beta ata

A jak znależć Lirę?

Dawno, dawno temu :-) w epoce przed fotografia cyfrową, to ja nawet dość na poważnie robiłam zdjęcia przyrodnicze... Obecnie prawie wcale nie robię zdjęć, jakoś nie ciągnie mnie już do utrwalania, raczej zawsze staram sie nasycić oczy widokiem, który mi sie podoba i odczuć to do głebi, a nie wykonywac jakies czynności techniczne, które mnie rozpraszają, odciągają uwage od samego przeżycia i zmuszają do patrzenia "przez szybkę". Z drugiej strony oczywiście cenię wartość fotografii i jej moc, więc czasem jakieś zdjęcia robie, najczęściej komórką, bo prawie nigdy nie przyjdzie mi do głowy, żeby zabrac aparat. Tym razem tez nie miałam aparatu. ;-)

Bluńcio zawsze cudny, ale na tym ostatnim zdjęciu, to już powala :-) Nosialek czarniutki! Ha!! A ja też byłam na grzybach! Jak na mnie, to wyczyn! :-) :-) zwłaszcza, że znalazłam parę kozaków :-) Ze mnie taki grzybiarz, jak z koziej... no... :-) Grzyby były tylko pretekstem, żeby pojechać do lasu przy ładnej pogodzie i odsapnąć troche od różnych spraw, które mnie nie oczszędzaja ostatnio. Było bardzo przyjemnie, tu są piękne bujne lasy. Nazbierałam dorodnej jarzębiny i dzikiej róży (dodaję do powideł), pospacerowałam z moją Tami... Ona nie trzyma sie aż tak blisko, jak Blunio, ale też blisko, więc spacery po lesie są czystą przyjemnością, nie ma "swoich" pomysłów na zajecia w lesie ... :-) Miałam wcześniej dwie suki, z kt. jedna namiętnie polowała - nie bylo mowy, żeby wziąć je na spacer do lasu bez smyczy. Teraz pod tym względem mam luksus, Tami może ze mną jechać wszędzie, bo wszędzie zachowuje sie idealnie :-)

Jestem. Chętnie zobaczę te fotki :-) Wrzucić raczej nie dam rady, dotąd nigdy mi sie nie udało, tylko link do galerii najwyżej, nie wiem, czemu to u mnie nie działa, używam linuxa, może o to idzie...

Wyżej napisano, że rodzina ma to gdzieś :-( ale może da sie dogadać z tą panią, żeby mogli przychodzić wolontariusze podczas jej nieobecności ? Bez noża na gardle, bardziej spokojnie można troche te dzikie psiaki oswajać, szukać domów, ogłaszać...

Pewnie nie wiadomo. Najbardziej sie boję, że ją zgarnął jakiś pseudohodowca... ;-(

Oczywiście, że to tylko pretekst! Jeśli naprawdę kogoś kochasz i pies to właśnie jest dla ciebie KTOŚ , to nie oddasz go "za Chiny", bo by ci serce pękło. Proste. Jeśli potrafisz się pozbyć, to znaczy, że nie kochasz i nie potrafisz kochać nikogo. Proste.

Witam! Mój sąsiad znalazł młodziutka jamniczkę gładkowlosą. Niestety najprawdopodobniej porzucona, ale oczywiście najpierw trzeba szukać właściciela, może jednak ktoś jej szuka. Czy może rzucilo Wam sie w oczy ogłoszenie o tym, że komuś zaginęła taka sunia w okolicach Jeleniej Góry ?

Ja mieszkam pod Jelenią, no może trochę dalej niż "pod" :-) U mnie ostatnio walka na wielu frontach w życiu, nie mam siły nawet pojechac do schroniska, ale ogólnie jestem jak najbardziej zainteresowana robieniem czegoś dobrego dla psiaków z naszego terenu. A właśnie... Mój sąsiad znalazł młodziutką jamniczkę gładkowłosą, wygląda na to, że porzucona, ale chcemy sprawdzić, czy może jednak ktoś jej nie szuka. Nie rzuciło Wam sie w oczy może jakieś ogłoszenie o zaginięciu takiej suni? (Sunia jest bezpieczna, moi sąsiedzi są zwierzolubni, przygarnęli ją tymczasowo, ale na stałe nie mogą, więc jeśli nie znajdzie się właściciel, trzeba będzie jej znależć dom)

