Wrocław. Chyba będę ślepcem ! Jamnik Fuks ma dom !

[iwa77]

Dostałam wieści od Pana Andrzeja : Fuksik ma się wyśmienicie , jest zdrowiutki i szczęśliwy !
Zdjęcia które nadeszły :

[Wisełka]

BOSKI, po prostu BOSKI!!! :loveu: :loveu: :loveu: :loveu: :loveu:

[Isadora7]

Ale królewicz :)

[taxelina]

Cos omina sie tu moj post i moja prosbe.. naprawde nie ma nikogo kto by skrobnal pare slow? wierzyc sie nie chce..

[iwa77]

[quote name='deer_1987']Cos omina sie tu moj post i moja prosbe.. naprawde nie ma nikogo kto by skrobnal pare slow? wierzyc sie nie chce.. ]

Oj Deer - nie możemy wymagać od osób odwiedzających wątek ,by pisały historię tego psa. Ta prośba może byc skierowana tylko do mnie lub do nowych właścicieli . A że tych drugich nie ma na Dogo więc .... napiszę ja.

Fuks i jego historia :

Łapa ! Jestem jamnik Fuks !
O tym co było kiedyś nie chcę za bardzo wspominać , powiem tylko tyle ,że mialem kiedyś dom , swoich ludzi ... Wszystko było ok. do czasu kiedy to zacząłem mieć problemy z oczami.Uznano wtedy ,że chorego psa nie potrzeba nikomu i wyrzucono mnie jak śmiecia na ulicę. I tak zaczął się mój koszmar - koszmar zagubionego , zrozpaczonego ,ślepnącego psa , który błąka się po ulicach wielkiego miasta .W końcu trafiłem do wrocławskiego schroniska.
To co tam zobaczyłem odebrało mi całkowicie te resztki nadziei , które sie jeszcze we mnie tliły... Dookoła setki takich samych biedaków jak ja , kraty , zimny beton i ten przeraźliwy skowyt ... Pomyślałem sobie : To już koniec ! Dla takiego jak ja,ślepnącego psa,drzwi boksu sie już nie otworzą !
Byłem bardzo smutny i zrezygnowany. Aż pewnego dnia zobaczyłem kobietę , która mi sie przygląda i zagaduje do mnie ! Resztkami sił podszedłem do niej do krat .Kobieta ta pogłaskała mnie , przytuliła i powiedziała : Nie martw się,
głowa do góry , znajdę ci nowy dom ! Zaufałem jej i mimo ,że było mi ciężko nie poddałem sie i czekałem !I wkońcu nadszedł ten dzień ! Kobieta przyleciała rozpromieniona ze smyczą w ręku i powiedziała : Fuks , wychodzisz , masz dom!I poszliśmy ... Przy bramie schroniska czekali na mnie ludzie . Jak mnie zobaczyli , podbiegli , zaczęli mnie głaskać , tulić i całować . A ja poczułem się jak w niebie ... Pokochalismy się od pierwszego momentu !
Przed wyjazdem podszedłem do kobiety i przytulilem się do niej z całych sił na pożegnanie .
Mieszkam teraz w Poznaniu , mam wspanialy dom i to co najważniejsze : własną Rodzinę , ogrom miłości i poczucie , że mam dla kogo i po co żyć.
Odzyskałem radość i siły i kocham moich nowych Ludzi całym swoim psim sercem!

Łapa ! Wasz szczęśliwy Fuks

[Isadora7]

Iwonka aż mi w oczy zawilżyły się. Pieknie to napisałaś.

[ecci]

Isadora7 napisał(a):

Iwonka aż mi w oczy zawilżyły się. Pieknie to napisałaś.

dokładnie! Niesamowity tekst!

[taxelina]

piekna historia! dziekuue dodam dzis na strone!