Jump to content
Dogomania

Tyśka)

Members
  • Posts

    35751
  • Joined

  • Days Won

    144

Everything posted by Tyśka)

  1. Tak, ta Pani napisała do mnie wczoraj na FB. Mówi, że tylko na nią czeka, na żadnego innego psa. Też jej powiedziała, że nie jestem decyzyjną i jak będzie zielone światło to dam znać.
  2. Tak jak obiecałam, tak i jestem na wątku :) Kochana Pchełka, dom powinna znaleźć raz-dwa.
  3. Kolejny ideał :) Jak ja się cieszę, że Irysek już bezpieczny, nie musi martwić się niczym.
  4. Wspaniale :) Powodzenia, Ollusiu! A jak miewa się Sabcia?
  5. Jejku... jej historia i oczka bardzo bardzo dotykają. Dziękuję, anecik że wzięłaś ją pod swoje skrzydła.
  6. Dzień dobry :) Myślę elik, że dobrze zrobiłaś wypuszczając go w znanym terenie. W obcym po kastracji mógłby sam się stać ofiarą niekastrowanych kocurów, do tego byłby na obcym terenie - a koty są terytorialne i bardzo bronią swojego miejsca. On jest po zabiegu, więc osłabiony i mógłby nie mieć szans... Inna sprawa, że musiałabyś znaleźć takie miejsce, gdzie miałabyś pewność, że kot będzie dalej dokarmiany - inaczej kot też mógłby się nie przestawić, że o jedzenie trzeba walczyć. Całkiem możliwe, że hormony mu oklapną i będzie mniej wojowniczy - tylko na to trzeba poczekać, zazwyczaj około 6msc. Trzymam kciuki, aby przestał dokuczać innym kotom.
  7. Rajsko! <3 :) A jak reszta podstaw z posłuszeństwa?
  8. Ohahaha, faktycznie źdzbła, ździebełka - skąd to znam :) Bardzo, bardzo fajne zdjęcia nierozłącznych :) I Twoje też. dwbem, ja też nie znam się na kudłaczach.
  9. Jaką on musi mieć ogromną siłę walki! Brawa dla niego i dla Jego ludzi!
  10. Nie wygląda na takiego wojownika :) Czyżby Benia polubiła wycieczki? W samochodzie wygląda na zrelaksowaną.
  11. Oby, liczę na to :) Ja jestem w nim zakochana po uszy. Dla Bezy przydałby się DT też. Kubusiowi w sumie też, bo w tym obecnym jest awaryjnie... ale jasne, że najbardziej optymalnie byłoby znaleźć mu DS albo DT z opcją DS z tego względu, że koty są bardzo stresogenne i każdą przeprowadzkę źle znoszą. Dobrze, że jesteście.
  12. Jaka piękna Bibi - nie do poznania :) Dobrze, że koty nie myślą podgryzać storczyków i szanują Twoją pracę (mój by próbował) - niestety, są śmiertelnie trujące dla mruczków. Głaski dla stadka zostawiam.
  13. No nic, ja już ochłonęłam. Wyszłam tylko z pracy, patrzę w telefon i nie dowierzam: 11 nieodebranych! 3 osoby próbowały się dodzwonić. Dwie nie oddzwaniają (i nie mogłam się do nich dodzwonić), jedna Pani odebrała od razu. Powiem tak: staram się trzymać dystans, ale Pani brzmi bardzo dobrze. Jej spokojny, ciepły i wyrozumiały głos mnie uderzył mocno. Pani bardzo uważnie mnie słuchała. Cokolwiek mówiłam o Mimi to ona mi przerywała delikatnie, mówiąc że czytała dokładnie opis - często to było przerwanie zapytaniem o szczegóły, co mnie ujęło mocno - bo to oznacza, że nie patrzyła na zdjęcia, ale przede wszystkim na treść ogłoszenia. Wszystko brała tak na spokojnie. Bardzo spokojnie. Opowiedziała po krótce, że miała kilka odratowanych kotów i miała do czynienia z pinczerami, a to charakterne psy przecież, nie pluszaki. Wytłumaczyłam co i jak, opowiedziałam o Mimi, o jej zwrocie z adopcji, o tym wszystkim, co ją spotkało - Pani powiedziała, że numer zapisała i odezwie się 23lipca przed sterylizacją, aby umówić się na wizytę przed/a - no i po sterylce zapowiedziała, że będziemy w