My z mężem przygarnęliśmy znajdę, naszego ukochanego Kubusia , gdy mieliśmy po 25 lat .Był z nami 14 lat. Fakt ,że byliśmy juz małżeństwem i mieliśmy mieszkanie.
Serce mi ściska z obawy.
Alfik jest w stresie, to pewne. Może pan spróbowałby przekupić go smaczkami. On nie może okazać psu swojego lęku, bo wiadomo ,że będzie później trudno ułożyć właściwe relacje.
Ja bym na warczenie zareagowała kategorycznym " NIE" i odesłałabym na miejsce. Dałabym czas psu na przemyślenie i po pół godzinie zawołałbym do siebie nagradzając przyjście smaczkiem albo tylko słownie.
Dopóki je nawet te kuleczki z ręki i nie płacze, nie zieje, nie drży to poczekałabym z decyzją. Jak chcesz jej ulżyć, to daj jej klej z siemienia lnianego, osłoni błonę śluzową , będzie mniej ją piekło.
Nie napadam tylko przy zatruciu mocznikiem w żołądku i przełyku tworzą się nadżerki , które pieką jak licho. Wet więc nie mówił prawdy. Ty nie musiałaś o tym wiedzieć ,ale on powinien..
Współczuję , to są bardzo trudne decyzje - czy już czy jeszcze nie. Z opisu wygląda na to ,że Dusia tak bardzo nie cierpi po środkach przeciwbólowych. Ale komfort życia ma niewielki.
Chyba trzeba zdać się na opinię weta chociaż mój zawsze powtarza ,że ostateczną decyzję podejmuje właściciel.On tylko doradza.
trzymaj się Onaa. Alfiku daj sobie i państwu szansę na dobre , wspólne życie.
Kajtek na pewno odczuwa brak kolegi i stąd smutek. Za 2 - 3 dni powinno być lepiej.