filodendron

Ucho wieprzowe jest fajne, ale pies dość szybko sobie z nim radzi. Czasem w zoologach można kupić takie gryzaki z masy zawierającej jakieś ziarenka, w kształcie i wielkości piłki tenisowej, obciągnięte suszoną skórą, puste w środku. Jak walczyliśmy z wyciem pod naszą nieobecność, to mąż nawiercał dziurkę w takiej "piłce" i jeszcze do środka upychałam trochę pasztetu, żeby bardziej nakręcić psa na gryzienie. I to wystarczało na dość długo.

[quote name='Gabryjella']Gdzie znajdę przepisy odnośnie tego jak ma być zabezpieczona posesja ? Są takie konkretne ?[/QUOTE] Ogólnie raczej nie ma nic ponad to, że posesja ma być zabezpieczona i oznaczona. Jest to, co podała Karmi powyżej. Środki ostrożności zwykłe i nakazane. Pierwsze to zdrowy rozsądek i wyobraźnia, drugie to prawo miejscowe - uchwały rady gminy dot. utrzymania zwierząt. Ma być bezpiecznie pod każdym względem. Jeśli dojdzie do wypadku, to już w zależności od skutków tego wypadku i sprawności prawnika, można przebierać w artykułach kodeksu wykroczeń.

[quote name='Gabryjella']Gdzie znajdę przepisy odnośnie tego jak ma być zabezpieczona posesja ? Są takie konkretne ?[/QUOTE] Ogólnie raczej nie ma nic ponad to, że posesja ma być zabezpieczona i oznaczona. Jest to, co podała Karmi powyżej. Środki ostrożności zwykłe i nakazane. Pierwsze to zdrowy rozsądek i wyobraźnia, drugie to prawo miejscowe - uchwały rady gminy dot. utrzymania zwierząt. Ma być bezpiecznie pod każdym względem. Jeśli dojdzie do wypadku, to już w zależności od skutków tego wypadku i sprawności prawnika, można przebierać w artykułach kodeksu wykroczeń.

[quote name='Sonya-Nero'] Tak sie jeszcze zastanawiam odnośnie "strzykania w stawie łokciowym" - lekarz wykluczył oczywiście u niego dysplazję stawu łokciowego?[/QUOTE] Pies był dość dokładnie przebadany ortopedycznie (te różne testy), były zdjęcia rtg w różnych ujęciach (za bardzo się na tym nie znam), które nie wykazały żadnych zmian, ale takiego rtg pod narkozą nie było (a chyba takie się robi jeśli chodzi o dysplazję?) i żaden z wetów jak dotąd nie zaproponował diagnostyki w premedykacji. Może z braku objawów dolegliwości bólowych? Może dlatego, że to strzykanie pojawiło się dopiero w czwartym roku życia? W szczenięctwie nie mieliśmy absolutnie żadnych problemów. A potem przewędrowaliśmy po górach ze 400 km bez najmniejszych kłopotów, plus aporty, skoki przez przeszkody - nigdy żadnej kulawizny, więc to raczej nie jest nic, co ciągnie się od młodości. To wszystko, to kwestia ostatnich paru miesięcy. No i to strzykanie raz jest, a raz nie.

[quote name='garwol']Czyli lepiej Twoim zdaniem jeśli pies regularnie co 2 tygodnie przyjmuje antybiotyk? [/QUOTE] Ja to zrozumiałam tak, że Zuza musi mieć często opróżniane zatoki a zapalenie ma pierwszy raz. Na wypadek, gdyby się okazało, że źle zrozumiałam, dopisałam że: [QUOTE]tylko nawracające zapalenia mogłyby skłaniać do drastycznego rozwiązania sprawy. Tak mi się wydaje.[/QUOTE] ale widać nie doczytałeś do końca.

[quote name='evl']Zastanawiam się już nad zabiegiem, serio :roll: Co dwa tygodnie jestem u weta z psim tyłkiem... i zostawiam od 20 do 30zł... Boję się tylko, że coś będzie nie tak albo jakieś powikłania z tego będą :shake:[/QUOTE] Spróbuj najpierw zaleczyć to zapalenie i zobacz, co będzie dalej. Być może to taki model, który będzie wymagał częstego oczyszczania zatok, ale samo to nie jest - moim zdaniem - wskazaniem do zabiegu operacyjnego. Skalpel to ostateczność - szczególnie, że wycinanie gruczołów nie jest zabiegiem takim rach-ciach, jak obcięcie jajek. Więc tylko nawracające zapalenia mogłyby skłaniać do drastycznego rozwiązania sprawy. Tak mi się wydaje.

