Białka-Luna już w nowym domu.

[enia]

Piękna sunia, a nochalek faktycznie slodziutki, taki różowy..........:loveu:

[enia]

Co słychać u Lunki???:roll:

[mycha101]

Z ostatniego maila jaki otrzymałam od Pani wynika, że Luna bardzo chce się uczyć dobrych zachowań, zaczyna reagować na "nie wolno" w momencie kiedy chce łapać za nogi i gryźć, a za nogi łapie w momencie rozbawienia. No cóż ona sobie nie zdaje sprawy ze swojej siły.
Już nie brudzi w domu, ma apetyt, jak zostaje sama w domu to nie rozrabia.
Na dzień 2 marca Luna ważyła 21 kg, ale nie ma jeszcze info co do wieku, bo strasznie przeżywa wizyty u weta, ale Pani uważa że jest młodziutka, sądząc po jej szczeniackich zachowaniach.
Luna miała straszne pchły i tak sobie podrażniła drapaniem skórę, że w rany wdało się zakażenie i dostawała antybiotyk.
To by było na tyle. Najlepiej jak Ola się wypowie na temat Luny.

[Guen]

Witam! Przynoszę nowinki o Lunie i to dosyć dobre nowinki, bo sunia szybko się uczy i już zdążyła zaklimatyzować się w domu. Czasem ma jeszcze różne dziwne i niezbyt fajne zachowania ale dzięki pomocy pani treserki coraz lepiej się już zachowuje. Coraz częściej zdarza jej się przyjść do nas i polożyć głowe na kolanach domagając sie pieszczot, widac że jest spragniona czułości ale jeszcze nie ufa nam do konca dlatego wszystko robi z ostrożnością. Z dnia na dzień jest lepiej i mimo że jest z nią sporo pracy i trzeba mieć dużo cierpliwości to kiedy przychodzi i tuli sie domagając się pieszczot to wiemy że było warto robić to wszystko.

[gamoń]

Nie często zdarzaja się tacy ludzie jak Wy! Nie wszyscy rozumieją, że pies ze schroniska nie jest czysta kartką ale w=swoje juz w życiu prrzeszedł i często rezygnują. Ogromnie sie cieszę, ze Luna trafiła na takich wspaniałych ludzi i zyczę samych sukcesów w dalszej pracy :multi:

[Guen]

Witam wszystkich po dłuższym czasie! :D Chciałam powiedzieć że u Lunki wszystko jak najlepiej, już zdążyłyśmy się zaprzyjaźnić, Luna czuje się juz w domu pewnie i patrzy na nas z zaufaniem. Ma jeszcze pare nieprzyjemnych nawyków (głośne szczekanie, gryzienie w zabawie), ale są to rzeczy małe przy tym ile nam radości daje! Wstawiam zdjęcie i dziękuje bardzo że pomogliście nam znaleźć Luncie!

[mycha101]

Luna jest cudowna. Miło popatrzeć jak się uśmiecha od ucha do ucha.:loveu::loveu::loveu:

[Guen]

Witam!
Czy ktoś tutaj jeszcze Lunke pamięta?
Jeśli znajdzie się ktoś, kto pamięta tego "różowego nosa", to na pewno z chęcią usłyszy co u niej ;)
Luna po jakimś czasie faktycznie przyzwyczaiła się do nowego domu i żeby nie skłamać- całkowicie nas zdominowała. :shake:
Miałyśmy z nią wieeele przygód (zaczynając od ucieczki żeby poganiać samochody na skrzyżowaniu, na śledzeniu mnie podczas wycieczki rowerowej jakieś 2km :roll: kończąc).
Luna to niezły cwaniak i każdą okazję wykorzysta :P
W każdym razie udało nam się jakoś ją oswoić i nauczyć się wspólnie mieszkać i żyć.

Sielanka trwała do czasu, kiedy pod koniec 2008 roku Lunie zrobiła się w pysku bardzo brzydka rana...
Od tego czasu odwiedzałyśmy z Luną tuziny lekarzy, robiłyśmy miliony badań, stawiane były różne teorie, na podstawie których można by nakręcić kolejny odcinek dr. Housa...
Luna chorowała przez długi czas, często dostawała gorączki i czasem w okolicach pyska wyskakiwały jej brzydkie rany, do tego dochodziły obrzęki stawów i szereg innych dolegliwości.
Przez te wszystkie nieprzyjemności psina zrobiła się apatyczna, osowiała i niestety agresywna...
Nie poddawałyśmy się jednak i próbowałyśmy z mamą różnych metod...
Nie będę całej dokumentacji medycznej i przeżyć opisywać bo by na to miejsca nie starczyło, ale powiedzieć mogę tylko, że Luna dostała przepisany Encorton czyli steryd i zaczynając od sporej dawki schodziłyśmy do coraz mniejszych.
W 2009 roku mama przeniosła się do domku na wieś, a Luna miała się coraz lepiej.
Przyplątał się też do nas inny czworonóg Diler- terrierowaty kundelek, który całkiem dobrze dogadywał się z Lusią.
Sama Lusia przez leki i stres wywołany chorobą znacznie przytyła i stała się mniej chętna do zabawy, ale wciąż potrafiła napsocić. Jej ulubioną zabawą były kąpiele w pobliskiej rzece albo chlapanie się w wielkiej misce na podwórku.
W tym momencie mama znowu mieszka w warszawie, a Lusia razem z nią.
W tej chwili dostaje już bardzo niewielkie dawki sterydu a jej sytuacja jest stabilna.

Podsumowując- po wielu przeżyciach i ciężkich chwilach, Luna ciągle jest z nami (a właściwie z moją mamą i jej mężem), ma swój kąt i osoby które ją kochają, oraz kota którego można czasem pogonić :)

A piesek Diler wraz z innymi zwierzętami, które się po drodze przyplątały mieszka ze mną i właśnie z drugą moją sunią rozpychają się na łóżku, wypinając w górę brzuchy :)