Sowa

Mogła być bita smyczą. Czasem taki pies mniej boi się łańcuszka albo taśmy - inny wygląd, inny zapach.

Na fotkach zwraca też uwagę bardzo ładny kontakt dotykowy, zero stresu dla psa..

Tak, ale dwuletnie dziecko prawdopodobnie będzie traktować psa jak zabawkę. Najłagodniejszy pies może z tym mieć problem.

Ktoś coś wie o tej akcji? https://nosem.pl/aktualnosci/kynolodzy-kynologom-na-ukrainie-czas-na-pomoc/ https://www.facebook.com/groups/252074107105579/

Każdy przewoźnik może mieć inne przepisy - sprawdź, jak można przewozić psy w wybranym pociągu. W składzie bezprzedziałowym może być problem ze zmieszczeniem transporterka obok siebie. Znajoma miała problem z charciczką na rękach.

Nie chodzi o usprawiedliwienie. Tylko o fakt, że nie pracownicy schronu są odpowiedzialni za bezdomność zwierząt.

Złe warunki tworzą ci, którzy bezmyślnie rozmnażają zwierzęta, i ci, którzy je porzucają. A świadome okrucieństwo można znaleźć i wśród utytułowanych hodowców.

Nie wiem, ilu ludzi zatrudnia zamojskie schronisko, jakie mają stawki płacowe. Wiem z badań Temple Grandin, że ludzie, którzy z jakichkolwiek powodów ustawicznie pracują z dużą ilością zwierząt trzymanych w złych warunkach, sami zaczynają być okrutni. A co do samochodu - mój "azylowicz" z Zamościa po niemal roku nadal chce wskakiwać do każdego samochodu, sprawdza auta na parkingach. Prawdopodobnie z samochodu został wyrzucony - ale nadal jazdę samochodem ma skojarzoną z poprzednim domem - nie z porzuceniem.

Elik, ale to nie pracownicy schronu rozmnażają i porzucają zwierzęta...

Jestem za:-) Zachomikuję ostatni słoik żurawiny z gruszkami - jedyne, co jeszcze robię co roku, doskonała do wszystkiego, chleba z masłem i głodnej gęby nie wyłączając...

https://www.owczarek.pl/artykul/20038-Jak.pies.z.kotem.html Zawsze może być przydatne.

Fotki z człowiekiem, pokazujące psa siedzącego na luźno trzymanej smyczy, przeskakującego na smyczy przez przeszkodę, z zabawką-aportem w pyszczku. Tak udało mi się kiedyś zainteresować ludzi psem z gdańskiego, a teraz z krakowskiego azylu - pokazałam, że pies coś robi z człowiekiem. Nie tylko daje się głaskać.

Gdyby była absolutna pewność, że ludzie przyjadą po psa na przykład za tydzień, można by przez ten tydzień bardzo ochłodzić relacje z psem - tak postępują trenerzy przygotowujący psy asystujące czy dla niewidomych. W ostatnich dniach przed wydaniem psa, trener wręcz zniechęca psa do siebie, serdeczność okazuje tylko ten, dla kogo pies jest przeznaczony, ale w domach tymczasowych to nierealne - nie wiadomo na pewno, czy pies zostanie zabrany. Pozostaje dać na drogę jakiś ciuch przesycony zapachem opiekuna z domu tymczasowego. Taki stary i zniszczony, byle nosić na sobie kilka godzin przed wydaniem zwierzaka, podróż będzie łatwiejsza, a i nowy dom mniej obcy.

Przy dziecku, które ma jakiekolwiek problemy, nie ma za spokojnego psa. Dobrze, że zrezygnowali.

W schroniskach poza naszymi granicami psy są usypiane po 10 dniach, żeby na nie kasy nie wydawać. A do adopcji z hodowli - gdy już za stare do rozrodu - też są wydawane z ukrywanymi chorobami. Więc to nie "ten kraj" tylko ludzie. Wszędzie okrucieństwa nie brakuje.

Jakoś nie czytam na Dogo apeli o bezbolesną śmierć dla starych, nieuleczalnie chorych zwierząt. Może to też byłoby bardziej humanitarne. A kasa? Chyba wszędzie jest najsilniejszym motywatorem działań wielu ludzi. Chyba nie tak dawno zakazano w Niemczech prowadzenia domów publicznych dla zoofilów. Więc naprawdę to nie kwestia kraju, ale człowieka.

Tacy ludzie są wszędzie, nie tylko u nas. W niektórych krajach psy w azylu mają 10 dni i potem śmierć. Albo mogą, gdy niechciane, zostać wrzucone do komory gazowej. Więc to nie taki kraj, ale tacy ludzie. Wszędzie.

Dasz radę, przecież masz nielichy trening zawodowy w nieokazywaniu stresu:-)

I jeszcze. https://nosem.pl/szkolenie-psa/szkolenie-grupowe-nauka-spokojnego-mijania-sie-psow/ Tak ma wyglądać pierwsza mijanka, już po chodzeniu równoległym.

To tylko jedno jeszcze proszę, niech rodzice powstrzymają dziecko od podchodzenia do suki, głaskania jej, jeśli o to sama nie prosi, kontakty tylko pod kontrolą rodziców!!!!

Czy pies tych państwa to pies czy suka? Czy jest szansa, aby spotkaniem pokierował trener? chodzi mi o to, aby nie za dużo naraz - najpierw równoległy spacer obu psów, stopniowo zmniejszany dystans, potem mijanki coraz bliżej, potem jeden pies idzie za drugim w zmienianej kolejności, potem bardzo blisko mijanka, sadzanie w niewielkim dystansie itd. Drugi rodzic z dzieckiem tymczasem siedzi na ławce - najpierw bez psa, opiekunowie Cynki podchodzą do ławki, wspólny spacer z dzieckiem bez drugiego psa. Ile dziecko ma lat? Konieczny film do podsyłania wszystkim, którzy chcą psa dla dziecka: https://nosem.pl/aktualnosci/pies-to-nie-pluszowy-mis-dla-dziecka-stop-the-77/

A może jest bardzo samotny i dlatego chce psa? Bo i porozmawiać nie ma z kim?

Mam nadzieje, że pan wie, że pies, który ma iść na 20-kilometrowy spacerek w niedzielę, nie powinien w pozostałe dni tygodnia ograniczać się do 100 metrów dookoła bloku...

W stadzie dzikich psów dominująca suka albo odebrałaby szczeniaki drugiej podporządkowanej suce-matce, gdyby nie miała własnych, albo zagryzłaby je. To zdarza się też w hodowlach klatkowych, gdzie suki rywalizują ze sobą. Po prostu stado dzikich psów nie wykarmiłoby jednocześnie dwóch miotów - prawo do rozmnażania ma tylko jedna samica. Do czasu sprzedaży szczeniąt izoluj starszą sukę. Na ewentualne zmiany wzajemnych relacji obu suk przyjdzie czas później. Nie wiń starszej suki o takie zachowanie - to po prostu dyktuje jej instynkt.

Słusznie. Tyle że dziecko dorośnie i będzie po jakimś czasie żyć samodzielnie. A samodzielne życie psa kończy się w azylu - w najlepszym razie. Przy okazji - ostrzegam przed obłąkańczą modą na bezustanne nakręcanie psa na piłeczki i szarpaki. Jeśli pies nie umie oddać spokojnie piłeczki/szarpaka i ustawicznie wygrywa w walce o tę symboliczną zdobycz z właścicielem lub ciągle walczy z szarpakiem na przyssawce, to ma psychikę zrytą niczym nastoletni narkoman. I po jakimś czasie bardzo trudno wyprowadzić z nałogu.