Radek

Zaciskam kciuki z całych sił.

Śliczne zdjęcia. Miło popatrzeć jak się Homerkowi trafiło:)

Faktycznie z lekka nieproporcjonalnie duży:)

Zdjęcie chwytające za serce.

Wiecie, że Gajulec jest bardzo ciekawskim psiakiem? Dziś też pojechaliśmy na Radiowo (jakoś ciężko zrezygnować z przyzwyczajeń, gdy się lata z psiakami tam jeździło). Gdy przechodziliśmy obok rozdwojonego drzewa Gajka nie mogła się powstrzymać, żeby tam nie zajrzeć:) Ogólnie wyprawa udana, chyba widać na zdjęciach? A tak Gajulka obgryza swoje ulubione poroże.

Dobrze przeczytać Twój wpis, wyczekany bardzo. Wspaniale, że od strony chirurgicznej wszystko jest dobrze i wierzę, że wyniki badań będą dobre. Ślę ciepłe myśli. Powódź na filmie wygląda przerażająco.

Bardzo się cieszę z Twoich odwiedzin.

Po prostu Blekuś potrzebuje domu, który chce mieć psiaka spokojnego, nie narzucającego się;)

Zaglądam z zaproszenia. Postaram się poczytać jak tylko czas pozwoli, bo ostatnio na brak zajęć nie narzekam:/

Zaglądam z zaproszenia. Jak czas pozwoli poczytam wątek.

Nie cierpię kleszczy, wrr. Ostatnio jak byliśmy na działce to na łąkach roiło się od tych paskudztw:( Do tego stopnia, że na łąkach byliśmy tylko raz.

Taki fajny Grześ, a wciąż nie ma domku:/

Mały już na właściwym miejscu:)

Dobrej drogi psiaku.

Oczywistym jest, że rowery są straszne. Spytajcie mojej małej mordki;) Przypomina tym zachowaniem moją poprzednią sunię, Saruśkę. Przez pierwsze tygodnie u nas zupełnie nie chciała chodzić. Załatwiała co trzeba i migusiem do domku, sprawdzić, czy jest jej posłanko.

Czyli poza przepukliną OK:)

A jak ogólne wrażenia po przeglądzie?

To jedno z moich ukochanych zdjęć Norci.

Aż mi głupio, bo ciągle coś wypada i nie ma kiedy usiąść do komputera.

Norasku, czas pędzi, codzienność czasem pochłania, ale wciąż mam w sercu pożegnane przyjaciółki.

Mam nadzieję, że wszystko w najlepszym porządku.

Bardzo przyjemne w odbiorze jest to ogłoszenie.

Właśnie podobnie miałem napisać. Jeżeli została pogryziona, to na pewno zostawiło ślad w psychice. Moja poprzednia sunia została pogryziona przez dwa owczarki i do końca życia reagowała ostro na owczarki. Z czasem było coraz lepiej, na tyle że nad sytuacją dawało się zapanować, ale trauma została:(

Po lekturze postów dotyczących niezbyt pożądanych zachowań pomyślałem sobie, że malutką sytuacja przerasta. Lęki, nowa sytuacja, inne psiaki. A jak reaguje na obce psiaki?

Nie ma to jak popatrzeć na Grzesia:)