Dom dla okaleczonych psów - Staruszkowo

[Ryss]

Z okien Staruszkowa, położonego 803 m n.p.m., widać Śnieżkę. Kiedyś podziwiali ją goście pensjonatu pani Krystyny. Ale oddała go swym podopiecznym. Takim jak niewidomy Mondo, któremu były właściciel w pijackim zwidzie wypalił gałki oczne żarzącym się papierosem.

http://i66.tinypic.com/2hwz0hj.jpg

- Tu są same takie - odrzucone, schorowane, kalekie, stare, niepotrzebne, nieadopcyjne. Wyrzucone jak obierki do śmieci, same nieszczęścia - wylicza Krystyna Seemayer, która dobrze prosperujący pensjonat Internacjonalny przekształciła w marcu ub.r. w psie hospicjum zwane Staruszkowem. - Sama decyduję, kto ma się tu znaleźć. Wybieram te, których nikt już nie chce.

Takich jest już 32. Dwa dni temu jeden pojechał do Holandii do rodziny adopcyjnej, ale na jego miejsce niebawem przyjadą z Łodzi i Drezdenka trzy kolejne.

Jest więc zamykana niegdyś w komórce Saba, wyratowana od rodziny nadużywającej alkoholu, jest Malinka znaleziona jako szczeniak w kartonie na targowisku (ktoś nie sprzedał i zostawił), Majeczka z pseudohodowli, Sonia z Poznania, tak bita, że przyjechała do Staruszkowa z popękanymi gałkami ocznymi.

- To jest niesamowite - zobaczyć psa w dniu, w którym trafia do Krysi i przywitać się z nim po miesiącu - podkreśla Katarzyna, przyjaciółka Staruszkowa. - Różnica jest uderzająca.

Ale tylko dla tych, którzy mają możliwość obserwować metamorfozę. Jeśli zbłąkany turysta dotrze na ulicę Partyzantów w Karpaczu, nie domyśli się, gdzie mieści się Staruszkowo.

Bo zielony pensjonat Internacjonalny widać z daleka, ale nie słychać - wycia czy ujadania. Gdy przybysz przekroczy próg, psy witają go wprawdzie szczekaniem, ale zaraz podbiegają, szukając pieszczoty. Bo czują się bezpiecznie, u siebie. Przynajmniej jeśli pani Krysia jest w pobliżu.

- Nie ma tu psa, który by się nie otworzył. Wszystkie powoli doszły do siebie. Trzeba wiele cierpliwości, wytrwałości, by dotrzeć do ich psychiki. Nie potrzeba tu behawiorysty, wystarczy czas i miłość - zaznacza Krystyna. - To pies narzuca rytm. Ja tu tylko sprzątam.

Pralka, suszarka, weterynarz, fryzjer

 

http://i63.tinypic.com/n6z479.jpg

 

Nie tylko. Pani Krysia też pierze, przygotowuje jedzenie, jeździ do weterynarza, odpowiada na maile. A przede wszystkim głaszcze i przytula. Grafik ma wypełniony od rana do wieczora. Wstaje o 6 rano, najpóźniej 6:30. Wypuszcza "trójłapki", czyli kalekie, na łączkę, zbiera miski, aplikuje tabletki, podaje pokarm.

Potem sprawdza legowiska, zbiera odchody zwierząt nietrzymających moczu i kału, myje podłogi. Potem pralka, suszarka, kuchenka gazowa, na której w wielkich garach przyrządza jedzenie. Gotowany pokarm psy dostają dwa razy w tygodniu. Dzień trzeba zaplanować. W Staruszkowie samochodu brak, a zawsze z którymś psem trzeba jechać do weterynarza, a czasem i fryzjera, którego usług potrzebuje piękny owczarek kaukaski - Asłan.

Więc pani Krystyna korzysta z pomocy przyjaciół psiego hospicjum. Jeździ do Kowar, do doktora Rokosza, który ma dobre podejście do psich staruszków, a i często udzieli nieodpłatnej porady przez telefon. Organizacja w ośrodku to podstawa. Przekłada się nie tylko na rozkład czasu, ale i przestrzeni.

Krystyna tak dobiera psy do siebie "by pasowały". Na dole mieszkają te najdłużej związane z panią Seemayer, jeszcze od czasu pensjonatu Internacjonalnego. Górę zajmują psy kalekie, niewidome. Bramka na zawiasy chroni je przed upadkiem ze schodów, a bezpośrednie wyjście do ogrodu pozwala na spacer bez pokonywania stopni czy innych przeszkód. Na samej górze mieszka Klkiuś, samotnik. W schronisku, gdzie był kiedyś trzymany, inne psy gryzły go i zaczepiały. Ma więc traumę i nie lubi towarzystwa. Dostał zatem swój pokój.

