Ewa Marta

Bardzo Wam dziękujemy Kochane! Za pamięć o Semiku i dobre słowa. Za piękny album, za wszystko. Ewuniu, to jest nowy cmentarzyk. Tak dużo zwierzaków umiera, że nagle w ponad rok zrobiło się tam ciasno. Nie ma drzew, które są na starym cmentarzu, ale powstające nowe nagrobki zapełniają to miejsce. Na starym pochowany jest mój pierwszy podopieczny z dogo - Idol. Staruteńki, schorowany psiak, który znalazł swoja przystań u nieżyjącej już starszej pani Eulalii. Znałyśmy się z psiej górki i ja w zamian za to, że przyjęła Idolka do siebie dbałam o jego finanse, wizyty u weta i często spacery. Bardzo przeżyłam jego śmierć:( Dzisiejszy dzień spędziłam przytulając się do moich psiaków. Leżeliśmy wszyscy na kanapie i przytulaliśmy się. One chyba czuły, że ja tego potrzebuję, bo nawet Rokuś cały prawie dzień spal obok mnie na kanapie.

Jutro mija miesiąc od śmierci Semika... Wzięłam urlop, nie dałabym rady siedzieć w firmie i skupiać się na pracy. Okopię się jutro w domu i będe oglądać wszystkie filmy i zdjęcia z Semurkiem. Będę mogła wtulić się w moje sierściuszki i wypłakać do woli:(

Ja też pogubiłam masę wątków:( Kończy sie to nasze dogo i nie wiem gdzie będziemy robiły bazarki:( A wątek Rokusia jest tu:

Nie wiem, czy już pisałam, że Rokuś uwielbia być wycierany po spacerze w deszczu. Od razu po wyjściu z samochodu w garażu dobiega do mnie trzymającej ręcznik i wkłada mi cały pyszczek w ręcznik. Zamyka oczka i widać, jak mu dobrze. Odwraca się, żebym wytarła go całego, po czym staje od nowa w kolejce na drugie wycieranie (dokładnie tak samo robi Peruszka). Teraz bez Semurka kolejka jest mniejsza, więc wycieram Rokusia, Peruszkę, Barsiczkę i znowu Rokusia i Peruszkę. Po wejściu do domu jeszcze raz Rokuś się nadstawia, więc jeszcze w domu wycieram nosek, pyszczek i uszka dając mu w tym czasie kilka całusów. Roki jest wniebowzięty. Pytanie, czy chodzi o dotyk, czy jednak o to, że nagle robi się sucho i ciepło:) Po podaniu NexGardu nie miał żadnych sensacji, a dzisiaj znowu pada, więc gdyby dostal kropelki, to od razu by z niego spłynęły. Wczorajszy wieczór spędził z nami na kanapie. Oboje z Jackiem głasdaliśmy pieszczocha i masowaliśmy mu uszka. Rokuś odpływał z zadowolenia. Ja z drugiej strony miałam do głaskania Peruszkę, a Jacek Barsiczkę i tak spędziliśmy czas.

To bardzo trudny tydzień... Okrągłe urodziny bez Semika i miesiąc od jego śmierci:( Bou prawda jest taka, że ciągle wspominamy Semurka, ale coraz częściej potrafimy przywoływać te najlepsze chwile i uśmiechać się do naszych wspomnień. Choc ciągle w mojej głowie kołacze się myśl, że może mogłam zaczekać, że może tak bardzo go nie bolało. Wiem, że to idiotyczne. Lekarze, Jacek, wszyscy dookola mówią mi, że Semik bardzo ukrywal ból, ale cierpiał... Ta myśl pewnie i tak zostanie ze mną na zawsze i pytanie będę zadawała sobie samej do końca. Pisałam na wątku Rokusia, że przejął po Semiku rolę mojego opiekuna. Przestał ganiac przed siebie, tylko cały czas pilnuje mnie, a jak odbiegnie kilka metrów do przodu, bo się zawącha, to natychmiast odwraca się i sprawdza, czy jestem. Rządzić nie chce nikt. Semik był na tyle silnym Przywódcą, że żaden ogonek nie usiłuje zająć jego miejsca. Powiedziałam ostatnio moim trzem psiakom, że teraz kocham je wszystkie jednakowo. To prawda, nie ma już kochańszego, lepszego, mądrzejszego spośród nich. Ten jedyny, najważniejszy odszedł, a ja opiekuję się jego stadem. Dobrze się opiekuję, głaszczę, przytulam, dbam o jedzenie, leki, spacerujemy dużo. Nie brakuje im niczego, ale takiej miłości jaką czułam do Semika już we mnie nie ma. Jest inna, spokojniejsza, rozważniejsza może. To co łączyło Seminia i mnie to niewyobrażalne porozumienie bez słów, oddanie i wzajemna opieka. Taka miłość jest jedyna w życiu.

