szajbus

10 tygodni bez Balbinki

Będzie bolało - zawsze boli i najgorsze w tym wszystkim jest to, że nie pomogą żadne słowa pocieszenia. Rocznica to dzień kiedy odeszły nasze skarby, ostatni dotyk, ostatnie spojrzenie, ostatni oddech. Tego dnia nie potrafię myśleć o zabawach, psotach, miłych chwilach tylko o odejściu. Pewnie u Ciebie jest podobnie skoro wiesz, że będzie bolało. Inaczej jest kiedy jedziesz na Podlasie. Widzisz tam sercem Saruśkę zdrową i wesołą. Wspominasz te piękne chwile przepełnione radością. Rocznica to już inny kaliber wspomnień.

Ten smutek już pozostanie na zawsze. W tym tygodniu odsunęłam kanapę i znalazłam Balbinki ciasteczko. Musiała je tam schować przed Zuzią pomimo, że Zuzia i tak by go nie wzięła, bo nie lubiła. Wzięłam je do ręki i strasznie zaczęłam płakać. Jedno ciasteczko tak szarpnęło mnie za serducho. Schowałam je jak największą relikwię. Te ciasteczka Balbinka jadła na 2 dni przed odejściem. Pamiętam jak po odejściu Psoni w podobny sposób znalazłam schowanego precelka. Też spoczął w pamiątkach po niej. Chyba nikt z nas nie przyjął do wiadomości, że Balbinka pobiegła na tęczowe łąki. Wychodząc na spacery wołamy "dziewczynki idziemy". Kiedy ktoś chce nas odwiedzić mówimy "ok, ale dopiero po spacerze z psiakami". itp.. Wczoraj kąpałam Zuzię i naszykowałam też ręczniki Balbinki. Cały czas zachowujemy się tak jakby Balbisia była obecna w domu.

Takie rocznice zawsze bolą.

Balbisiu to już dwa miesiące odkąd pobiegłaś do Psoni na tęczowe łąki. Matko jak ja tęsknię.