Z czekoladowym sercem

 

http://i66.tinypic.com/svnz7s.jpg

 

Mimo dobrej organizacji, w Staruszkowie nie ma narzuconych reguł takich jak "nie dotykaj", "nie kładź się tu", "nie wskakuj tam". Zasady dyktują psy. Najważniejszą jest ta, by czuły się bezpiecznie i doszły do siebie po tym, co zrobili im poprzedni właściciele.

- Mam ogromny żal do ludzi za to, jakimi potworami potrafią być wobec bezbronnych zwierząt. Moje psy były bite, głodzone, katowane. Jeśli istnieje Bóg, to kogo on stworzył? Człowieka na swoje podobieństwo czy bestię bez litości? - pyta pani Krysia. - To ja nie chcę nawet wiedzieć, kim on jest, nie chcę wierzyć w takiego Boga. Wzięłam na siebie pokutę za tych barbarzyńców, którzy znęcają się nad innymi, i proszę o łaskę. W Staruszkowie wykonuję swoją powinność.

Podobnie jak jej wychowankowie, pani Seemayer przeszła w życiu wiele. - Wiem, co to bezdomność, praca, do której trzeba iść wiele kilometrów o pustym żołądku, bo się nie ma na bilet, spanie na dworcu. Całe życie harowałam i nigdy żaden człowiek nie podał mi pomocnej dłoni. A jeśli już, to wiele mnie to później kosztowało - wspomina pani Krysia. - Zawsze byłam samotną wilczycą, życie mnie zahartowało. Ale zachowałam wrażliwość. Ktoś kiedyś o mnie powiedział: kobieta ze stali z czekoladowym sercem.

Od serca dla serca

 

http://i63.tinypic.com/16izcxh.jpg

 

To serce widać również na drewnianych ścianach pensjonatu. Wiszą tu zdjęcia pani Krysi rozchwytywanej i tulonej przez małe dzieci. To nie olbrzymia gromada wnuczków, ale dzieci z domu dziecka w Stargardzie Szczecińskim. Gdy istniał Internacjonalny, pani Krysia zapraszała je do siebie na wczasy. A istniał od 1999 roku. Jeszcze zanim został otwarty dla turystów, już wiozła do niego psa. Na placu w Nowym Targu znalazła szczeniaka. Siedział w kartonie. Bez wody, w pełnym słońcu. Po drodze do Karpacza zatrzymywała się i chłodziła pieska wodą. Przeżył. Potem pojawił się drugi pies, czwarty, ósmy. Wielu turystów cieszyła ta psia obecność, zwłaszcza że zwierzęta były nauczone, by nie przeszkadzać, nie podchodzić do stołu czy żebrać o jedzenie. Nigdy też nie zachowywały się agresywnie.

- Ja psów nie tresuję. Mam radykalne podejście do ludzi, do zwierząt nie - podkreśla pani Krysia. - Pies jest przyjacielem i obrońcą człowieka, który powinien zasłużyć na taką bezinteresowną miłość.

 

28 lutego ub.r. Krystyna Seemayer wyrejestrowała działalność gospodarczą (prowadzenie pensjonatu). Miała dość. Ludzi, nie zwierząt. - Ludzie? Mam przesyt. Nigdy nie mieli dla mnie litości. Jestem wśród nich, więc muszę grać swoją rolę. Ale moje królestwo jest tu, wśród moich psów. Tam jest główna ulica - wskazuje ręką w górę asfaltowej drogi. - A tu jest mój azyl, świat, nagroda za wszystko. Tu nie odczuwam, że jestem po zawale, tu wykonuję pracę: od serca dla serca.

Idę wolniej niż ty, syneczku

 

http://i68.tinypic.com/i5rbk5.jpg

 

Dlaczego wybiera te sterane, bijące już kilkanaście lat? Twierdzi, że jest za stara na młode psy. Chociaż i takie się zdarzają, jak Benzolek, którego wolontariuszki z Mondo Cane zgarnęły w drodze z Poznania do Karpacza pod stacją benzynową.

Ale jak dodaje pani Krysia, te młode mają szansę na adopcję. Te stare, schorowane zostaną w jedynym psim hospicjum w Polsce. A ona będzie im towarzyszyć do ostatniego oddechu.

Gdy paląc papierosa (jedyny nałóg), opowiada o swoim niełatwym życiu, jej spojrzenie jest twarde, lecz kiedy wspomina śmierć któregokolwiek z psów, który odszedł - płacze, a jej głos łamie się i nie pozwala mówić dalej.