kontakcie. Teraz prosiłam, aby na spokojnie się zastanowiła. Ma odchowane dzieci, w tle słyszałam małe dziecko - wspomniałam więc że Mimi bardzo boi się hałaśliwości i do dzieci to może być tak nie bardzo, ona powiedziała że rozumie i będzie mieć zapewniony spokój, wnuki przyjechały tylko na wakacje na jakiś czas. Mieszkają z mężem w domu z ogrodem, są sami, ogród szczelnie ogrodzony - bardzo lubią spędzać czas w ogrodzie, poprzednia sunia im zawsze towarzyszyła. Początkowo Pani zmartwiła się odległością, bo Pani mieszka pod Gdańskiem, ale wytłumaczyłam też, że ja co jakiś czas bywam- i żeby tym się nie martwiła. Wiecie co, było mi aż żal kończyć rozmowę z tą panią, tak mnie jakoś uspokoiła. Czas pokaże czy Pani zadzwoni.
  14. Jak wspaniale, że mają już swój wątek. Oby się udało pomóc obydwu.
  15. Wiem, wiem, są uwzględnione w liście olx'owej na poprzedniej stronie :) Dziękuję. Może podmień z Poznania na woj. łódzkie?
  16. Nie dostałaś ode mnie smsa? Ja właśnie w pracy i nie chciałam (i nie mam jak) też dzwonić, zadzwoniłam tylko do kado... szkoda gadać. Mam wrażenie, że ktoś ją nastawił przeciwko. Totalnie inna kobietą niż ta wczorajsza.
  17. Iiii... Czar prysł. Szukamy dalej domu. Nadal jestem w szoku. A z drugiej strony czuję ulgę, bo az nie wierzyłam że może być tak idealnie. Dziękuje kado, że od razu odpowiedziała na moją prośbę i była gotowa pójść na wizytę.
  18. Chwilę rozmawiałam dzisiaj z Agatą z PSIEłamane serce, która wyciągnęła wczoraj dwa owczarki ze schroniska - akurat prosiłam ją o pomoc w znalezieniu czegoś dla suni w typie spaniela (szczeniak, lada moment cieczka, a sunia nie jest zabezpieczona), ale przy okazji dopytałam o psiaki. Powiedziała, że są IDEALNI. Charaktery mają świetne. Sunia, teraz Aria jest wycofana trochę do ludzi i za bardzo pobudzona, ale stres i niedobór ruchu (dotychczas) robi swoje. Za to bardzo łagodna do psów i dzieci, zabawowa i właśnie ta zabawowość to fajny potencjał do pracy. Owczarek, teraz Largo :) z kolei jest bardzo spokojny, do psów rewelacyjny, jak psy na niego szczekają to on zero reakcji, taki z niego stoik. Przynosi patyk człowiekowi i upomina szczekaniem, aby mu rzucić patyk :) - chyba miał dom... Jedyne o co się przyczepić do niego to o stan futra - ma masakrycznie zaniedbane... jutro czeka go wizyta w SPA i u weta, będzie dokładnie przebadany. Agata obiecała też, że jak psiaki tylko znajdą dom to wyciągnie kolejne psy z zamojskiego schroniska. Tutaj można śledzić losy Arii i Largo: https://www.facebook.com/psielamaneserce/ Aria jeszcze z drogi:
  19. Bo Loluś to prawdziwy mężczyzna - lekarzy unikałby jak tylko mógł :) Taki z niego twardziel :)) hihi. Mój zachowuje się podobnie. Jak już widzi budynek lecznicy na horyzoncie to nagle robi tył-zwrot. Zawsze go wnoszę do środka, a trochę większy od Lolcia.
  20. Anulo, nie ma co się martwić wyglądem Rafika - przecież nikt mu w DS nie będzie fundować SPA, ludzie niech też widzą, że jak ktoś chce rasowca z krwi i kości to musi też groomera wliczyć w koszty utrzymania. I zgodzę się też z kiyoshi, że faktycznie jak człowiek musi coś się dorzucić do psa albo po niego przyjechać to inaczej traktuje psy - przynajmniej ja nie miałam zwrotów, gdy Rodzina musiała przyjechać po psiaka. Trzymam kciuki za Rafika :)
  21. To już rok... :( Ważne, że jest wśród kochających ludzi, a nie gdzieś zapomniany w zimnym boksie.
×
×
  • Create New...