SzP Maksi, ok 1 roku, świetna do agility. Szuka człowieka do pracy! ;)

[malawaszka]

ależ cudowności oczyska :loveu:

[marra]

Tak oki przepełnione miłością zawsze wpatrzone w człowieka, kto pokocha tego słodziaka ? :(

[marra]

kto ? no kto ?

[marra]

Może dziś ktoś wypatrzy na akcji w Platanie słodziaka ?

[sybil]

Niech wreszcie najlepszy domek zakocha się w tych przepięknych oczkach!:loveu:

[Gosiara]

Jedni państwo oglądali zdjęcia....

[malawaszka]

Gosiara napisał(a):

Jedni państwo oglądali zdjęcia....

i co i co??? :kciuki:

[marra]

No własnie ejszcze nic :( ale dajmy im trochę czasu, może się uda ;)

[marra]

do góry !!!!

[marra]

:):):):):):):):):)

[conceited]

Jaki swietny psiak :)

zdaje sie, ze w watku "przygarne psa" ktos szukal psa do sportow, choc to juz pewnie wiecie:oops:

[marra]

Wiemy wiemy ale dziękujemy:) Maksi została przedstawiona w tym wątku ale chyba jednak jej się nie poszczęściło, chociaż była brana pod uwagę.

[marra]

Hoooooop ;)

[marra]

Hej mała, do gory skacz :D

[gosia1701]

Maksi jest tak podobna do mojego psa :) aż nie chce mi się wierzyć!

[marra]

hehe rzeczywiście podobna :) a może Twój psiak chciałby siostrzyczkę ? :)

[gosia1701]

siostrzyczkę pewnie by i chciał :)
jak by był milszy i znów by polubił swojego "braciszka" to wtedy mogła bym myśleć chociaż o tymczasie a tak to nici :(

[marra]

Znam to, moja suka też nie lubi innego towarzystwa...jedynie kogo toleruje to naszego ONka ale i między nimi są spięcia, często niebezpieczne :(

[marra]

Witaj Maksi :)

[halbina]

Maksi, Ty jeszcze tutaj?...

[marra]

[quote name='halbina']Maksi, Ty jeszcze tutaj?...[/QUOTE]

niestety...coś nie ma szczęścia dziewucha :(

[sybil]

O, przepraszam, szczęście to Maksi ma, Formica ją wypatrzyła i zapewniła super tymczas! To domki nie umieją znaleźć drogi do Maksi i nie wiedzą co tracą;). Musimy częściej podrzucać suńkę do góry, żeby była bardzo widoczna:calus:

[marra]

To podrzucam :)

[halbina]

Nieodpowiedzialni ludzie rozmnożyli swoją agresywną amstaffkę. Najmłodsze ze szczeniąt - słodki sześciotygodniowy niebieski maluch - stał się ofiarą własnej matki. Zaatakowała, by zabić, rozszarpała skórę na karku, zdarła. Szczeniak został odratowany, ale ślady fizyczne będzie nosił już zawsze - ma rany jak po wrośniętej kolczatce (zdjęć na razie nie mam jak zrobić, ale wygląda okropnie). Weterynarz zszył rany i skórę, zostawił tylko miejsce do płukania ranu i dren. Szczeniaka wyraźnie to świerzbi, a kołnierzyka nie ma jak zamontować... Jednak martwi mnie bardziej trauma psychiczna, jakiej doznał mały, no i geny nieszczęsnej mamusi... Bo jak już zagoją się rany fizyczne i ktoś zainwestuje w typową dla tej rasy szeroką obrożę, to nie będzie widać szycia. Ale pozostaje pytanie: czy nie wyrośnie na agresora?... W każdym razie z góry zapowiadam, że adopcja będzie wymagała szczególnego prześwietlenia domu. Szukać będziemy odpowiedzialnego właściciela, który zna specyfikę rasy i zadba o to, by mały był odpowiednio prowadzony, zsocjalizowany i zabezpieczony przed dalszym rozmnażaniem.






http://www.dogomania.pl/threads/1942...�kitny).Zabrze

[marra]

Straszna ta rana, biedna mała :(