rozi

Za tępa jesteś, żeby zrozumieć co i dlaczego napisałam.

Jaaga, wzięłam kiedyś (kupiłam) 5-miesięcznego yorka z hodowli ZKWP takiej, gdzie cały tłum siedział w niewielkim pokoiku w bloku, na ścianie nad wersalką półki, na nich budki pluszowe, od metra tych budek. Pieski karmione, jak kury, groszki sypane na podłogę, który złapie, to ma. Naturalnie o spacerach mowy nie było, jakiś - podobno - ogródek maciupny przy tym mieszkaniu i może one tam czasem wychodziły. Piesek szału dostał z przerażenia, kiedy go wyniosłam na podwórze. Dosłownie szału, wrzask, jakby go ze skóry obdzierali. To minęło z czasem. Ale w samochodzie wrzeszczał kilka lat. A całkiem "normalny" nie był, i nie będzie. Bardzo mądry piesek, posłuszny, kochany, niestety widać marne dzieciństwo po nim, wycofany obronnie.

Ekipa remontowa mi potrzebna, w sumie kierownik budowy z własnymi ekipami. Mazowsze.

Musisz więc, jako osoba decyzyjna, znaleźć czas na śledzenie wątku, zgody na zakupy i zwrot kosztów DT, dawanie dyspozycji Skarbnikowi oraz dostarczanie wymaganych przez Skarbnika dokumentów ( fizycznie paragony ), pilnowanie weta w kwestii faktur itd., czyli ogarnianie całego tematu Promyka tak, żeby Molly - bezpośredni opiekun - mogła spokojnie zajmować się tylko psem i nie denerwować jakimiś długami w lecznicy. Cały obecny dym wynika z "braku czasu". Elik nie ma czasu (na dyskusje), wetka nie ma czasu, Ty nie masz czasu, a konflikt puchnie. Ja nie widzę potrzeby zmiany Skarbnika, widzę jedynie potrzebę Twojej obecności na bieżąco. Kontakt na linii Molly-Skarbnik jest zbędny.

Ja piernicze

Pomagałam kiedyś sąsiadowi staruszkowi, przynosiłam mu obiady z takiej... jak to się nazywało?... no z takiej jadłodajni z Opieki Społecznej. Moje suki czekały na ulicy z takim wzrokiem (labrador potrafi), że ci biedni ludzie oddawali im kawałki swoich kotletów.

Olek w czasie upałów nad Wigrami chodził w moim cieniu :).

No? Dalej gdzie? Spacer z zagadkami

Elik, czytając wszystko odnoszę wrażenie, jakbyś nigdy nie miała psa. Wyłącz nerwy, włącz inteligencję i intuicję, sama będziesz wiedziała co robić. To nie jest skomplikowany piesek, musi tylko Ci zaufać, a w nerwach trudno.

Molly........

Cudo zdjęcie

Konfirm, wobec tego, co piszesz, to trzeba dać węgiel po prostu. Ja - przy rzadkiej biegunce, ze śladami krwi w dodatku - dałabym Nifuroksazyd.

Ale czego się nie wie? Suzi miała wszystkie badania.

Nifuroksazyd Hasco, dawkowanie uzgodnić z wetem przez telefon.

Podałam numer konta Karen116. Spóźniła się na bazarek i napisała mi, że chętnie dorzuci do leczenia Tuptusia

Nigdy w życiu nie darłam się na psa.

Konfirm, co znaczy nagannego. Napisałam, że dodałaś, w sensie że od razu się nie odniosłam. A u Pani Kasi Elik pytała i napisała: chwilę po wyjściu domowników popiskiwała, ale szybko się uspokaja i jest cicho.

:)) Tuż po powrocie "łomot" to za to, co pies nawywijał w czasie nieobecności człowieka. Pies doskonale wie, że coś chyba nawywijał, i na ogół widać to po nim. Porównanie do załatwiania się w domu, a zwłaszcza tekst o wsadzaniu pyska w odchody, jest poniżej pasa totalnie. Ale dobrze, przypnijcie jej łatkę lęk separacyjny, skoro coś koniecznie trzeba przypiąć.

To dopisałaś później. Kiedy miał zostać nauczony? Jeśli się uważa, że to lęk separacyjny. Przez dwa tygodnie???

Wiem wiem.

Sprawę sypialni pominęłam, bo nie zostawiłabym otwartych drzwi wszystkich. W lęku separacyjnym pies bezmyślnie, nerwowo niszczy. Ta sunia tego nie robi. Pewnie skopała łóżko po prostu. No nic.

Ja się nie zgadzam. Jakim prawem wymaga się, żeby pies (jakikolwiek) w nowym domu od razu wiedział wszystko? No przepraszam, ale młody, "skoczny" pies dostał się na blat kuchenny, kiedy został sam pierwszego dnia na trzy godziny, to nie jest nic dziwnego, jeśli krzesła i stół pozwoliły na taką wycieczkę. Trzeba myśleć trochę. I co po powrocie? Bo mój pies dostałby łomot, w sensie takiej reprymendy, że by kucnął. Po drzwiach łazienki też by dostał, a ta suka pewnie nie dostała. Każdy ręce załamuje, biedna sunia, ojej, rozrabia, trudny przypadek. No rozrabia trochę, bo Pana straciła, szuka w zamian atrakcji w nowym miejscu, ale nikt jej chyba nie wyjaśnił (cokolwiek to znaczy), że rozrabianie wykluczone. To nie jest lęk separacyjny. Moim zdaniem. I będzie wszystko dobrze, jeśli się ją weźmie za pysk, póki sama nie okrzepnie.

Tak, ale wiesz co, mnie też kiedyś szlag trafiał. Szukałam psa tak, żeby w miarę łatwo podjechać i poznać, i powiedz mi - co mam wpisać w filtry. Bo w mazowieckim wyskakiwały ogłoszenia psów z Podlasia, z Zamościa, skąd tylko. I trzeba przeczytać treść, żeby się dowiedzieć, że piesek owszem, na Warszawę jest ogłoszony, a siedzi w Szczecinie. Rozumiem politykę ogłaszania, ale rozumiem też ludzi.

Sprawdź ze światłem po ciemaku. Działa jeszcze lepiej, niż wylatywanie w ciągu dnia, trzeba tylko trochę cierpliwości. To samo robiłam w domu bez prundu, świeca wystarczała.

Muchy nie znoszą przeciągu, trzeba uchylić okna, ale tak normalnie, w poprzek, nie "uchylnie" w pionie, i wylecą. Nie otworzyć, tylko uchylić. W ciągu dnia. Wieczorem lezą do światła, trzeba zgasić w pokoju/kuchni, zapalić w przedpokoju, tam pójdą, a na koniec zgasić przedpokój i zapalić na zewnątrz. Czasem dodatkowo machnąć ścierką. :). Sprawa zbadana przeze mnie nad Wigrami z powodu lękliwego na trzepnięcia pieska.