marako

Już zaczynam odliczać. PS Dziś dla odstresowania z duuużego stresa, który mam od ostatniej soboty /korzystając, że tz w delegacji/ kupiłam sobie czerwone winko polecane przez panią sklepikową i mimo niskiej ceny nawet jest OK. To wznoszę toast za zlot na chatę z werandą.

Wy się już szykujecie do porodu, czekacie na potwierdzenie ciąży, jeździcie na sex, a mnie brzuch dziś zaczął z nerwów boleć, bo moja olbrzymka zaczęła cieczkę. Już się boję, że dni na krycie wypadną w środku tygodnia, a mam taką pracę, że urlopu nie ma szans wziąć, a rep daleko. Pracuję 30 km od mojej wiochy, na badania progesteronu daleko, dziś dopiero rzutem na taśmę zaliczyliśmy testy psychiczne, a jeszcze prześwietlenie bioder i wpis hodowlanki. Boję się, że przegapimy moment na krycie... W sumie chyba bym już chciała nawet i czekać na poród... (choć wiem, że to trudne momenty mogą być - jak rodziła się moja Honda, to poród trwał 24 h i zakończył się cesarką, przeżyliśmy chwile grozy, 3 maluchy straciliśmy). Na razie trzymam kciuki za Wasze psie mamy! Podczytuję często (ale niebawem dołączę do tematu)

Z tym sikaniem to bieda. Cóż starość ma parę słabych stron. Moja Grace ostatnio też kilka razy mi we śnie się zsikała, a przy jej wielkości pęcherza co z tego, że wypiorę kołdrę, na której sypia na sofie, jak wszystko przemaka na dużą głebokość i zapaszki zostają.

Jak to są takie elementy kojca dla psów (na takie same wyglądają jak moje), to u mnie leżały 3 lata w drewutni z dziurawym dachem, mokły, przeżyły mrozy i nadal żyją.

[quote name='Megi N']Taaaa, bardzo śliczny, właśnie przylazł z orki. Przytargał ze sobą z trzy kilo [B]czarnej ziemi[/B]. :shake:[/QUOTE] To pozazdrościć czarnoziemów. U nas tylko piach lub pył od gliniastej ziemi, chyba już wolałabym czarną konkretną ziemię (przynajmniej roślinom byłoby dobrze, a tak bieda, a w domu wiecznie tona pyłu i piachu)

Mnie, starszawego krasnala syn i wnuk wyciągnęli w sobotę na Wielką Sowę - niby niewiele chodzenia, bo jakieś 4 godziny, ale zakwaski mam, bo jednak na ogrodzie inne mięśnie pracują, niż na podejściach, z plecaczkiem i jednak odwykłam od wędrówek. Za to Honda nie do zdarcia, wreszcie miała spacerek na jej możliwości, nie to co wokół domu ze "staruszkami".

Olbrzymy to duże dzieci nawet moja 9-latka się nie starzeje duchem, tylko czasem udaje poważną. A Tazzikowi wszystkiego najlepszego z okazji urodzin życzę! (niewiele starszy z niego szczylek od mojej Hondzi, ona za 4,5 miesiąca też skończy 4)

[quote name='malawaszka']spoko - pooczyszczałam i się zagoiło już prawie :) wymarzły mi wszystkie malutkie sasanki :placz: chyba nie będzie mi dane nacieszyć się nimi na tej naszej Syberii :placz:[/QUOTE] My też Syberię mamy - winorośl, dalie, kosmos, kanny i wiele innych roślinek - wszystko ścięte, zbrązowiałe po tych 2 najgorszych nocach. A w ubiegłych latach cieszyły oczy do połowy listopada zachwycając kolorami.

[quote name='gryf80']niech nikogo nie zmyli wyglad psa tej rasy w jednym momencie z ociezałego misiaka zmienia się w reagujaca na zagrozenie błyskawicę...[/QUOTE] Widziałam, potwierdzam, że zmienia się w błyskawicę, ale z tym zagrożeniem to niekoniecznie. Ta suka, którą miałam okazję poznać rzucała się na psy o wiele mniejsze i słabsze od siebie. Oprócz jamnika, który może i lubi podpaść i wcześniej się naraził (właściciel brał go na ręce, a on przemawiał z tej bezpiecznej pozycji do jeżącej się CAO), rzuciła się też innego dnia na młodziutką suczkę miniaturkę sznaucera, spokojnie stojącą i przypatrującą się szkoleniu przy wejściu na plac (rodzinka z małymi dziećmi i sznaucerkiem przyjechała w niedzielę popatrzeć na szkolenie). Na szczęście trener stał w pobliżu i dosłownie wpadł ułamek sekundy przed tym, jak ją dopadła. Jakby nie to, że CAO była młoda i jedyna osoba wzbudzająca jej respekt to był nasz trener (a nie np. właścicielka), to nie byłoby za ciekawie. (zresztą i tak ryzykował, ale to była po prostu z jego strony natychmiastowa intuicyjna reakcja). Rodzinka i tak się od razu zmyła, dzieciak (tak z 7 lat) płakał całą drogę do auta, tak to przeżył, bo było trochę jazgotu małej, którą duża chyba jednak mocno wystraszyła, albo i drasnęła. Tak, że to sformułowanie o reagowaniu "na zagrożenie" do mnie nie przemawia, bo zagrożenie może być moooocno urojone.