Rokuś zdecydowanie przyjął na siebie rolę mojego opiekuna. Od śmierci Semika nie odstępuje mnie na krok. Do historii należą moje gonitwy za nim, bo Rokuś idzie albo tuż za mną albo kilka kroków przede mną i ogląda się co chwilę czy na pewno idę. Zrobił się jeszcze większym przytulasem, a wczoraj zrobił Jackowi numer. Zeszliśmy przed ostatnim spacerem razem z psami do piwnicy, gdzie chciałam ustawić zrobione przetwory. Jacek postawił mi miskę z przetworami i zabrał psy na dwór. Minutę później wychodziłam z piwnicy i widzę, że Jacek taszczy Rokusia po schodach, żeby wyjść na parter. Rokuś bornil sie wszystkimi łapkami, bo za nic nie chcial mnie zostawic w tej dziwnej piwnicy. W końcu wyszli, a ja pojechałam windą do domu. Wrócili po 4 minutach. Jacek trochę zły mówi, że jak tak bardzo chce byc psią mamką, to mogę sobie z nimi sama iść, bo Rokuś rozpłaszczył się na chodniku i za nic nie chcial iść dalej. Zrobił tylko siusiu i natychmiast zbuntował sie przeciw pójściu dalej, bo na pewno trzeba ratować mnie w tej piwnicy. Dodam, że do tej pory nigdy nie było problemu z wyjściem na nocny spacer beze mnie, kiedy zostawałam w domu. To psisko kochane uznało widocznie, że w piwnicy zostać sama nie mogę i kropka. Uwielbiam mojego nowego ochroniarza:) Kupiłam dzisiaj tabletki nex gard przeciw kleszczom dla całego towarzystwa. Rokuniowi na próbę, bo do tej pory zabezpieczałam go obrożą Foresto i kropelkami. Teraz jednak ciągle pada i kropelki nie maja szans sie utrzymać, a sama obroża niestety nie wystarcza u nas. Tabletka miesięczna dla Rokunia kosztowala 42 zł i to jest prezent ode mnie.

Dziękuję Ci z całego serca!

Ewuś no coś Ty, za co miałam sie obrazić? Rozczulilaś mnie tym bardzo:) 3 opakowania od Ciebie wystarczą Rokusiowi na 84 dni, a jeszcze mamy dostać recepty od Ewy z FB:)

Dziękuję Ci kochana! On uwielbiał wyjeżdżać z nami. Jak widział pakowanie, a zawsze zaczynałam od zebrania posłanek, misek i jedzenia dla psiaków to popiskiwał, kładł sie koło tych rzeczy i pilnował, żeby o nim nie zapomnieć. Zawsze mu mówiłam, że mogę zapomnieć torby, ubrań, ale nigdy przenigdy nie zapomnę zabrać jego. Nie wierzył i wolał pilnować... Moje najdroższe kochanie...

Wczoraj i dzisiaj wysypal sie jakis worek z prezentami dla Rokusia! Przed chwilą na koncie znalazłam 50 zł dla Rokusia od Pana Janka R. - naszego znajomego z psiej górki:)

Przyszła do mnie dzisiaj przesyłka... Zaadresowana Ewa Golba i Rokuś:) Wielką niespodziankę zrobiła nam Eva2406 i Rokuś dostał 3 duże opakowania Polprazolu! Wstrzeliła się idealnie, bo została nam ostatnia kapsułka na dzisiaj wieczorem i rano miałam kupić w aptece opakowanie 7 tabletek bez recepty w oczekiwaniu na recepty od Ewy z FB. Ewuś, bardzo Ci kochana dziękujemy! Tego leku nigdy za dużo, bo Rokuś bierze go w trybie ciągłym!

No niestety, nie wszyscy kochają zwierzaki jak my i nie uważają, że takie mejsce jest potrzebne. Całe szczęście, że powoli, ale liczba takich cmentarzyków rośnie. W Lublinie można też skremować swojego zwierzaka. Ja też o tym myślałam, ale Semik tak kochał zakopywać się w piasek, że koniec końców zapadła decyzja o pochowaniu go na cmentarzyku. Mówiąc o piasku... jednego nie zrobiłam w tym roku. Nie zabrałam mojego Semurka na jego ukochany Hel. Nie byliśy w stanie pojechac z czterema psami na camping do przyczepy. Do tego Rokuś najpierw był słabiutki, potem Semik zaczął czuć się gorzej:( Bardzo tego żałuję bo jeśli można mówić o miejscu na ziemi, to właśnie to było miejsce Semika. Wszytkie psy zresztą kochały tam być, my też.

