Norcia, kochana sunia

[szajbus]

Podobnie jak nam i tak już będzie zawsze. 
Mnie też jest bardzo smutno z powodu odejścia Gajuni i nie jedna, nie dwie łzy spłynęły mi po policzkach. Dobrze wiesz, że była mi bliska. Zawsze ją miałam z tyłu głowy. Za kogo teraz będę trzymać kciuki? 
Ale wiesz co? Dziś nie wiem czy górę we mnie bierze smutek, czy wściekłość na te wszystkie schorzenia, które bezobjawowo drzemią w naszych psiakach, a potem bez litości wyrywają je z naszych objęć, nie dając im żadnych szans. 
To jest niesprawiedliwe. 

 

[Radek]

Wiem, że kibicowałaś małej mordce i to dla mnie ważne. Bardzo to wszystko niesprawiedliwe, Gajulka była cały czas pod kontrolą, a my też bacznie ją obserwowaliśmy. Żadnych niepokojących objawów. I nagle coś takiego. 

[szajbus]

Radku znam to. 
Nie wiem czy sobie przypominasz co napisałam tu kiedyś, że ja przestalam wierzyć w jakiekolwiek badania profilaktyczne. Nasze dziewczyny też były obserwowane przez nas i to dokładnie, były pod dobrą opieka weterynaryjną, też miały robione badania, człowiek tego pilnował, żeby nic go nie zaskoczyło, a zaskoczyło za każdym razem.
Co miało nadejść nadeszło i to zawsze z tej niespodziewanej strony.
No może Zuzia.......... w jej przypadku byliśmy przez wetów przygotowywani na moment jej odejścia ze względu na wiek. Ale wyniki były bardzo dobre, to jaka tam starość. Wypieraliśmy to do końca. 

[Radek]

A ja dzisiaj mam dzień mokrych oczu. Pierwszy wyjazd na działkę bez Gajulki. Musiałem uprzątnąć posłanko małej mordki, przejrzeć przysmaki małej mordki, bo miała osobne ze względu na stan zdrowia. Dodatkowo zawsze w niedzielę szykowałem dla Gajki leki na kolejny tydzień. To też boli. Nasz Iguś, który wychował się z Gajulką też nieswój. Smutny dzień. 

[szajbus]

Ja także rozkładałam w każdą niedzielę nam leki na cały tydzień. Robię to do dziś ze łzami w oczach, bo brakuje jednego, tygodniowego dozownika dla Zuzi. Tak oto beczę urzędowo w każdą niedzielę o 21:30.
Radku bardzo Wam współczuję, bo to jest tak potworny ból, którego w żaden sposób nie da się opisać.