Zapiszę sobie. Bardzo dobrze, że powstał taki wątek. Pewnie szans na złoty środek nie ma, jak to w życiu, ale zawsze to jakieś spektrum zamiast monoideologii ;) Gdyby jeszcze udało Wam się spokojniej porozmawiać... Czytając PwP można dostać zespołu maniakalno-depresyjnego - człowiek miota się pomiędzy skrajnymi emocjami - raz szacun i zastrzyk wiary w ludzi niczym adrenalina w serce, a kiedy indziej jakby się żabę połykało.

Już było: [url]http://www.dogomania.pl/threads/110444-Jak-cz%C4%99sto-kapa%C4%87-psa[/url] Można w nieskończoność na ten temat...

Mam nadzieję, że jakoś to się ułoży, choć będzie wymagało pracy i kontroli nad psem już zawsze. (No i mam nadzieję, że kuzyn nie straci dziewczyny z tego powodu.) Osobiście poważnie podchodzę do pogryzień i moim zdaniem tu jest bardzo duży problem - trzeci atak na człowieka, w dodatku zakończony szyciem. I to są te, o których wiadomo, a pies swoje już przeszedł, więc to nie musi być komplet jego wyczynów. Kuzyn musi sobie z tego zdawać sprawę, mieć dużo dobrej woli do pracy i oczy dookoła głowy. Napiszę coś, co może na tym forum nie jest politycznie poprawne, ale - moim zdaniem - gdyby jednak zadanie przerosło kuzyna, to lepiej mieć odwagę cywilną i psa uśpić, niż ponownie go oddawać do kolejnej rundy adopcyjnej. Mam jednak nadzieję, że tak nie będzie i że uda im się dogadać, ale zimny prysznic nie zaszkodzi - dziesięć szwów na twarzy to nie jest szczypnięcie. Nie zapominajcie o kagańcu w miejscach publicznych - skoro pies zaatakował innego psa na obcym dla siebie terenie, to i na spacerze może się do zdarzyć.

Co słychać? Udało Wam się nawiązać kontakt z jakimś sensownym szkoleniowcem?

Cheri w locie jest jak pocisk ;) Super fotki :)

Plastikowe butelki to sama nie wiem... - znam przypadek, że suka połknęła kawałki pogryzionej butelki i poraniły jej jelita. A supły są super. Kong jest super, tylko trochu kosztuje... Czasem wystarczy rozsypać trochę karmy po podłodze. No i fajnie jest mieć zestawy zabawek, które się wymienia co jakiś czas. To tak, jak z małym dzieckiem - schowasz zabawkę na tydzień albo dwa i jest atrakcyjna jak nowa. Dobrze jest mieć pochowane zabawki i wyciągać je właśnie tuż przed wyjściem - żeby Bamboszek nie miał do nich stałego dostępu. To mogą być sznury powiązane w supły, stare rajstopy (takie po dziecku, grube, bawełniane) powiązane w warkocze, piłka tenisowa włożona w starą skarpetę (oczywiście zakładając, że Bamboszek je morduje i rozszarpuje a nie zjada). No i jeśli mu buty smakowały, to może zagustuje w gryzakach z prasowanej skóry - są tańsze niż buty ;) My mamy też taką kulę smakulę - piłkę, do której wrzuca się smaczki a one wypadają stopniowo w miarę manewrów psa z zabawką. To chyba nawet nie było takie drogie (nie tak, jak kong). A buty trzeba pochować do szafek :)

Puli, co jest u Was głównym źródłem wapnia? Bo jeśli gotowane, to bez kości, prawda? Pewnie nabiał - mój księciunio nie lubi nabiału... Na odporność też nie mogę narzekać - gdyby nie ten numer ze stawami, to wet byłby nam potrzebny tylko do zaszczepienia psa. Obiektywnie muszę stwierdzić, że na samej suchej tak nie było (sama sucha to pieśń przeszłości), bywały kłopoty, no ale nie z nogami. No nic - na razie utrzymam taki system mieszany - po wakacjach zobaczymy, co dalej.

Tam jeszcze nie zawędrowaliśmy. Ale idziemy mniej więcej w tym kierunku ;) Sonya-Nero, Ty przygotowujesz jedzenie na parze, przy użyciu sekatora ;) prawda? Odcinasz z kości tylko chrząstkę czy całą tę główkę kości? Bo niby gotowanych kości nie powinno się podawać, ale ta końcówka jest dość miękka nawet po ugotowaniu.