To dobrze, że choć jedna znaleziona! Madi ma bardziej nietypową urodę i każdy zorientuje się, że to pies czyjś i może życzliwa dusza jakoś ją przywabi. Oby tylko uważała na siebie i nie zbliżała się do jezdni.

Ja myślałam, że robi quu na widok kolegi i to jest powód dziwnego komentarza nad zdjęciem (choć trochę i tak byłam skonsternowana).

Noce długie, ciemne, zimne. Nielekko psiakowi, który mieszkał w domu. Ale obie są dość charakterystyczne, więc dużo ogłoszeń i może się znajdą.

Może chodzi o to, że jest pięćsetna i tak ma być jak najdłużej , jubileuszowo.

[quote name='farmerka63']OK. To ja w takim razie jutro zadzwonię do LordaZetona i poproszę, żeby dokonał wyboru rzeczy [B]bezwonnych[/B] i niepleśniejących :)[/QUOTE] Hmmm, chyba wonne podobają się psom bardziej (przynajmniej tym, które znam)

[quote name='malawaszka']aaahahaha ale jestem tłumok :lol: ja myślałam, że to jest zdjęcie i dopiero po tym co Sandra napisała kapnęłam że to trzeba kliknąć :evil_lol:[/QUOTE] To witaj w klubie tłumoków. Ale ja się "skapnęłam" po poście kopry.

No to teraz za każdym przejazdem przez Syców będę wypatrywać Hrabcia (ostatnio czasem jeżdżę, bo strasznie nam się spodobało jeziorko w Kobylej Górze i moje suki się tam trenują pływanko - może zima jeszcze poczeka troszkę i znów się wybierzemy...)

W zasadzie tak, jak zachęcałam do sznaucera olbrzyma, to nawet się cieszę, że go nie bierzesz pod uwagę (z uwagi na konieczność groomingu, który przy wzorcowym sznaucerze nie jest taki uciążliwy). Jednak stróżowanie to nie jest to, co sznaucery lubią najbardziej. Choć w najbliższej nam wsi ludziska nieraz opowiadają, jakie to 3 strraszne czarne ogromne potwory ktoś pod lasem hoduje, listonosz, służby śmieciowe itp. też czują wielki respekt przed nimi i twierdzą, że ja to nawet nie muszę zamykać domu. To mnie nawet cieszy, ale jednak zdecydowanie olbrzym to oddany przyjaciel w pierwszej kolejności, a odwaga i bronienie terytorium to już przy okazji.

Postępy dalsze u Vikusi przyjdą na pewno, jak wiesz teraz to, co wiesz, będziesz działała z większą determinacją i zapałem. Trudniej działać "na oślep", bez nadziei, wątpiąc co rusz w sens działań, zwłaszcza, jak się ma tyle innych jeszcze rzeczy do ogarnięcia.

Sugerujesz, że wszystkie kłopoty to wynik napięcia Wasi?

Serce mi z radości pęka na widok takiej radości Shilutka! Pozdrawiamy Was wszystkich: Trzy duże przyjaciółki Shiluni + dwunożni z tego samego stadka.

[quote name='Marinn']A reszta ras? Może jest jakaś osoba, które posaiada takiego psa? Tak też myślałem. Mam trochę doświadczenia, jednak nie chce podejmować się wychowywania psa o wyjątkowo dominującym charakterze. Może mieć tendencje, natomiast skoro mówicie, że są aż tak trudne to na pewno go nie wybiorę. Pies ma się czuć dobrze i ja mam się z nim czuć tak samo. Owczarek Środkowoazjatycki, bardzo fajny pies. Opowiedz mi coś więcej jeżeli tylko możesz. Jaki jest? Czy łatwo uczy się go podstawowych komend i tych nieco trudniejszych?[/QUOTE] Jak szkoliłam moją sznaucerkę olbrzymkę (pod IPO), mieliśmy też w grupie owczarkę środkowoazjatycką, dość młodą, poniżej roku (jej właścicielka miała w domu jeszcze 1 lub 2 tej rasy). Niestety nie mam dobrych wspomnień - młoda rzuciła się w dogodnej chwili (wyczekała odpowiedni moment, inteligentnie) na jamnika, który też był na terenie szkolenia i trochę jej się nie spodobał wcześniej. Dobrze, że miała kaganiec, bo tylko przetoczyła go po ziemi i poturbowała zanim udało się odciągnąć. Do szkolenia pt - powolna i niemrawa. Do atakowania psa, każdego który jej podpadł, bardzo chętna. (miała ze 3-4 akcje z dobermanem i owczarkiem). Mam nieciekawe wspomnienia, bo od czasu do czasu startowała do innych psów, tak bez powodu. Chyba owczarek środkowoazjatycki to byłaby jedna z ostatnich ras, którą bym nabyła do domu, z dziećmi. Ale to tylko moje zdanie. Jedyny kontakt z tą rasą - może pechowy egzemplarz. Och, nie jedyny - moja groomerka miała styczność z kimś, kto ma pod Wrocławiem Azjatę i wszyscy członkowie rodziny boją się wchodzić do jego kojca. Opowiadała mi jak była tam z weterynarzem wezwanym do zaszczepienia go i wszyscy mieli przeżycia pełne grozy, łącznie z właścicielem.

