szajbus

Radku wiek będzie widać po niej praktycznie z tygodnia na tydzień i tego nie cofniemy. Stan zdrowie tu chyba ma niewiele wspólnego, bo proces starczy niestety postępuje. Wiesz, że tak naprawdę nie wiem ile Gaja ma lat? Nasza pannica też już staruszka. Co prawda w domu jeszcze kica jak zając, ale słyszy tylko bardzo wysokie dźwięki, ma też dużo gorszy wzrok, problemy z wchodzeniem na schody i dlatego od dawna ją wnosimy. Dopadła ją też demencja starcza. My to nazywamy zawieszaniem. Wchodzi w jakiś kąt i nie wie jak z niego wyjść. Na spacerach chodzi niepewnie. Idzie wolniutko jakby badała grunt. Jest to prawdopodobnie spowodowane problemami z błędnikiem po tamtej chorobie. Chyba duża przestrzeń robi swoje. Wieczorami w ogóle nie wychodzi, bo dla niej jest za ciemno i za bardzo nie widzi tego co ma pod łapkami. Wyjść z domu wychodzi chętnie, ale jak przed klatką widzi, że jest ciemno, to robi w tył zwrot i idzie do domku. Już ci pisałam wcześniej, że też nic nie da przy sobie zrobić. Cały dywan w pokoju gdzie zrobiła sobie toaletę mamy wykładany podkładami higienicznymi, które kupujemy hurtowo, bo łatwo je można usunąć i nie ma zapachu moczu. Dla niej też jest to wygodne, bo po chorobie nie wytrzymywała z siusianiem od spaceru do spaceru i zaliczała wpadki. Teraz może sikać kiedy chce, a my nie martwimy się o przykry zapach, tylko cieszymy się z tego, że nerki dobrze pracują. Od tamtej choroby sama też nie je. Skoro podczas choroby mamusia karmiła, to przecież może karmić cały czas. Nie to, że już nie potrafi, bo jak mnie nie ma w domu, a mąż jej poda michę, to spałaszuje ją samodzielnie i bez problemów. Ala jak ja jestem w domu, nie ma zmiłuj się. Matka nakarm! Symptomów starczych przybywa, ale ta kupka szczęścia i miłości jest z nami, a to jest najważniejsze i najpiękniejsze. Pomimo wieku widać po niej, że jest szczęśliwa co jest dla nas największą nagrodą od losu i niech to trawa. Bardzo kochamy ta naszą małą zołzunię.

Na zawsze w naszych sercach i naszej pamięci

Pamiętam

Ta tęsknota będzie już z nami zawsze.

U nas z lata zrobiło się przedwiośnie

U nas tez zrobił się ziąb.

Przynoszę Wam troszkę wiosny ,moje kochane sierściuszki.

Przynoszę Wam troszkę wiosny psinki

Kocham, tęsknię , pamiętam moje skarby

Na zawsze w mym sercu i mej pamięci

Radku, Tobie i Twoim bliskim życzę , aby te Święta Wielkanocne napełniły Wasze serca radością i nadzieją. Niech świąteczny czas spędzony w gronie rodzinnym będzie dla Was źródłem miłości i ciepła.

Pamiętam

Pamiętam

Pamiętam

Pamiętam

Pamiętam

Pamiętam

Pamiętam

Pamiętam