No, u mojego po papkach to były takie ciut luźniejsze koopy, choć nie można powiedzieć, że niestrawione. Owoce z krzaków też szama z apetytem, ale to nie zboża. A ekipa z Jurajskich Biskupic leci bezzbożowo? Ze względu na zęby chętnie wrócilabym do barfu. Ale to w zasadzie jedyny powód. No i to, że pies jadł - nie trzeba było kombinować, jak koń pod górkę. Barfowi też zawdzięczamy suche, czyste uszy, ale z biegiem czasu okazało się, że właściwie na gotowanym też uszy są ok. Jedynie na suchym zaczynają się paskudzić. Może nie na każdym - właśnie testujemy Biomill. Póki co jednak - na tej mieszanej na maksa diecie - ze stawami jest lepiej. Jeśli w takiej kondycji przetrwamy wakacje, łącznie z wyjazdem w góry, to przemyślę ponowny eksperyment z barfem. To nie to, że szukam dziury w całym, ale ta psina przeszła z nami po górach ze 400 km i zawsze wszystko było ok. A po barfie się sypnęło, choć - jak pisałam wcześniej - to może być zbieg okoliczności. Niemniej dopytuję o szczegóły, bo mam o co zawalczyć.

O żesz! Qrdę, jakie Wy wszystkie młode jesteście... No super! - teraz, do tej fryzury, któregoś malucha wykręć koniecznie na pudla sznurowego. ;)

[quote name='karenina'] chociaz ja bym bardzo chciałą wiedziec, na jakiej podstawie wet stwierdził ze problemy sa z braku węglowodanów.[/QUOTE] No cóż, nie wszystko zrozumiałam ;) Szło to w kierunku słabszej przyswajalności składników odżywczych z nieprzetworzonego jedzenia, w tym zwłaszcza chondroityny, glukozaminy i NNKT (coś o długich łańcuchach było). W każdym razie nałożyło mi się to z opiniami niektórych hodowców o problemach z przyswajalnością u pudli. Plus brak odpowiednich enzymów, które przetrawiałyby cukry na formę dla organizmu psa przydatną. Nie chcę dalej zaśmiecać wątku problemami zdrowotnymi - tu jest wszystko opisane: [url]http://www.dogomania.pl/threads/183748-dieta-a-problemy-stawowe[/url] Nie mam zdania. Pod wieloma względami na barfie było super. Ale stawy siadły. Może to zbieg okoliczności, a może nie. Teraz jest lepiej, ale znów nie wiadomo, czy to zasługa zmiany żywienia, czy też zbieg okoliczności (bo arthroflex, bo ograniczenie ruchu, bo - być może - naturalna regeneracja po urazie). Nic nie wiadomo tak naprawdę.

[quote name='toyota'] I nie było tego dnia duszno , było rześkie powietrze , poprzedniej nocy padał deszcz.[/QUOTE] No i właśnie dlatego, moim zdaniem, nie ma pewności, co było bezpośrednią przyczyną zgonu - a w każdym razie nie było skrajnych warunków, więc trudno było przewidzieć taką reakcję organizmu. Może i coś się przyspieszyło, może lepiej, że się przyspieszyło. Nie obwiniaj się. Jak ktoś umiera, czy to człowiek, czy zwierzę, zawsze pojawiają się pytania o to, co było, gdyby. Tylko że one donikąd nie prowadzą. Miał swój wiek i był schorowany - widać to był jego czas.

Nie no, pomysł z lampą jest debeściarski. Muszę pokazać panu mężowi. Do tej pory radziłam sobie wkładając suszarkę za biustonosz, ale to wymaga dodatkowo sporej porcji gimnastyki nad psem ;) - takie coś byloby o wiele fajniejsze. No to macie debiut za sobą - gratulacje!

