenie psa, zanim gość zacznie zbierać się do wyjścia. To bezwzględnie konieczne - inaczej pies pobudza się wejściem kogoś na swój teren, a potem jest przekonany, że to on wychodzącego gościa przepędził z domu czy ogrodu i atakuje coraz bardziej zdecydowanie.

I jak wytrzymały?

Malutek jest nadal porzuconym psem, czekającym na tych co go porzucili. Prawdopodobnie, zanim trafił do azylu, został wywieziony i wyrzucony z samochodu - ciągle z nadzieją przygląda się zatrzymującym się dużym ciemnym samochodom, ciągnie do nich, zwłaszcza jeśli wysiada mężczyzna. Bardzo radośnie w pierwszej chwili wita wchodzących gości, po czym całkowicie obojętnieje - to nie ci, na których czeka. Ja jeszcze jestem traktowana nieufnie, nie jestem witana, to moje ręce podawały go wetom lub trzymały przy bolesnych zastrzykach i zabiegach. Mam dać jeść, 5 razy dziennie wyprowadzić i tyle. Pies ma za sobą trzy operacje (usunięcie 7 zębów, śledziony i dużego guza w odbycie - w organizowaniu i sfinansowaniu operacji pomogli, co było niespodzianką dla mnie, ludzie z organizacji ratowniczej, której jestem honorowym członkiem), kilkanaście wizyt u wetów połączonych z dość kosztownymi w Krakowie badaniami oraz jedną wizytę u fryzjera - wizyty i badania u wetów no i oczywiście fryzjer to już był mój problem. Jeśli guz w odbycie się odnowi, kolejnej operacji już nie będzie. W tej chwili nic na wznowę nie wskazuje - objawy byłyby nie do przeoczenia.

Nie wiem, czy Alfik ma w zwyczaju pocieszać się jakąś zabawką - jeśli tak, to można zostawić kilka zabawek, gryzienie, żucie wycisza psie emocje.

Żeby nie było rywalizacji między psami...

Zostaw jej jakieś niezniszczalny gryzak, byle nie piszczący, np kong. Bez smakoli w środku!

Kanapa idealna na odpoczynek po takich spacerkach!

W skrócie - 1. nauka zostawania w dystansie w tym samym pokoju, kiedy chodziśz 2. nauka zostawania w drugim pokoju przy otwartych, uchylonych, zamkniętych drzwiach 3. zobojętnianie wychodzenia i drzwi wyjściowych (ubieranie się do wyjścia bez wychodzenia) 4. nauka zostawania przy otwartych, uchylonych, zamkniętych drzwiach wejściowych - metr od drzwi. nie przy samych drzwiach 5. zero pożegnań, nagradzanie ciszy i spokoju 6. mieszanie wszystkiego powyższego i zmiana czasu - wychodzenie o rożnych godzinach, różny czas nieobecności, różna długość treningu, ale wiele razy dziennie. Uff, nagimnastykujesz się. Gdy uczyłam zostawania w spokoju dorosłą sukę ON-kę znajomych, przez trzy dni kręciłam się po ich mieszkaniu i po klatce schodowej jak patyk w przerębli, żeby nie użyć mniej parlamentarnego określenia. A że to był czas kartkowy, a właścicielom szkoda było ze swoich kartek kupić pól kilo parówek, to był dodatkowy problem. Ale trzy dni pracy prawie non-stop starczyło.

Czyli trzeba pracy kroczek po kroczku; masz opisane na nosem... Dacie radę.

Elik, z psami, które na chwilę nie potrafią zostać same, zaczyna się tylko od wyjścia za uchylone, potem przymknięte drzwi, i już powrót. I kolejne wyjście. Opisywałam to przecież na nosem.pl, a chyba na Dogo też. Nie ma sztywnych schematów w szkoleniu, każdy pies jest inny i ma inne doświadczenia za sobą, inną wrażliwość, inną łatwość kojarzenia. Dla mnie jedno tylko jest pewne - lepiej zapobiegać niż leczyć...

Zanim zwierzątka mogłyby się rozżalić lub narozrabiać - musisz to wyczuć sama, ja ich nie znam przecież....

Elik, byle nie za szybko od razu. Wyjdźcie, zaraz wróćcie, pochwalcie za spokój i wyjdźcie jeszcze raz.

Brawo Wy!

Koniecznie naucz ją, co znaczy słowo "dobrze"... Samo "nie" - to za mało, musi rozumieć, co ma zrobić po usłyszeniu "nie", żeby usłyszeć "dobrze", to naprawdę podstawa w komunikacji z psem. Teraz ona otwiera się na Ciebie, pięć razy po pięć minut w ciągu dnia oszczędzi Ci godzin w Krakowie....