Bardzo jestem ciekawa, czy Ci posmakuje...

Dotarła dzisiaj kolejna wplata dla Rokusia! Mała czarna przesłała nam 20 zł dla naszego Czarnuszka. Bardzo dziękujemy Kama!!!

Nie mogę znaleźć przepisu w internecie, wrzucam więc zdjęcie tego co sobie wydrukowałam. Sos pyszny, jedliśmy dzisiaj na obiad z ryżem. Ja dodałam jeszcze zioła prowansalskie, bazylię i mix ziół do dań z pomidorów. A marchewkę starłam na grubej tarce.

Gusiaczku, debiutuję w tym temacie. Sos dla ludzi. Do tej pory robiłam różne przetwory, a do sosów tylko przecier pomidorowy. Znalazłam prosty przepis i postanowiłam spróbować. Jackowi bardzo smakował. W domu Ci przepiszę, ale w skrócie to sos z mieszanki cebuli, czosnku, marchwi, papryk w trzech kolorach, cukinii i pomidorow. Do tego sól, pieprz, papryka w proszku i ziola jakie uznasz. Nie miksowalam go tylko zostawiłam cąłe kawałeczki warzyw, bo zmiksowac mogę zawsze, a smakuje nam tez taki z kawałeczkami.

Rokuś dostał dzisiaj 50 zl od Ewy G. z facebooka! Ewa dodatkowo ma nam wysłać recepty na odpowiednik Polprazolu, ktory psy mogą przyjmować. Bardzo serdecznie dziękujemy!!!

Zajrzałam rano do Kulki, ale była w środku kontenera z ludźmi, więc wycofałam się, bo nie miałam nastroju na rozmowy z nimi. Rozmawiałam z nimi wczoraj na bazarku. Robiłam zakupy warzywne, a oni tam handlują co tydzień. Kulka uwielbia siedzieć w środku z nimi. Codziennie chodzi na spacery i przepada za nimi (co mnie specjalnie nie dziwi). Starają się ją odchudzić i dostaje tylko karmę. Ku mojemu szokowi dowiedziałam się, że kupują jej karmę puszkowa w Biedronce. Mają jeszcze suchą, więc zaniosę kolejną porcję w weekend. Może ta sytuacja z Rokusiem coś ich jednak nauczyła... A Rokuś kompletnie zapomniał o poprzednim życiu. Nie chce tam chodzić w ogóle. W domu perfekcyjnie potrafi zaprowadzić mnie do kuchni po smaczka, a kiedy gotuję cokolwiek, asystuje dzielnie razem z suniami. Dzisiaj robiłam sosy warzywne na zimę i taki miałam widok: potem Rokuś odprężał się w ramionach swojego ukochanego Jacusia:

Masz je w sercu, to chyba najważniejsze anica...

Masa kolorowych wiatraczków kręcących się na wietrze nadaje ten radosny wygląd. Patrząc na ludzi, którzy przyjechali tego dnia do swoich Przyjaciół, a było ich naprawdę dużo, poczułam, że to jest właściwe miejsce dla Semurka. Przychodzą, krzątają się, zapalają znicze i siadają przy grobie jakby chcieli pobyć ze swoimi ukochanymi czworonogami, porozmawiać może...

Wgrywam zaległy filmik z zabawy Rokusia z Jackiem. Roki uwielbia tak się siłować. jest przy tym bardzo delikatny jak poczuje Jacka rękę w pyszczku. Filmik średniej jakości, ale widać jak się cieszy: \

To był trudny dzień. Pojechaliśmy ze wszystkimi psami do Semika. Jest mi bardzo ciężko będąc tak blisko Seminia i jednocześnie tak daleko:( Starałam się skupić na ustawieniu wszystkiego, ale wspomnienia wracały i łzy nie dawały się zatrzymać. To co dla mnie jest bardzo, ale to bardzo ważne - oboje doskonale rozumiemy swoją wzajemną rozpacz z Jackiem. Płaczemy po naszym ukochanym Przyjacielu cały czas, ale cały czas możemy rozmawiać o Nim ze sobą, wspominać piękne chwile i Semika, który zawsze wiedział co robić, żeby pomóc, wesprzeć, pocieszyć... Nasze ukochane Słonko mieszka gdzieś tam sobie na chmurce i mam nadzieję, że jest mu dobrze... Wyłożyliśmy grobik włókniną: Jeszcze mogliśmy tak siedzieć przy Semiku, ale już kolejny rząd jest przygotowany do pochowania psiaków:( Piękne świeczuszki w wiankach od Eluni:

Ja chyba nie doceniam swojej firmy. Nawet teraz, kiedy sytuacja się zmieniła na gorszą zawsze mogłam wyrwać się chociaż na godzinę żeby przylecieć do psiaków. Oczywiście praca musi być zrobiona, ale mogłam wziąć ją na noc do domu. Ewciu, Kulka ma porządną ocieplona budę, którą im kiedyś postawiłam i dbam o to, żeby na zimę było w niej dużo siana. Ale Kuleczka od jakiegoś czasu przy budzie siedzi tylko,wtedy, kiedy ich nie ma na miejscu,. Idą np na kilka godzin na bazar sprzedawać znalezione rzeczy. Jak wracają kulka jest z nimi w kontenerze i śpi na wielkiej poduszce z kanapy i na kocu, które zaniosłam im jeszcze w lutym dla Rokusia. Teraz ma nieporównywanie lepsze warunki niż pół roku temu. Duża w tym zasługa Bogdana i oby mieszkał z nimi jak najdłużej! A Rokuś zupełnie wydobrzał, po biegunce zostało wspomnienie. Ma apetyt. Byliśmy dzisiaj ze wszystkimi psiakami U Semika. Rokuś zajął się piłeczką i nic więcej go nie interesowalo: Znalazłam paragon z wczoraj, wgrywam od razu dla porządku:

Dziewczyny Kulka ma się naprawdę dobrze, choć gruba jest strasznie. Nie chodzę w tej chwili do niej codziennie, bo bywało już tak, że przeciskała się przez dziurę w furtce i biegła za nami chcąc koniecznie dostać się do samochodu, a ja naprawdę nie mogę jej zabrać do siebie. Ponieważ opiekuje się nią w tej chwili Bogdan - facet siostry Gośki, mam pewność, że jest jej dobrze. Wpadam raz - dwa razy w tygodniu. Prawdopodobnie jutro doniosę kolejną porcje karmy. Może uda mi się zrobić jej jakieś zdjęcia. A Rokuś od wczoraj walczył z mega biegunką:( Chodziliśmy co 2 godziny na dwór całą noc. Rano poleciałam do weta i dostał pastę diar sanyl na początek. Na szczęście pomogła. Nie mam pojęcia, czy to leki, czy pogoda, bo na pewno nie zjadł nic nowego ani w domu ani na dworze. Na porannym spacerze odpoczywaliśmy na trawce. Leżal bardzo chętnie. Dostał dzisiaj nową piłeczkę, kupiłam mu podłużną ze sznurkiem. radości nie było końca, koniecznie chciał się nią cały dzień bawić. Za diar sanyl zapłaciłam dzisiaj 42 zł. Muszę poszukać paragonu, bo nie mam w portfelu, a na pewno brałam. Byłam jednak zdenerwowana i gdzieś go schowałam w torbie, bo w pokoju zabiegowym zobaczyłam maleńkiego psiulka. Przestraszone dzieciątko z babeszjozą miało kroplówkę. Jej rodziny nie było, bo podobno musieli iść do pracy, a w lecznicy ciągle ktoś przychodził i weci nie mieli jak się zająć maluszkiem. Poszłam do niego, usiadłam na podłodze i pół godziny przytulałam, głaskałam. Przestał płakać, wtulił się i uspokoił. Szkoda mi go było zostawiać, ale musiałam jechać do Rokusia, żeby mu podać lek:( Nie wiem jak można było zostawić takie dziecko samo...

Jedziemy jutro. Podeślę Kochana, obiecuję i dziękuję. Dzisiaj zbierałam na spacerze mniejsze kamyki, żeby uzupełnić dziury pomiędzy większymi. Kupiliśmy też włókninę, którą podłożymy pod kamienie, żeby się nie zapadały i żeby nie rosły chwasty. Kamień jest przepiękny i mam nadzieję że będzie pasował do "naszych" kamieni. Dzisiejszy dzień był bardzo trudny. Zawsze w weekend masowałam Semurka dłużej niż w tygodniu. Kładliśmy się potem na posłanko i Semik mruczał, a ja mówiłam mu jaki jest wspaniały. Bardzo mi tego brak... Barsiczka ucieka na widok szczotki w moich rękach. Peruszka stoi, ale co chwilę mnie całuje i prosi, żeby już nie czesać. Na szczęście Rokuś uwielbia czesanie i masowanie, ale inaczej niż Semik. On stoi cały czas i podkłada szyję, żeby tam czesać najbardziej. Brakuje mi tych codziennych czynności wykonywanych z Semikiem. Niektóre były tylko nasze:(