[quote name='Jara']Zerknij tu: [URL]http://www.stowarzyszenie-as.pl/[/URL][/QUOTE] Dzięki za link, poczytałam. Fajna impreza. Ale o psach ani śladu, więc raczej na Ślężę i na spotkanie z Otim (mój były tymczas) wybiorę się innym razem. Bo zwiedzać zamku itp. z dużym psem raczej nie będę mogła, imprezy towarzyszące w dużym tłoku też raczej odpadają z psem/dwoma psami u boku (wybrałabym się tam na 99% sama, z psem/psami) .

No nie! Osiołkowi w żłoby dano! Już już byłam zdecydowana na Oleśnicę z jedną z moich suk, bo rzut beretem mam do Oleśnicy, a tu Ślęża. A pod Ślężą mieszka mój były tymczasowicz i byłaby z kolei okazja z nim się spotkać i przejść trasę. I teraz dylemat... A gdzie można poczytać o tym rajdzie w Sobótce? W google nic nie udało mi się.

[quote name='Marinn']Dzień dobry, Poszukuję rasy odpowiedniej dla siebie i proszę Was o radę, jaka rasa byłaby dla mnie najlepsza. Wymienię kilka czynników, które powinien spełniać mój pies. - Pies Duży/ Bardzo duży - Bardzo szybko się uczy (Bardzo dobry do szkolenia) - Może wychowywać się z małymi dziećmi - Pies stróżujący/obronny - Nie jest wybitnie trudny w wychowaniu Mieszkam z żoną i małymi dziećmi w dużym domu z ogrodem. Pies może mieszkać na dworze jak i w domu ( Prawdopodobnie będzie mieszkał w domu). Jestem w stanie poświęcić psu 2-3 godziny dziennie(szkoląc go, biegając, pielęgnując) , w weekendy więcej. Posiadam doświadczenie w wychowaniu psów, wcześniej miałem ich 4. Przyszły pies mógłby biegać po działce podczas nieobecności, ewentualnie w nocy. Odpadają rasy: Owczarek Niemiecki, wszystkie Retrievery oraz Dogi. Miałem te rasy, piękne, mądre psy, ale chciałbym spróbować czegoś nowego. Z góry serdecznie dziękuję za wszelkie sugestie.[/QUOTE] Polecam sznaucera olbrzyma, najlepiej sukę. Charakter idealny, jeśli chodzi o Wasze potrzeby. Jednak zdecydowanie pies ten lubi być blisko właściciela, więc najlepiej czuje się w domu. Stróżuje idealnie, ale w sytuacjach realnego zagrożenia, natomiast nie jest "ujadaczem", jak wiele np. owczarków. 9 lat temu wybieraliśmy psa i przez wiele dni wczytywaliśmy się w opisy charakteru psów, w różnych źródłach. Są zresztą psy piękne, jednocześnie silne i eleganckie. Wspaniali przyjaciele człowieka. Sznaucer olbrzym woli ustąpić słabszemu psu, nawet natrętnemu, nie lubi niepotrzebnych bójek, zlekceważy takie natrętne osobniki (mam często biedy ze schronisk, które bywają natrętne, a moje sznaucerki są cierpliwe i świetnie socjalizują psy po przejściach). W sytuacji realnego zagrożenia zdecydowane, silne i odważne w obronie stada. Miałam okazję się o tym przekonać. Jak urodził nam się wnuk - nasza olbrzymka pokochała go jak własne dziecko, sygnalizowała, gdy trzeba było przewinąć. Teraz moje obie olbrzymki bawią się z wnukiem (7-letnim) i jego kolegami, ale w zabawie dobrze pilnują, żeby się nie zapędzić za daleko. Polecam - jestem zafascynowana rasą, opisy charakteru w literaturze nie są przesadzone. Nawet "prawie olbrzymka" wyadoptowana w tym roku od nas do domu z 3 małych dzieci okazała się (mimo obaw) bardzo cierpliwa i opiekuńcza, co potwierdza zalety rasy. No i jeśli chodzi o szkolenie, to pies wpatrzony w człowieka (przynajmniej te, w starym typie lub mające cechy starego typu sznaucera). Nie lubi szkolenia schematycznego, bo go nudzi, jest bardzo inteligentny. Z dobrym właścicielem będzie współpracował, bo po prostu lubi współpracę, kontakt, inteligentne zabawy. Nie ma popędu łowieckiego w zbyt dużym stopniu, więc odwoływalny nawet jak wystartuje do kota, zająca, czy sarny. Nie będzie się włóczył i tropił, uciekał przez ogrodzenie.

Bardzo mi przykro, taka tragedia...