Sznupoksiąg, czyli z brodaczem dzień po dniu...

[ulana]

Witaj ania15. Dzięki :)
Co do wulkanu energii, to różnie bywa. Często jest to wyyygasły wulkan...

[Tekla64]

ale za to jaki piekny tyn wulkan!!!!

[ulana]

Za oknem wczoraj taki dzień był smętny, że zatęskniłam za latem...
Nie tak dawno WZ i Tekla pokazywały pracę boberków, więc i ja dołączę się do tego modnego tematu.

To wakacje sprzed 2 lat. Zibi mial rok i pływał z nami pierwszy raz. Nad jeziorem Bełdany zastaliśmy takie oto ślady prób bobrzej działalności.

[Saththa]

wszędzie bobry :eek2:



Ale Zibi fajny;)

[malawaszka]

hahaha nooo jakaś plaga - a jak u nas się pojawiły to ja myślałam, że to taki ewenement :D

haha a u mnie też by rolki papieru nie przetrwały w całości :D

[wilczy zew]

Saththa napisał(a):

wszędzie bobry :eek2:

zaraz wszędzie,przeca u Ciebie nie ma :D

[Saththa]

wilczy zew napisał(a):

zaraz wszędzie,przeca u Ciebie nie ma :D

A jestes pewna? :razz: Pewnie gdzies sa skubane ale ja sie po lasach, łąkach polach przy wodach nie szlajam;)

[ulana]

Otóż i u mnie są bobry już na miejscu i nigdzie na Mazury jeździć nie muszę, żeby ich pracę oglądać. :)
http://warszawa.gazeta.pl/warszawa/5,34862,12520277,Bobry_harcuja_w_plytkiej_Wisle__Zobacz_zdjecia.html?i=0 - to właściwa moja strona Wisły i w dodatku niedaleko, jeździmy tam rowerami i z burkiem czasem na dłuższe spacery.
http://www.nasza-wisla.com.pl/?mode=news&nid=108 - to o ich pierwszych krokach w mieście i rezerwacie wyspowym na południu Wawy (to piękne okolice nawiasem mówiąc)
Ale mamy jeszcze innego trochę bobra pod samą Wawą - i też strona moja Wisły ;)
O takiego - http://www.bobr-tluszcz.pl/viewpage.php?page_id=1
Także bobrów ci u nas dostatek ;)

Edited December 4, 2012 by ulana

[Tekla64]

no to juz nikt nie jest orginalny hihihi
dawaj swego Zibiego po renowacji i nie tylko w ogole dawaj bo jakos sie ociagasz

[ulana]

Zaokrętowanie czyli pierwsze chwile razem

Pierwsze dwa tygodnie po przybyciu Zibiego do nowego – naszego – domku można by określić jako etap slalomowy. Byłam wtedy w domu, żeby czuwać nad maluszkiem – no, miał już co prawda trzy i pół miesiąca, ale to przecież kruszynka jest. :) Owa kruszynka w postaci czarnego kudłacza pilnowała się mnie przez cały czas. Szłam z jednego końca domu w drugi, a za mną tup, tup, tup...Było to bardzo przyjemne i moje serce mamuśki topniało z dnia na dzień, ale... Zibulec miał taką dziwną przypadłość „podchodzenia pod nogi”. Nie rozdeptać go to czasem była wielka sztuka! I to jest pierwszy rodzaj slalomu, który trenowałam głównie ja, jako że za nikim innym tak nie biegał. Drugi rodzaj mega slalomu super specjalnego trenowaliśmy w nocy i rano. ;) Chyba już wiecie o czym mówię? Co prawda maluch przyjechał już przyuczony do czystości, ale ze stresu cofnął się jakby w czasie. Jeziora i góry urozmaicały monotonny krajobraz równin podłogowych. Gazeta była notorycznie ignorowana. Dość szybko jednak wrócił do rozpaczliwych pisków pod drzwiami i składania darów naturze. Nieco dłużej pozostały slalomy poranne (czy może raczej ponocne).

Etap drugi to etap kapciowy. Wojtek chodził wówczas do szkoły o różnych dziwnych porach, tak więc kiedy się budziłam Zibi był już po spacerku z panem, a nierzadko i po śniadanku. Pełen niecierpliwości czekał kiedy w końcu wstanę z łóżka, a jak tylko dostrzegł większe nieco ruchy ręką czy nogą czaił się i nagle kradł kapeć wprost sprzed mojego nosa. Zawsze ten sam – prawy. Uciekał z nim w paszczy pełen werwy, jakby chciał powiedzieć: „No wstawaj wreszcie! Zobacz jaki piękny dzień! Czekają nas znów zabawy, żarełko, gryzaczki, mizianko! Czy to nie cudowne?! No rusz się, rusz! Ja czekam na ciebie!” Zrywałam się więc z łóżka i udając straszliwe oburzenie gnałam w jednym bucie rycząc przeraźliwie: „Zibi, łobuzie! Oddawaj mój kapeć, złodzieju!” Stukałam lewym kapciem w podłogę, mord miałam w oczach, a szlafrok i włosy rozwiane jak najgorsza wiedźma, ale widocznie nie byłam dość przekonująca, bo niezmiennie witał mnie pod stołem, gryzący z zapałem moje cenne obuwie psiak i jego radośnie machający ogon. „Zibi.” - mówiłam przeciągle, a on chował się nieco głębiej, ogon zaczynał machać jeszcze szybciej (jak to było możliwe?), a tyłeczek usiłował podnieść się w górę, żebym nie miała wątpliwości, że on tylko dla żartu uczy się tej demolki. Do dziś uwielbia ganiać się ze mną i zawsze ucieka pod ten sam stół. To były wspaniałe poranki i ,wierzcie mi, gdyby tak zechciał cofnąć się czas, mogłabym nawet stracić jeszcze jeden kapeć. :)

