Isabel

Aga, podałam swoje nr telefonów sms-em. Aksamitek już dzisiaj daje się pogłaskać, Ptysia dalej wystraszona. Nie wiem co z tym odrobaczaniem, nawet gdybym dała im do jedzenia, to obawiam się, że Aksamitek zjadłby wszystko, a dla Ptysi nic by nie zostało. Najlepiej jak się daje do pyszczka, wtedy wiadomo kto co zjadł, ale to w tej chwili jeszcze jest niemożliwe.

Wędrujemy do góry, aż do skutku!

W górę sunieczko!!!

Dziękujemy Amyszko za bannerki - są śliczne!

Fredzio mówi wszystkim dzień dobry!

Dzień dobry Rudi!

Dzień dobry Balbinko!

Przypominamy się dalej!

Próbujemy od nowa, może dziś coś się ruszy!

Trzeba by najpierw dojść od czego jest ta alergia i dostosować pożywienie. Co do wielkości Mrówki, to można by dyskutować czy ona jest średnia czy mała. Może przyjmijmy, że jest średniomała. Co do kwestii finansowej, to musimy zrobić rozpoznanie. Suni bardzo przydałby się DT, bo przy alergii sierść wypada i zimę trudniej przeżyć.

Taki śliczna, maleńka sunia - prawdziwa Gratka, a domu znaleźć nie może.

Hej, obserwatorze, bo Ci taka okazja sprzed nosa ucieknie!

Ja Mrówki osobiście nie widziałam, ale to jest mała sunia, nie miniaturowa, ale na pewno nie średnia ani duża. A z jakiego jesteś miasta Enchantress?

Dziękuję!!! Czy wiesz może czy kociaki były odrobaczane? Dzwoniłam dzisiaj do Iwonki, rozmawiałyśmy długo na tematy kocie, pytałam m.in. o odrobaczenie, ale Iwonka nic na ten temat nie wie. A Happy zapomniałam zapytać. Teraz pewnie z nią już nie ma kontaktu.

Ależ z niej kawał psa! I taka śliczna, puchata, jeszcze jej baryłeczki na szyi brakuje;)

Bardzo dziękujemy za propozycję!:lol: Decyzja zależy od tego, ile osób mogłoby się złożyć na pobyt Mróweczki u Ciebie. Ja mam od wczoraj parkę tymczasowiczów (koty), razem z moimi zwierzakami jest to 7 sztuk, a jestem sama. Tak więc z finansami u mnie krucho. Ale tak jak mówię, zależy ile osób by się złożyło.

Podnoszę!!!

Niestety, sprawy finansowe zawsze wszystko komplikują:sad:

Pokazujemy się nieustannie!

Pozwoliła sobie wyjąć szwy czy bardzo się awanturowała?

Niechciana, samotna Balbinka... przecież to jeszcze dziecko...

Przedzieramy się przez tłum na pierwszą!

Taki śliczny piesek i jakoś szczęścia do domku nie ma...

W tej chwili siedzą już oboje pod kocem i przez koc pozwalają się pogłaskać, ale jak tylko uchylę koc, zaraz zmykają na drugi koniec wersalki. Martwi mnie tylko to, że po wczorajszym wręcz wilczym apetycie dzisiaj nic nie jedzą - wszystko stoi nietknięte.

Ależ ja się naszukałam dzisiaj Ptysi! Wchodziłam co parę minut do pokoju z nadzieją, że się pokaże i nic. Przeszukałam wszystkie kąty, wzięłam drabinę, żeby zajrzeć na górę meblościanki, rozebrałam konstrukcję z desek, którymi to deskami zablokowałam kici możliwość przejścia za piec i ewentualnego zablokowania się, co by oznaczało rozbiórkę pieca kaflowego.Rozłożyłam wersalkę (ze śpiącym pod kocem Aksamitkiem), bo a nuż siedzi w pojemniku na pościel. Nigdzie nie ma, a to nie jest zagracony pokój, gdzie można by się było ukryć w jakimś zakamarku. No tak, dać babie kota, to go po jednym dniu zgubi. Już zaczęłam się modlić do św. Antoniego! I nagle przyszła mi do głowy myśl - a może jest pod szafką, może tam jest jakieś dojście od tyłu. I faktycznie, szafka, która frontem sięga podłogi, od tyłu ma sporą szparę, przez którą Ptysia weszła i ukryła się pod szafką. Kamień spadł mi z serca z takim łomotem, że pewnie słychać było w całej kamienicy.