Jest szansa, abyś teraz po troszeczkę uczyła sunię zostawania w domu?

Skróć do "dobrze". Łatwiej zapamięta, a i Ty inaczej to jedno słowo zaakcentujesz. Dlatego też lepsze jest krótkie "NIE" niż rozwleczone "nie wolno". I mów to "dobrze" także wtedy, kiedy dajesz jej jedzenie, kiedy ją głaszczesz - ona ma to słowo skojarzyć z odczuwaniem przyjemności, z oczekiwaniem na przyjemność. Zawsze "dobrze" PRZED głaskaniem, jedzeniem, gdy wracasz i Cię wita - takie słowo-wytrych do psiej duszy. I nazywaj to, co ona robi sama z siebie . Biegnie do Ciebie - przywitaj, dobrze, usiądzie -siad, dobrze, wącha coś - zobacz, dobrze. I tak dalej, zacznie rozumieć więcej. Rozcapierzona dłoń - pomaga zrozumieć "nie", ale ZAWSZE po "Nie" musisz powiedzieć jej, co ma zrobić. Np ona chce skoczyć na łóżko - nie, miejsce, dobrze. Oczywiście ze słowem "miejsce" musisz wskazać czy zaprowadzić na legowisko. Albo skłonić do siadu, wtedy będzie - nie, siad,dobrze. Psy wspaniale kojarzą nasze gesty z czynnością. Pies obserwując Twoją uniesioną dłoń nieruchomieje z reguły, a Ty możesz cofnąć się o krok, powtarzając "zostań, dobrze". Wrócisz do psa, powtórzysz "dobrze" i powiesz np - biegaj, czyli może robić co chce, a Ty już nie zwracasz na nią uwagi. Nauka domowego życia dla psa jest prosta jak konstrukcja cepa:-), byle pamiętać, jakich słów używamy w jakim znaczeniu, aby jedno z domowników nie mówiło "waruj", a drugie "leżeć". Jeszcze trochę, a suka w nagrodę za to, że przybiegnie na zawołanie, będzie mogła szukać kluczy zgubionych celowo w ogródku...

Wyjdzie szybciej niż myślisz, skoro tak szybko zrozumiała, jakie zachowanie jest akceptowane u Onaa. Nie szukałabym nowych smaków, odrobina tego co dostaje, ale podana z ręki też jest nagrodą. I nagrodą dla niej będzie ciepły ton głosu, pogłaskanie - ale skojarz to wszystko ze słowem "dobrze". "Dobrze" za każdym razem kiedy zachowuje się zgodnie z Twoim oczekiwaniami, "dobrze" kiedy jest jej samej dobrze - np kiedy się cieszy, wita, coś je - tym słowem będziesz ja sterować, nazywaj to, co robi sama z siebie i dokładaj "dobrze". Teraz jak najmniej innych słów - oprócz nazwania czynności i akceptacji tej czynności słowem "dobrze". Łatwiej skojarzy i zapamięta, niż gdybyś ją zalewała potokiem różnych słów. Przykład mojej komunikacji z 3-miesięczną wtedy maliniaczką: "Chwalić - ile razy można? Proszę bardzo, trzymiesięczna Raszka wychodzi na spacer. Idziemy, Raszka! Raszka podbiega, dobrze, jest przy mnie, siad, dobrze. Zakładam obrożę, Raszka siedzi, dobrze, otwieram drzwi, waruj, dobrze. Wychodzę na klatkę schodową. Idziemy, dobrze, Raszka przechodzi przez drzwi, siad, dobrze, bo muszę zamknąć drzwi na klucz. Idziemy, dobrze. Pierwszy podest schodów - stop, dobrze, idziemy, drugi podest, stop, dobrze, idziemy, dobrze (czemu stop - a temu, że nie lubię po schodach zbiegać). Przed bramą - stop, dobrze, brama otwarta, idziemy, dobrze, przed samochodem - siad, dobrze, otwieram auto - do wozu - Raszka wskakuje - dobrze, waruj, dobrze" W każdą czynność można naprowadzić smakolem lub dopasować słowo do tego co pies robi sam z siebie. Ważne, aby zrozumiała, że "dobrze" to pełna aprobata, a "nie" - to znaczy zachowaj się inaczej. I wszystko pójdzie bardzo łatwo.

Nie wiadomo nic pewnego, jak było z trawieniem w poprzednim DT? Co tam jadła, jak przyswajała?