Poker

Czekam.

Dzięki za odpowiedź

Czy jest planowana kastracja Nemo czy dopiero w DS? Czy on jest szczekliwy i czy ma tendencje do kopania w ziemi ?

To niech go zmierzą. Chcę pokazać chlopaka.

Ile on ma w kłębie?

Tofi wielu osobom wlazł w serca. Wiele osób przyczyniło się do szczęścia lobuziaka. Nie ma to jak praca zespołowa. elik, czy mam wysłać umowę adopcyjną?

Rano dostałam taką informację: Dzień dobry, mieliśmy pobudkę o siódmej. Ale bardzo nienachalną i w zasadzie dlatego że po prostu zadzwonił budzik. Pierwszy poranny spacerek zaliczony, chłopak zapoznaje się ze swoim nowym terenem, wszystkie punkty strategiczne oznaczone na podwórzu. A teraz bawi się piłeczką ze smaczkami. I widzimy że ma bardzo dużo radości z oglądania telewizji, w sensie siedzenia przed oknem tarasowym i podglądaniem budowy sąsiada. Sąsiad nawet nie wie że jest cały czas monitorowany i od czasu do czasu ofukiwany Wygląda na to, że zdrajca Tofiś bardzo dobrze zniósł zmianę miejscówki. Bardzo się cieszymy z tego. Za to nasze dziewczynki są smutne. Poradziłam, by na wszelki wypadek schować buty.

W domu są 3 koty.

Piękna Gaja, bardzo elegancka kobietka.

Ależ się cieszę. Bądź szczęśliwy Puchatku. Czy imię zostaje?

Są zapytania o Lili, ale bez ciągu dalszego

Dopiero mogę napisać , bo zaraz po wyjeździe Tofika do teraz mieliśmy gości. Wszystko przebiegło zgodnie z planem. Tofiś ładnie się przywitał, podpisaliśmy umowę i poszliśmy na spacer. Piesio był tak podekscytowany, że nawet nie zauważył mojego zniknięcia. Oczywiście zdążył zaliczyć arie . Państwo chcą się zapisać do psiej szkoły. Spakowałam kocyk, pluszaki, piłeczkę , porcję jedzonka na kolację, twarde gryzaki na drogę, by miał zajęcie. Oczywiście książeczkę zdrowia i zalecenia medyczne. Pożyczyłam swoje szelki i smycze. Dostał obróżkę z adresatką od państwa. Widzę, że elik już wkleiła zdjęcie łobuza . A nam pusto bez niego, dziewczynki są smutne. Wlazł nam bardzo w serca. Gdybyśmy byli o 20 lat młodsi, zostałby u nas. Jestem pewna, że Tofi będzie w DS szczęśliwy, kochany i zadbany. Państwo lubią wędkować z łodzi i mają dla Tofisia szwedzką kamizelkę ratunkową specjalną dla psów. A to ostatnie zdjęcie jak wracają z Tycią z ogródka

tak

On nic nie ma z łapkami. On nie znosi dotyku głównie stóp. To siedzi w jego głowie. Udka wygojone, mogę pogłaskać jak się wywali kołami do góry.

Chyba nie wiedziały, że to ostatnia noc. ToFIŚ zachowuje się jak nieokrzesany nastolatek. Po prostu trzeba go wychować, wpisać w ramy właściwych zachowań. Za jedzenie da się zabić i to trzeba będzie wykorzystywać w uczeniu go dobrych manier. Państwo są gotowi na to. On jednak ma bardzo wrażliwe łapy, jest bardzo niespokojny przy dotykaniu i chwyta ręce zębami, ale bez warkotu i pokazywania dziąseł. Okolice nasady ogona mogę już czochrać, ale z wyczuciem. Na porannym spacerze oczywiście wypatrzył psa z odległości 50. m i chciał śpiewać, ale udało mi się go opanować słownie no i zmieniłam kierunek trasy, żeby odwrócić uwagę. Dziś znowu pięknie bawili się z sunią.

A Znaczka ogłaszasz? Napisz tekst. Może uda się zrobić więcej zdjęć, to chętnie zrobię ogłoszenie.

Bardzo się cieszę

Nigdzie teraz nie wyjeżdżają. Będą w domu.

Nausz coś więcej.

Ja też dziękuję AM. Grunt to dobra współpraca na rzecz naszych bied. elik, czy udało Ci się poprosić w schronie o zaświadczenie o szczepieniu p. wściekliźnie?

Dalej nic nie wiadomo ?

No i bardzo dobrze. Oboje państwo bardzo fajni. Widać, że mają podejście do psów. Tofi zauroczył ich totalnie. Bawili się z nim, ogólnie byli w domu z godzinę, a potem poszliśmy na wspólny spacer . ToFIŚ miał okazję zaprezentować swoja zachowanie na widok psów i ciągnięcie na smyczy czym kompletnie nie zraził przyszłych właścicieli. Omówiliśmy sprawę zdrowia , dokładnie poinstruowałam jak Tofisia obsługiwać, a umowę podpiszemy jutro. Mają po niego być ok. 14. Imię zostaje. Obiecali zdjęcia i informacje, i odwiedziny, bo bywają we Wrocławiu 2 - 3 razy w roku. Ojjjj, będzie jutro przeżycie.. Chyba bardziej dla nas, bo Tofik za smakole da się poćwiartować.

Państwo mają być u nas ok. 13o

Ja bym nie obarczała winą osób, które chciały pomóc. Kierowały się potrzebą serca, chęcią pomocy. Może pani nigdy nie miała psa, a nikt jej nie poinformował , że dostaje psa lękowego. Przeciętny śmiertelnik nie wie co ma robić z takim psem. Takie akcje jak w Krakowie są robione na HURA, mimo że mają szlachetny cel. A potem oczywiści cierpi pies. I człowiek też, bo ma kaca, pomijając straty materialne.

Nasze zwierzaki i większość tymczasków żyła w symbiozie. Ojjjj, będę ryczeć przy oddawaniu łobuziaka. Mężowi też się serce kraje.