Oczywiście możliwe są też inne podziały tych pierwszych wspólnych tygodni według odpowiednich kryteriów np. biegania z linką 10 metrową i bez, pod- i nakanapowy, walk wężowych i wronich, pilnowania się i pilnowania nas…
O tym, że cały ten czas można by określić krótko czasem gównojada wolę nie pamiętać. ;)

[Fides79]

super opowiastka, szczególnie ta część kapciowa :lol::lol:
[url]http://images33.fotosik.pl/488/4cdc5f8eeab52f4cmed.jpg[/url] jaki dzielny pies obronny, sam pokonał takiego wielkiego węża ;)

[Saththa]

Tez mi sie bardzo podoba ;)

[wilczy zew]

piknie piszesz :loveu: nie przerywaj sobie ;)

[Tekla64]

no prosze odpowiednia mobilizacja i jednak masz co pisac hihihi
jakbym znowu sie przeniosla w szczeniece momenty moich psow

[ulana]

Cieszę się, że Was nie zanudzam. :)

[QUOTE]nie przerywaj sobie ;-)[/QUOTE]
Chętnie bym nie przerywała, ale to proza życia mnie zmusza...

[QUOTE]no prosze odpowiednia mobilizacja i jednak masz co pisac hihihi[/QUOTE]
A mobilizuj, mobilizuj.
A fotek z przerywania Zibcia nie mam, bo tam nie było wielkiej metamorfozy jedynie początki mojej nauki. :)

[Tekla64]

to dawaj te co masz z wystaw tyz a co , niech go w calosci poznamy hihihi

[wilczy zew]

popieeeeeram!!

[ulana]

Wiecie, problem tkwi w tym, że właściwie to ja nie mam wielu dobrych zdjęć Zibcia. Jak do nas dotarł to jeszcze nie miałam cyfrowego sprzętu tylko Wojtka automacik. O zdjęciach z wystaw to już nie chcę mówić, bo ja zajęta byłam psem, a pstrykał mój małżonek, a on ma specyficzne podejście do ładnego zdjęcia psa. Kiedyś tak ładnie sie wystawiał, więc mąż pstryknął synka, a psu obciachał nogi. :) Także zdjęć na miarę Doginki to raczej nie będzie.
Ale coś wygrzebię na pewno, przy okazji robiąc porządek w plikach.

[malawaszka]

hahaha dobre dobre :lol: ale zastanawia mnie jedno - to cud jakiś! etap gównojada mu minął???? :mdleje:

[Tekla64]

cale szczescie nie wszyscy jestesmy fotografami i choc czes z nas ma takie zdjecia jakie ma wazne coby bylo na co popatrzec a na pikne zdjecia to mozna chodzic po galeriach innych hihihi przynajmniej ja tak robie

[Saththa]

ja tez heeh :)

[ulana]

[quote name='malawaszka']hahaha dobre dobre :lol: ale zastanawia mnie jedno - to cud jakiś! etap gównojada mu minął???? :mdleje:[/QUOTE]
Można by powiedzieć, że tak. Byli z Wojtkiem na kursie posłuszeństwa i tam nauczył się reagować na magiczne słowo 'fuj'. Qoopek nie je, ale jak jest jakaś kusząca resztka zzieleniałej kiełbaski to czemu nie. Kto wie co by zrobil bez nas obok.

[quote name='Tekla64']cale szczescie nie wszyscy jestesmy fotografami i choc czes z nas ma takie zdjecia jakie ma wazne coby bylo na co popatrzec a na pikne zdjecia to mozna chodzic po galeriach innych hihihi przynajmniej ja tak robie[/QUOTE]

[quote name='Saththa']ja tez heeh :)[/QUOTE]

No to ja się dołączam w takim razie.

[Saththa]

[quote name='ulana']Można by powiedzieć, że tak. Byli z Wojtkiem na kursie posłuszeństwa i tam nauczył się reagować na magiczne słowo 'fuj'. Qoopek nie je, ale jak jest jakaś kusząca resztka zzieleniałej kiełbaski to czemu nie. Kto wie co by zrobil bez nas obok.

[/QUOTE]


Lepsza zzieleniała kiełbaska niz stary makaron wywalony w lesie. Z doświadczenia wiem;)

[Fides79]

[quote name='Saththa']Lepsza zzieleniała kiełbaska niz stary makaron wywalony w lesie. Z doświadczenia wiem;)[/QUOTE]

albo tarzanie się w qupkach w strugach deszczu hi hi hi ;)

[Saththa]

[quote name='Fides79']albo tarzanie się w qupkach w strugach deszczu hi hi hi ;)[/QUOTE]

Taaak od zezarcia makaronu w lesie wole zyby sie juz wytarzał w ludzkiej kupie ehhhhhhhh

Po przysmaku z makaronu wyladowaliśmy na antybiotyku i prawie spałam na trawie rpzez domem w nocy ehh