[quote name='karenina']To chyba wszytko zalezy od zdrowego podejscia i tego co sie uważa za karmienie ortodoksyjne a co za nie. Czy smaczki/gryzaczki/nagrody - to też zarcie czy poza, czy jak moje psy razem z nami jadły dzis smazoną rybe ( bo do surowych podchodza z niechecia) i zagryzały młodymi ziemniakami to juz odrazu zniszczyłam cały schemat zbilansowanego zywienia? Wiekszosc moich psów uwielbia skórki od chleba ( od zawsze) i czy BARF czy mieszałam zawsze na nie czatowały - czy to niweczy kamienie BARFem ? [/QUOTE] Pewnie, że nie niweczy - ja tu nie stawiam żadnych zarzutów. Nie chodzi mi o ideologię, tylko o ustalenie, jak to jest naprawdę, w praktyce, z tym barfem i węglowodanami - a co za tym idzie, o próbę odpowiedzi na pytanie, czy całkowity brak zbóż w diecie (bo jednak jest to założenie brafu) mógł wpłynąć na pogorszenie się kondycji u mojego psa. Jednoznacznej odpowiedzi pewnie na to nie będzie, ale póki co wychodzi na to, że barfujące psy mają upodobania typu skórki od chleba - wręcz uwielbiają - więc może w ten sposób uzupełniają sobie coś, czego brakuje w barfie. A mój, jako chroniczny niejadek, widać nie potrafił zasygnalizować takich potrzeb organizmu.

No tak, Martens faktycznie chyba ortodoksyjnie - przynajmniej tak było, gdy bywała na wątku barfowym.

Panbazyl, mniej więcej już znam Twoje podejście do diet i hodowli :) Co do diet, to swego czasu od Ciebie "odgapiłam" Joserę - niezła karma swoją drogą. Po trochu zmęczyliśmy cały 4-kg worek, co jest niezłym rezultatem, jak na mojego oportunistę. Josera to tez karma z ryżem - od czasu do czasu, ale się uzbiera trochę w ogólnym bilansie dietetycznym - także Bazyla. Mnie nie trzeba przekonywać, że pies jest wszystkożerny. Jestem po prostu ciekawa, ile osób barfuje ortodoksyjnie przez długi czas i z jakim skutkiem, z jakimi opiniami. (Ortodoksyjnie czyli wsio surowe, mięcho, gnaty, nabiał, warzywa, owoce, zero wypełniaczy.)

Katica, mam kundla w typie pudla. 9,5 kilo. Przez pierwsze dwa lata życia był na suchej karmie. Najpierw normalnego typu, czyli z ryżem w składzie, potem właśnie Orijen, potem całe mnóstwo innych marek. Na barf przeszliśmy, gdy miał ponad trzy lata. Interesuje mnie, kto ma psa, może więcej niż jednego, żywionego wyłącznie barfem dłuższy czas i jak ocenia tę dietę z dłuższej perspektywy czasu. Co do rygorów w diecie, to jest to sprawa bardzo indywidualna i skomplikowana. Moją córkę wyciągnęliśmy z bardzo poważnej alergii pokarmowej właśnie dzięki rygorystycznemu przestrzeganiu diety i skończyło się sukcesem i to dość spektakularnym, bo na dzień dzisiejszy może jeść wszystko. Ale okupiła to wieloma wyrzeczeniami. Więc rygory nie są mi obce. Oczywiście otwartym pozostaje pytanie, kiedy je wdrożyć i z jakiego powodu. Właśnie próbuję ustalić, jak to wygląda w praktyce - jestem ciekawa, ile pojawi się relacji podobnych do przynajmniej roku wyłącznie na barfie, jaki zaliczyła suńka Bonsai. A ile takich, jak powyższe - czyli w sumie system mieszany w mniejszym lub większym stopniu.

Bonsai_88, a to suche, które wypada raz na parę dni, jest z gatunku karm "poprzedniego" typu, czy karmy "nowe", bezzbożowe? Zmierzam do tego, żeby ustalić, jak naprawdę, realnie, wygląda dieta psów karmionych barfem jeśli chodzi o podaż węglowodanów. Bo nam, po 6 miesiącach rygorystycznego barfu (żadnych zbóż), przyplątały się kłopoty ze stawami. I jedna z koncepcji wyjaśniających tę przypadłość, to właśnie całkowity brak zbóż w diecie. Dopiero jak nam to wyskoczyło, to zaczęłam się uważniej przyglądać jak ten barf wygląda w praktyce. I wychodzi mi, że albo jednak gdzieś te suche karmy, albo jakiś ryżyk do papki, bo pies głodny chodzi, albo pies się nagle nakręca na suche bułki tak, że slużą za nagrody, albo ktoś do papki dodaje kukurydzę i takie tam różności. No i chciałabym wiedzieć, jak jest naprawdę. Rok to już coś. Teraz jeszcze kwestia statystyki.

Ale super fotki :) On tak chyba bardziej sznaucerowato odrasta :)