Luna-prawie odważna sunia

[evel]

Zaklinacza i Fennelowej nie bierz na poważnie. O ile CM jeszcze jakieś sensowne porady czasem daje (typu należy psa męczyć fizycznie, żeby był normalny), o tyle Fennel to teatrzyk i prosta droga do wychowania sobie psa-autystyka (ignorować, ignorować, ignorować - to główne słowo z jej "metody" :shake:).

Dużo bardziej wartościowe są pozycje napisane przez Stanleya Corena, Patricię McConnell, bo odnoszą się do psychiki psów na naprawdę wysokim, akademickim poziomie.

A jeśli chodzi o książki stricte poradnikowe, to ja zawsze i wszędzie będę polecać naszą polską Zofię Mrzewińską.

[Guest wolfheart]

EVEL
Nie chłonę jak gąbka wszystkiego co napisano,ale chce przeczytać różności,aby móc się jakoś zdystansować i wyrobić własna opinię.
Szukałam Stanleya Corena i Patricię McConnell już wcześniej,ale nie ma w ebookach...:shake: Zobaczę,może uda mi się kupić z księgarni którąś.

[evel]

Postawa krytycznego czytelnika - lubię to :) Ale nadal uważam, że na Fennel po prostu szkoda czasu, na ten bełkot ;)

[Ptysiak]

Fajnie, że masz takie podejście do wszystkiego :)
Bardzo chciałabym żeby skończyło się to wszystko powrotem Lunki do Ciebie, nadal trzymam kciuki i wierzę :)

[Guest wolfheart]

EVEL
właśnie tak odebrałam Fennel,że skojarzyło mi się z wychowania psa akustyka,jak to ujęłaś...no ,przynajmniej wiem czym sobie nie zawracać głowy.

PTYSIAK
Dzięki naprawdę doceniam:calus:
na początku to było tak,że poczułam się zupełnie przegrana i byłam zdecydowana dać Lunie szansę na lepsze życie, beze mnie...bo tu jak zawsze chodziło mi o jej dobro,ale jeżeli jest szansa na to ,że ona może zmienić swoje zachowanie i normalnie cieszyć się życiem ze mną i ja mogłabym dalej z nią pracować to czego chcieć więcej?Byle była szczęśliwa i zadowolona ze swojego psiego życia...
Innych życzeń nie mam...rany...jak bardzo mi na niej zależy.

[:: FiGa ::]

Ostatnie info od obecnej opiekunki Lunki jest bardzo martwiace. Mamy nadzieje ze u pani Kasi jak i u Lunki wszystko w porzadku! I ze najblizsze dni pozwola uporac sie z ewentualnymi problemami. Jestesmy z nimi... i z Toba Martus :calus:

[Ptysiak]

No niestety martwiące :(

Mam nadzieję, że Sylwia i Kasia nie będą złe na mnie... ale Lunka wraca do Sylwi bo Kasia nie może teraz pracować z Luną dalej i trzymać jej u Siebie. Jest tylko problem z dojazdem małej do domu...

[:: FiGa ::]

Niepocieszajaca wiadomosc :(
Sylwia, moze skontaktuj sie z Soko? Ona proponowala pomoc.
Jak duzo sunia ma do przejechania?

[Guest wolfheart]

Luna ma do mnie 155km.
Trasa dla mnie to Chełmno-Płock-Chełmno to ok 311km

Nie chcę przerzucać jej z kąta w kąt.Luna ma dom-mój dom i do niego wraca.Już nie oddam jej nikomu,jakoś to będzie...
Dzisiaj organizuję pieniądze na przejazd ok 200zł,wyciągnę spod ziemi jak będzie trzeba.

Zrozumcie mnie ja ją bardzo mocno kocham i choćbym miała ze skóry wyleźć to poradzimy sobie ze wszystkim razem.

[Besti]

marta.k9080 napisał(a):

Luna ma do mnie 155km.
Trasa dla mnie to Chełmno-Płock-Chełmno to ok 311km

Nie chcę przerzucać jej z kąta w kąt.Luna ma dom-mój dom i do niego wraca.Już nie oddam jej nikomu,jakoś to będzie...
Dzisiaj organizuję pieniądze na przejazd ok 200zł,wyciągnę spod ziemi jak będzie trzeba.

Zrozumcie mnie ja ją bardzo mocno kocham i choćbym miała ze skóry wyleźć to poradzimy sobie ze wszystkim razem.

Kurczę jakbym mieszkała bliżej to bym pomogła ajjjj... Biedna psinka:-( Pewnie, że dacie radę.

[Guest wolfheart]

TRANSPORT:

http://www.dogomania.pl/forum/threads/234076-Pi%C4%85tek!bardzo-pilne!che%C5%82mno_p%C5%82ock_che%C5%82mno!!!?p=19863927#post19863927

[evel]

Ale co się stało, skąd taka nagła zmiana? Kurczę, szkoda psa tak przerzucać, ona najmniej rozumie w tym całym rozgardiaszu... :(

[Guest wolfheart]

Evel pisze na PW do Ciebie.