- Gdy zbliża się koniec, kładę się obok. Głaszczę, karmię, poję strzykawką, zmieniam podkłady. A potem mówię mu: idź syneczku, idź. Tam już będzie dobrze. Ja idę wolniej niż ty, ale też tam będę. Poczekaj na mnie - płacze. - Gdy odchodził Remiś, po walce z rakiem, z przerzutami, w ostatniej swojej chwili spojrzał na mnie, polizał, a potem zasnął. Na zawsze. To są straszne chwile.

Nie mniej trudne są te, w których Krystyna musi podjąć decyzję. Bo bywa i tak, że mieszkaniec Staruszkowa tak cierpi, że jedynym sposobem, aby go od bólu oswobodzić, jest zastrzyk usypiający. - Jak ciężko podjąć taką decyzję... Ale prawdziwa miłość jest ponad twoją miłością. Gdy nie ma ratunku, muszę odstawić na bok mój egoizm i pozwolić psu, by odszedł w ciszy i miłości, z godnością. Po tym życiu obrabowanym nie tylko z podstawowych rzeczy, ale i nadziei, miłości, złudzeń - dodaje.

Kurczak i opłatek

 

Słowa pani Krystyny przerywają liczne telefony ("kurde", "kotuś", "kochanie" - powtarza pani Krysia), wizyta kuriera (kiedyś dzwonili, bo nie mogli trafić, teraz znają drogę na pamięć) oraz dzwonek do drzwi. Przed chwilą zaparkował nieopodal samochód na jeleniogórskich numerach. Przez dziesięć minut widok na Śnieżkę zasłania elegancki mężczyzna trzymający za rękę ubraną na różowo dziewczynkę. Pani Krysia gestykuluje i wraca wzburzona. Mężczyzna przykleja się do szyby i z zaciekawieniem ogląda wnętrze Staruszkowa.

- Chciał zostawić u mnie psa. Bo zachorował. Pies. Ma problemy z kończynami. Co za człowiek! Odesłałam go - stać go na dobry samochód, ale nie na wizytę u weterynarza - mówi podniesionym głosem Krystyna. - I jeszcze dziecku daje przykład. Pies nie może chodzić, to można się go pozbyć, oddać! Przecież on ma pana, którego kocha! Ludzie!!!

Podczas wigilii w Staruszkowie, prócz Krystyny Seemayer ludzi nie było. Kiedyś bywało mnóstwo, zostały wspominkowe filmy na Youtubie. W tym roku w przystrojonym na święta pensjonacie, pod stropem ozdobionym bombkami świętowały psy. W wieczór wigilijny każdy dostał całego kurczaka. I opłatek.

 

Autor: Kornelia Głowacka-Wolf

Źródło: gazeta.pl

 

Komentarze czytelników:

• lsp

  ...dobrze, że są jeszcze tacy Ludzie, w tej naszej obłąkanej Ojczyźnie

• pozhoga

  Ten fiut, co tam podjechał z córką, żeby chorego psa zostawić to sam pracuje na swój los: kiedyś córka też go tak zostawi.

• pozhoga

  Niesamowita kobieta. Sam mam cztery psy, w tym trzy po przejściach, ale teraz widzę, że to tyle co nic w porównaniu z tą panią.
  Wróć - no właśnie: już nie cztery, tylko trzy - jeden odszedł kilka dni temu

• Irena Laszczyk

  Widziałam kiedyś reportaż o tej pani ! Myślałam ze na tym świecie już nie ma aniołów, ale w tym przypadku przyznaje że PANI KRYSIA JEST TAKIM ANIOŁEM !!!

• Corven Dallas

  Wielki Szacunek i nic mądrzejszego nie wymyślę..

• natassja

  Szacunek dla Pani!
  Obawiam się,że pies pana z córką wylądował gdzieś przy drodze

• beatrixx-kiddo

  Słuchałam wczoraj reportażu o tej Pani w radiowej Trójce, aż mi łzy w oczach stanęły. Piękny, dobry Człowiek.

• burkaklucha

  A mówią, że tu żyje 90% katolików...

