Ewa Marta

Dziękuję Wam z całego serca kochane. Prawdopodobnie jutro juz dojedzie do nas Semikowy kamień. Pojedziemy do Semika w niedzielę i postawimy na grobie.

Rokuś szaleje. Jak nie ma piłeczki, natychmiast znajduje wielkie patole i zaczyna się nimi bawić. Zachowuje się jak młody szczeniak. Nadrabia to, czego nigdy nie miał...

A tu Feluś w nowym domku prosi o smakołyki:

Dzisiaj na dogo pojawiło się ogłoszenie o sprzedaży Cardisure 10 mg po 3 zł. Ja kupowałam tabletkę po 4,13 zł, więc szybko zadzwoniłam do Pana i okazało się, że jeśli odbiór osobisty, to lek na nas czeka. Pan mieszka we Włochach. Odbiorę dzisiaj albo jutro. To oszczędność 94,92 złotych na 84 tabletkach. Rokuś ma jeszcze 24 tabletki Cardisure. W tej chwili ma zmniejszoną dawkę z dwóch na półtorej dziennie (po 3/4 2 rano i wieczorem). To co mam w domy wystarczy przy obecnym dawkowaniu na 15 dni. Jeśli kardiolog nie zaleci zwiększenia dawki, to te kupione dzisiaj (bo już jedzie po ten lek mój syn) wystarczą na 56 dni. Nie mogę skopiować linku. Jest w temacie kardiologia:

Wpadłam przywitać się z pięknym Lolusiem, który podzielil się wspaniałymi ciasteczkami z moim Rokusiem. Jak teraz zaznaczyć sobie wątek, żeby na spokojnie poczytać? Dogo szaleje po awarii:(

Bardzo Wam dziękuję! To niesamowite jak wiele osób wspomina mojego ukochanego Semika. Ta pamięć jest bardzo ważna i wierzę, że On gdzieś tam w górze wie, jak bardzo wszyscy trzymaliście za niego, żeby żył, żeby czuł się dobrze. Ja miewam straszne huśtawki nastrojów. Wczorajszą noc przechodziłam po domu. Miałam koszmarne poczucie, że go zawiodłam na koniec, że coś zaniedbałam:( To nie jest coś, co się da sobie wytłumaczyć. Przychodzą takie myśli i człowiek musi sobie z nimi poradzić. Kamienia dalej nie ma, a ja tak bardzo czekam, żeby móc go zawieźć do mojego Słonka. Dzisiaj spotkałam na spacerze przemiła Panią, z którą zawsze rozmawiałyśmy o naszych psiakach. Popłakała się na wieść o Semiku. Przytuliła mnie mocno i ja też spłakałam się bardzo. To nadal boli i pewnie będzie bolało jeszcze długo.

Nie spodziewałam się, że Jacek tak "zwariuje" Inna sprawa, że Rokuś da się kochać i to bardzo. Chociaż nie pozwala na zbytnią bliskośc nikomu poza Jackiem i mną.Muszę naskarżyć na Czarnuszka, że zawarczał na Ciocie Ulę i chciał ją capnąć zębami kiedy go przytulila i pocałowala w łepek. Kiedy zasłoniłam ją ręką, bo już widziałam, że zbiera się do capnięcia, złapał mnie zębami, ale natychmiast się zorientował, że to moja ręka i zaczął ja lizać przepraszając. On jest bardzo miły dla ludzi, inne psy uwielbia, ale całować, przytulać się możemy tylko my. Lubi to zresztą bardzo... Dzisiaj na spacerze zaczepiła go do zabawy Barsiczka. Zaczęli biegać i Rokuś w tej radości zaczął poszczekiwać i doskakiwać do Barsy zaczepiając do dalszej zabawy. Moja autystka nagle sie tego przestraszyła, położyła się na brzusiu, pokazała ząbki, po czym zerwała się nagle i ruszyła na wąchającego ją Rokusia z taką histerią i zębami, że się chłopak bardzo zdziwił i przestraszony uciekł do mnie. Ona była przerażona, roztrzęsiona. Kompletnie nie umie odczytywać intencji innych zwierzaków:( Pogłaskałam Barsiczkę i Rokusia jednocześnie. Jego troszkę przystopowalam, a Barsie pokazałam, że Rokuś znowu jest spokojny i miły i poszły dalej razem. Roki nie mial absolutnie złych intencji. To Barsunia zaczęła zabawę tylko potem zaczęła się wycofywać. On zachowal się bardzo dobrze.