[Guest wolfheart]

Transport załatwiony!w sobotę będziemy razem!

[Ptysiak]

:multi::multi::multi:
I wierzę, że teraz już będzie z dnia na dzień lepiej. Trzymam kciuki za Was!!! :)

[Guest wolfheart]

Ja też mam nadzieję,że tym razem wszytko się uda.Ta krótka rozłąka napełniła mnie ogromną siłą do dalszej walki o Lunkę,mam nadzieję że mój skarb wybaczy mi tą rozłąkę,bo kocham ją teraz tysiąc razy mocniej niż wcześniej,choć zawsze kochałam ją najbardziej na świecie.

[Ptysiak]

Twoje podejście się zmieniło. Odczułaś brak Przyjaciółki, ona na bank też tęskni. Spokój, pewność siebie, zero strachu i obaw z Twojej strony, wiara w "sukces" i czas... Ja wierzę, że Wam się uda. :)

[aganela]

ja trzymam kciuki:) I szkoda mi,nie rozumiem dlaczego tak się stało?

[Guest wolfheart]

PTYSIAK

Strachy i obawy tłamszę w zarodku.Mam nagły zastrzyk siły.
Rozstanie z ukochanym psem jest s-t-r-a-s-z-n-e !!!
Mimo,ze wiedziałam,że to dla jej dobra,że jest bezpieczna i otrzyma pomoc to i tak nic nie mogłam poradzić na własny żal i smutek przez własna nieudolność i pustkę jaka nagle zapanowała.

Taki pies...ciągnie na spacerze,przewraca cię w szale ucieczki czy pogoni za czymś tam,szczeka jak nie powinien,marudzi przy jedzeniu,nie słucha,rozrabia nie mówi twoim językiem bywa ,że go nie rozumiesz i on też nie rozumie co do niego gadasz...ale bez takiego właśnie psa jaki ten pies by nie był jest gorzej,dziwniej i po prostu byle jak.
Chyba tylko ktoś kto naprawdę kocha swojego psa może to zrozumieć w innym wypadku biorą psiarza zakochanego w swoim psie za wariata.
Co ja poradzę na to,że ten kawał futra na czterech łapach zajął całe moje serce?Nic.Mogę tylko cieszyć się,że po prostu jest.

A zanim zasypiemy Was świeżutkimi zdjęciami wrzucam coś "na apetyt" :p

JA i LUNA zdjęcie zrobione jakoś w lipcu...

[Besti]

Od razu lepiej na sercu:loveu:

[:: FiGa ::]

Cudne zdjecie :loveu:

Juz w sobote znow bedziecie mogly sie potulic :) Lunka pewnie bardzo sie ucieszy ;)

[Guest wolfheart]

Bardzo bym chciała zobaczyć jej uśmiechnięta mordkę na mój widok,ja w każdym razie cieszę się jak głupia...:loveu:

[badmasi]

Gratuluję i cieszę się bardzo! Wiesz, jak moja collie przeżywała najtrudniejszy okres strachów a miała coś ok1,5roku to treserka poradziła mi abym ją oddała komuś kto mieszka na wsi to suka odżyje a w mieście zawsze się będzie męczyć i nic nie da się z tym zrobić. Wyobraziłam sobie jak ją oddaję i cierpię po rozstaniu, wyobraziłam sobie swoją córkę która patrzy na matkę, która poddała się i oddała psa, zobaczyłam swojego psa, który mieszka z kimś innym i może ten ktoś traci do niej cierpliwość i zaczyna ją źle traktować. Przeżyłam to w myślach i stwierdziłam że po pierwsze dam radę a po drugie kupujemy dom na wsi. Mój TZ ma wolny zawód i dużo w tym wiejskim domu siedzi, zabiera collie a ona dzięki temu może złapać oddech i całkowicie się zrelaksować. Dla psa można dużo zrobić a on oddaje nam to w dwójnasób. Teraz jak siedzi i gapi się w moje oczy wyśpiewując swoje kolakowe piosenki cieszę się, że nie dałam za wygraną. Może to trochę patetyczne ale ja to tak czuje. Moja suka ma teraz 8 lat, zaczyna siwieć, trochę traci wigor ale też i z wiekiem staje się coraz bardziej "ludzka" - nawet nauczyła się "mówić" jak do niej gadam to odpowiada tak modulując głos, że i czasami wychodzą z tego całkiem porządne słowa - hitem jest np. słowo "mama" ;)

Edited October 25, 2012 by badmasi

[Ptysiak]

badmasi akurat w to "mama" to wierzę bo mój juz kilka razy tak zawołał :evil_lol:

http://i49.tinypic.com/5apbgn.jpg pięknie :loveu: i oby było tak zawsze :loveu:

[justysiek]

Marta trzymam za Was kciuki! musi się udać, może cioteczka Soko pomoże i Lunka pozbędzie się strachu, buziaki! daj znać jak już Lunka będzie z Tobą!