 

 

[Perełka1]

https://www.google.pl/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwiur-Dc-cTKAhUhgXIKHeqlAcoQFggiMAA&url=https%3A%2F%2Fpl-pl.facebook.com%2FChataZwierzaka&usg=AFQjCNGbuFsZPx-HDZliaQUdSGK853ct1A

[bou]

Jeszcze o Pani Krystynie.

http://zakochana-kobieta.blog.onet.pl/staruszkowo/

[ulvhedinn]

Podobne miejsce stworzyła nasza forumowa Kikou ;) 

Swoją drogą zazdroszczę jej tego miejsca, bo właśnie przestrzeni mi brakuje żeby móc miec więcej podopiecznych..... tzn może xle to ujęłam, zazdroszczę, że potrafiła takie miejsce stworzyć, zaradności, umiejętności zdobycia i utrzymania domu ;) 

[Ryss]

12 godzin temu, ulvhedinn napisał:

Podobne miejsce stworzyła nasza forumowa Kikou ;) 

A gdzie o tym miejscu i o niej - Kikou - można przeczytać też?

[ulvhedinn]

W kilku wątkach psów na dogo m.in. 

 

 

 

 

itd ;)

[Dil Se]

Popłakałam się...wzruszyłam niezmiernie...

Niedawno słuchałam audycji w radiowej Trójce o Staruszkowie...

A teraz znalazłam tu wątek...... Podziwiam Panią Krystynę niezmiernie. I życzę Jej bardzo dużo zdrowia i siły....

[Perełka1]

znalazłam info na FB, że Pani Krystyna ma kłopoty - staruszkowo zamienia się w hospicjum, psy chorują przewlekle i potrzebują leków

[Dil Se]

Perełka, podaj link do FB na temat Staruszkowa.

[Perełka1]

14 minut temu, Dil Se napisał:

Perełka, podaj link do FB na temat Staruszkowa.

muszę poszukać, nie jestem biegła na FB

 

[Dil Se]

8 minut temu, Perełka1 napisał:

muszę poszukać, nie jestem biegła na FB

 

To tak jak ja..FB to czarna magia dla mnie, ale sprawa ważna. Może coś uda się wymyślić, by Pani Krystynie pomóc.

[Perełka1]

https://www.google.pl/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwievrbD5_TKAhUkQpoKHdoEADAQFggiMAA&url=https%3A%2F%2Fpl-pl.facebook.com%2Fevents%2F864710810241324%2F&usg=AFQjCNH7fMdqRyFxS3wp8vORB4h5h4mccg

tu główny link

ale wczoraj czytałam inny, że jedem pies ma raka wątroby a reszta przyjmuje leki na serce, część encorton

[Dil Se]

Dzięki, Perełka, za link.....

Siedzę, czytam, przeżywam....

Myślę, w jaki sposób mogę i ja pomóc.

 

[polajess]

hejka

[bunia2010]

Kochani po dłuższej przerwie ,dziś miałam ogromny zaszczyt odwiedzić Krystynę w Staruszkowie – miejscu niezwykłym, w którym prawie 60 psich staruszków odnalazło swój prawdziwy azyl.

Te psy mają za sobą bardzo trudne życie… Doświadczyły głodu, bicia, samotności na krótkim łańcuchu, porzucenia i braku opieki. A jednak los postawił na ich drodze Krysię – kobietę o sercu większym niż świat. To właśnie dzięki niej i dzięki Staruszkowu, dziś każdy z tych seniorów ma swoje bezpieczne miejsce, pełną miskę, miękkie legowisko i najważniejsze – czułe, ludzkie dłonie, które głaszczą, a nie biją.

Widziałam, jak radośnie biegają po ogrodzie Zuzia, Nero,Jimie,Prima, Roni i wiele wiele innych psiaków – to właśnie tam powstał domek nazywant przez Krysię "fortecą' dla psów, w którym mogą odpocząć i cieszyć się spokojnym życiem. Krystyna, mimo ogromu pracy, zadbała również o wyremontowanie domku dla gości – tak, aby każdy, kto chciałby pomóc jej w opiece nad psiakami, mógł zatrzymać się w Staruszkowie i spędzić czas wśród tych wspaniałych zwierząt. Co więcej, działa już nowa bio-oczyszczalnia, która jeszcze bardziej ułatwia codzienne funkcjonowanie tego wyjątkowego miejsca.

Chcę też z całego serca podziękować wszystkim Darczyńcom – za każdą paczkę karmy, za każdy dar, za każdy gest dobroci. To właśnie dzięki Wam te 60 psich serduszek ma szansę na godną i spokojną starość.

Ale potrzeby są ogromne. Dlatego bardzo prosimy – jeśli możecie, podarujcie karmę dla naszych 60 psich seniorów. Każdy worek, każda puszka to realna pomoc i wsparcie dla Staruszkowa i tych, którzy niegdyś zostali skrzywdzeni przez człowieka, a dziś po raz pierwszy mogą poczuć, czym jest miłość.