Czasami mam wrażenie, że jestem im niepotrzebna:)

Tak bardzo za nim tęsknię, tak mi go brakuje:( Każdego ranka budze się i pierwsze, co chcę zrobić, to zawołać go. Podczas śniadania dzielę plaster ulubionego przez psiaki serka na cztery, żeby dać każdemu z nich:( Są dni, kiedy nie płaczę, ale cały czas coś mi się przypomina, widzę to moje szczęście... Bardzo ciężko było wczoraj być u niego i mieć świadomość, że jest pół metra ode mnie, a ja nie moge go przytulić, pocałować, pogłaskać, pomasować. Chciałam jednak zrobić coś z tym kopczkiem ziemi nad nim zanim dojdzie kamień.

Muszę pokombinować i upiec podobne, bo są super! Jeszcze raz dziękujemy bardzo kochana! A piłeczka niestety już w kawałkach. Rokuś ma wyjątkowe zdolności do rozgryzania nawet najtwardszych piłek. Sprawia mu to wielką frajdę, więc jednego możesz być pewna - zapewniłaś mu super atrakcję przez kilka godzin. Ostatnio kupiłam Rokuniowi podłużną piłkę. Jest gruba i ma wypustki, które pozwalają mi utrzymać ją w czasie zabawy. O dziwo kilka dni jest nadal cała. Musze kupić mu na później ze dwie takie, bo lubi ja bardzo. To ta na zdjeciu:

Byliśmy dzisiaj u Semika. Czekamy cały czas na zamówiony kamień, ale chcieliśmy zrobić już coś na Jego grobie. Dwa razy odwiedziła go Marta - Obraczuś, która była tam u swojego Tobiego. Bardzo jestem jej wdzięczna. Dzisiaj obie przyniosłyśmy Semikowi wrzosy... Ja niestety nie mogłam znaleźć gorbu Tobiego chociaż miałam jego zdjęcie. Dzisiaj było tam bardzo dużo odwiedzających groby swoich Przyjaciół. Może za tydzień go znajdę... Spotkaliśmy sąsiadów, którzy mają w tej chwili młoda super pzyjazną sunię. Przyjechali odwiedzić swoja nieżyjącą od ponad roku Przyjaciółkę. Przyszli też do Semika. Trudno było nie płakać:( Zapaliłam świeczkę od Eluni - Semik dostał od niej trzy piękne świeczki. Dwie zawiozę za tydzień... Zrobiliśmy Semikowi płotek i wyłożyliśmy grób kamieniami, po których przez 8 lat chodziliśmy wszyscy. Od śmierci Semurka jestem zamrożona w środku. Nie umiem opisać tych wszystkich uczuć które się we mnie kotłują w środku. Brakuje mi słów:(

Nareszcie działa! Od piątku bardzo chcę podziękować za prezenty dla Rokusia przekazane przez Evę2406, które dała Rokusiowi Ona03. Pięknie dziękujemy! Ula świadkiem, że za piłeczkę wziął się już w samochodzie. Ciasteczka super mu smakowały. Czy to są własnoręcznie pieczone pyszności? Przesypałam je do pudełeczka i wydzielam oszczędnie: A to Rokuś - wydaje mi się, że jest całkiem zadowolony z obecnego życia:

Jacek zupełnie zbzikował na punkcie Rokinsona:

A tu krótki reportaż z życia Rokusia i całego stada w domu:

Rokuś został zaszczepiony. Ponieważ pięknie przytył (waży obecnie 34,3 kg) i widać że nabrał siły, dostał od razu szczepionke kombinowaną, czyli wścieklizna i wirusówki w jednym. W lecznicy byliśmy wszyscy, czyli Jacek i sunie też. Rokuś czuł się spokojniejszy. Dał sobie obejrzeć operowane oczko, pozwolił zajrzeć do gardła i zmierzyć temperaturę, a wreszcie zaszczepić. Po rozmowie z wetami nie kupiliśmy Rokusiowi niesterydowego leku przeciwzapalnego, tylko Rokuś będzie przyjmował lek Semika przez 2 tygodnie i zobaczymy jak się będzie czuł. Ponieważ każdy tego typu lek ma skutki uboczne, Rokuś w dalszym ciągu musi dostawać leki osłonowe (Polprazol, essentiale forte i w razie luźnych stolców Probiotyk) Zapasy się kończą, ale trochę ich jeszcze zostało. Koszt dzisiejszego szczepienia 100 zł:

Dzisiaj Barsunia zrobiła coś, co do tej pory robil tylko Semik. Wzruszyłam się, bo pomyślałam, że jednak uczyła się od niego różnych rzeczy:

Rokuś na spacerach jest zainteresowany wszystkim. Biega, wącha, bawi sie piłeczką. Każdy spacer jest bardzo intensywny i pewnie dlatego tak bardzo mocno potem śpi. Jak już staje, to rozkracza przednie lapki, żeby utrzymać równowagę. Coraz częściej biegają z piłka razem z Barsiczką: Czasami trzeba tez odpocząć na trawce:

Rokuś nie ma pojęcia ilu ma wokół siebie Przyjaciół i osób chcących mu pomóc, żeby cieszył się życiem jak najdłużej! Napisala do mnie wczoraj Margo3011, że chciałaby wesprzeć naszego Czarnuszka. Dzisiaj na koncie znalazłam wpłatę od niej ..... Rokuś dostał całe 300 złotych! Margo, bardzo Ci dzięujemy, to naprawdę wielka pomoc!!! Lecę zapisać w rozliczeniu na pierwszej stronie!

Dziękuję Małgosiu z całego serca! Ewciu, bardzo się nimi zajmujemy z Jackiem. mają nas dużo więcej niż wcześniej. Jacek kładzie się obok Rokusia, przytulają się, bawią. Ja staram się jak najwięcej czasu poświęcać suniom, ale Rokusiowi też. Dla nich życie toczy sie dalej i muszą czuć się bezpieczne i szczęśliwe. Zebrałam się w sobie i napisałam mail do doktora Jagielskiego o śmierci Semika. Chciałam mu przede wszystkim podziękować za te podarowane miesiące.

Dzisiaj Rokuś dostal paczkę - prezent od Ellig! Ponieważ zamówiona wcześniej karma ma dosyć duże krokiety i musze je kroić, Elunia kupiła tę sama karmę, ale dla mniejszych psiaków. Rokus oczywiście zje tamtą większą, bo bardzo mu pasuje jako smaczek na spacerze, ale w misce nie bardzo chce jeść takie duże. Na pewno nie zmarnujemy tej dużej, część zaniesiemy Kulce, która je wszystko co dostanie. Rokuś dostał tez od Cioci Eli pyszne kabanoski i rureczki ze skóry owinięte kurczakiem - to są jego przysmaki. ja dokładnie te same smaczki zamówiłam wczoraj kupując karmę dla Peruszki i Barsiczki. Psiaki będa miały super jedzonko.

Godzina śmierci Semika jest w naszej Rodzinie wyznacznikiem początku i końca... Mój brat i ja urodziliśmy się dokładnie o 16:20. Mój Tata zmarł o 16:20. Maciek - nasz wet miał przyjść do nas do domu o 15:00. Coś go zatrzymało dłużej w lecznicy. Ja nie patrzyłam na zegarek, bo jeszcze ciągle miałam nadzieję, że Semik podniesie się i że jeszcze odwleczemy tę decyzję. Masowałam moje ukochanie, mówiłam do niego i dziękowałam mu za to, że tyle lat byliśmy razem. Dopiero po jego śmierci odruchowo spojrzałam na zegarek...

Bardzo Wam dziękuję. Tak naprawdę jestem, ale jakby nie do końca, ale staram się zacząć normalnie funkcjonować.

Wiem, że muszę go uwolnić. Tak jak pisałam wyżej, muszę pozwolić mu odejść, żeby już nie musiał sie mną opiekować. Układam sobie to wszystko w głowie i już za chwilę to zrobię bou. Semik jest bardzo mądry i wie, że już prawie jestem gotowa. Rozmawiam z nim w myślach cały czas i On wie, że ten moment jest tuż tuż:(

Wierzę w to, bo to było tak wyraźne... Od wtorku do piątku budziło mnie o 2 i o 4:30 w nocy - to godziny, w których Semurek dreptał i prosił o wyjście na dwór już od jakiegoś czasu. Wiem też, że muszę pozwolić mu odejść, żeby nie musiał się już mną opiekować. Pożegnam się z nim stawiając kamień na Jego grobie. Szukam w tej chwili trawy rolowanej do kupienia w małej ilości, bo chciałabym mu ją tam rozłożyć. Semik uwielbiał trawę, a nie mogę mu jej teraz zasiać. Może na wiosnę. Dzisiaj pierwszy dzień, w którym prawie nie płakałam, choć w głowie cały czas mam myśli o nim. Słucham prawie cały czas jednego utworu, który najpierw mnie rozwalił totalnie, ale później znalazłam w nim ukojenie. To jakby Semik mówił do mnie. Ten moment, w którym go adoptowałam... "Mów o chwili sprzed lat, gdy podałaś mi rękę i podniosłem swój cień by przy Twoim mógł stać" I stał mój Skarb wiernie, dzielnie, godnie i z radością:(