Podaję link do OcaloneLapki gdzie można zakupić karmę dla Krysi psiaków ,każda puszeczka jest warta psiego

Link do zamówienia karmy

https://ocalonelapki.pl/staruszkowo/

Dziękuję w imieniu Seniorków i Krystyny

 

[bunia2010]

Staruszkowo

 

 

witam was kochani przyjaciele dawno nic nie pisalam duzo obowiazkow i chorych psiakow swieta i nowy rok byl dla moich radosny najedzone do syta szczesliwe zadowolone syte w cieplym domu to dzieki waszej pomocy waszym darom moglam im zrobic radosne iswieta i nowy rok byly tez i smutne momenty odeszly mi psiaki ciezko chore niestety z rakiem nie wygram chcialam tez podziekowac wszystkim darczyncom nie pamietam wszystkich ale chociaz tych co pamietam wymienie moi kochani motokrowcy i mieszkancy gryfowa slaskiego za ich ogromne serca i przychylnosc biedronki i lidla bibloteki miejskiej wgryfowie jestescie cudowni uczniom 4klasy z liceumwbiedrzychowicach pogotowie ratunkowe strazakom z lubania zaklad budowlany dziewczynom z wiednia malzenstwu fabianskim szkole z starej kamienicyswierardowa szklarskiej poreby mirska wielu wielu ludziom o wielkich sercach paniom z poznania i IDZ z dluzyny gornej wspaniali ludzie nie wiem wiecej nie pamietam ale kocham was wszystkich za tyle serca okazzane moim seniorkom dziekuje rowniez wszystkimza kurtke i buty zimowe bardzo sie przydaly za piekne slowa i zyczenia w staruszkowie dzien jak codzien troche trudniej przy tych mrozach ale dajemy rade maja pelne miski i cieplo w domu robimy w nowymroku badania kontrolne przeglad wszystkich mordek czy znimi wszystko ok no i ogarniamy nowe pieski kochani juuz wam nie zanudzam chcialamtylko powiedziec dziekuje z calego serca i w ich imieniu dziekujemy zyczymywam zdrowia radosci kazdego dnia i zeby wam dobry bog blogoslawil za wsze dobre serca pozdrawiamyzdrowka kochani i szczescia zawsze i wszedzie

[bunia2010]

Staruszkowo

 

 

ktos mi niedawno powiedzial po co to robisz masz swoje lata czas odpoczac zajac sie sobo moja odpowiedz ludziom nie jestem juz potrzebna radza sobie sami przez dlugie lata nie moglammiec zwierzakow takie zycie praca praca i praca teraz jestem juz wolna teraz robie co kocham moje zwierzaki to moje szczescie to mojaradosc moja milosc czysta taka prwdziwa w niej nie ma nienawisci zazdrosci oszustwa jestem w moim malym swiecie gdzie jestem szczesliwa i potrzebna jasne ze nieraz jest ciezko ze wysilek jest ogromny ze jestem zmeczona niewyspana ale to sa drobnoski w poruwnaniu ile jest w kolo mnie szczescia radosci i milosci jest wartev kazdego wysilku i poswiecenia to nieobowiazek ale potrzeba serca zamknelam sie przed swiatem zla obludy zawisci mam spokuj duszy i serca czasami jjest ciezko sa problemy i lzy ale to sa inne lzy i zmartwienia cieszy mnie bardzo ze onas pamietacie ze wspieracie ten moj maly swiatek za dobre slowo za wsparcie za ktore jestem wam ogromnie wdzieczna bez was nie dam rady wszystkiego ogarnac czasami potrzebuje duchowego wsparcia ktorego mi niezalujecie no i powiedzcie czy mozna niebyc szczesliwym majac takich dobrych ludzi wokol siebie piesy i ja mamy spokoj piesy najedzone maja cieploi wygodnie i zato wam bardzo dziekuje z calego serca dziekuje pozdrawiamy was bardzo serdecznie i mamnadzieje ze jestescie znami

[nulland]

Historie takie jak Staruszkowo pokazują, że jeszcze są ludzie z ogromnym sercem i empatią wobec zwierząt po przejściach. Pani Krystyna robi coś niezwykłego daje tym psom godne życie i spokój, którego wcześniej nie zaznały. Warto też pamiętać, że wiele takich zwierząt można uratować i sprowadzić z zagranicy, dlatego coraz więcej osób decyduje się na auta z Francji przejdź do strony, by zaoszczędzone pieniądze przeznaczyć na pomoc swoim pupilom. Szacunek dla wszystkich, którzy nie odwracają się od słabszych.