Cóż, myślę, że jednak wcale nie była kochana... Musiała być traktowana dość przedmiotowo, skoro została wyrzucona z powodu choroby. Tylko część ludzi wchodzi w prawdziwą emocjonalną relację ze swoim psem i traktuje go równie dobrze, jak samego siebie, reszta niestety nawet nie jest w stanie. Oczywiście, człowiek, który nie jest zdolny do miłości do psa, w ogóle nie jest zdolny do milości i nie ma złudzeń, ludzi także traktuje przedmiotowo, może to najwyżej maskować udając kulturę (ale tylko udając, bo to nigdy nie jest prawdziwa kultura wynikająca z utożsamiania się z innymi). Nigdy nie zawiodła mnie ta wiedza, zawsze, prędzej czy później, okazuje się, że czlowiek niezdolny do uczuć w stosunku do zwierząt, jest także niezdolny do uczuć do ludzi. Te mamusie, ktore potrafią wyrzucić psa, potrafią też wurzucić swoje dziecko, to absolutnie oczywiste. Lusia może i miała dom fizycznie, ale tylko fizycznie.

Sursum corda (Kordo) ! ;-) - w góre, Kordo

Patrzeć to on potrafi odpowiednio :-) Tymi oczętami wszystkich łapie za serca :-)

OK, sponsor ;-) jest cierpliwy :-) Blunio - słodziunio :-)

Kordo... To ja jestem właściwie jego matką chrzestną, prawda?? :-) :-D Fajnie :-) Ech, wzięłabym go do siebie do dt, ale za chol...ę nie moge! Kurza stopa! No sytuacja jest naprawdę bardzo niedogodna, delikatnie mowiąc. Inna sprawa, że nie ma u mnie warunków technicznych, nie ma żadnej budy, kojca, on musiałby być na początek w budzie, bo inaczej nie potrafi raczej... To byłby najmniejszy problem oczywiście, no, ale ja kurdę, nie moge teraz! No nie mogę!

Lepiej, żeby to byla pecherzyca, nie toczeń, toczeń jest znacznie gorszy. Moja suka cierpi na pecherzycę, przy dobrym leczeniu pies może z tym spokojnie żyć i nie cierpi. Mam wrażenie, że Lusia "za dobrze" sie czuje, jak na toczeń, tak zaawansowany toczeń juz dawno zaatakowałby narrządy wewnętrzne i raczej byłaby juz bardzo chora, ale kto wie. Brak wzroku nie jest aż taki straszny dla psa. Jedna z moich poprzednich suk straciła wzrok, radziła sobie całkiem nieźle, ale oczywiście potrzeby takiego psa różnią się.

Ech, Blunio potrafi! :-D A ja nie moge sie nacieszyć, że mu dobrze z Toba! :-) To widać.

Hej! Dostałam mail od Pana Rufuska. Rufusek nazywa sie tak samo, Pan pisze, że imie pasuje do niego (poza tym, ja wiem, że Rufi już bardzo dobrze reagował na to imię, więc naprawdę szkoda byłoby mu mieszać w psiej główce). Rufi czuje sie dobrze, ale Pan ma parę kłopotów z jego zachowaniem. Napisałam Panu "elaborat" o tym, co wiem na temat Rufiego, gdyby to nie wystarczyło, podałam też inne źródła wiedzy o psiej psychologii. Myśle, że Rufi potrzebuje jeszcze czasu, by poczuć sie do konca pewnie w nowym domu i stąd te kłopoty. Z opisu sytuacji wynika, że Rufcio chyba jeszcze tęskni za dt... Ten misio przywiązuje sie dość powoli, ale za to mocno i być może jeszcze nie zapomniał o stadzie, w ktorym żył prze ponad dwa miesiące... No cóż, bardziej sie martwiłam o Bluesia, jak sobie poradzi, a okazało się, że poszło mu znacznie szybciej niż Rudziaszkowi. Rudi wydaje sie silny, ale jest bardzo uczuciowy. Jestem przekonana, że to kwestia czasu, jednak jestem troche zatroskana.

Inne jeszcze pomysły na imię Largo Lenis (łagodny :-) ) Wincent / Winsent Mago Orson Moro Omis Orto ... :-) Ja płodna jestem językowo :cool3:

Też sie zgadzam z tym, że to indywidualna sprawa. Zdarzylo mi sie kąpać tymczaska trzy razy w jednym tygodniu, bo uwielbial tarzać sie w padlinie, a tu u mnie na łakach zawsze znajdzie sie jakiś martwy kret czy nornik... Trudno, jak pies cuchnie, to musisz wykąpać. Ja w takich przypadkach stosuje "Szampon jodoforowy dr.Seidla", polecil mi go wet dla mojej suni z problemami skórnymi, ale można go oczywiście stosować u psów ze zdrowa skórą, zabija mikroby, likwiduje zapachy i pokrywa sierśc lanoliną. Dobre jest to, że po wyschnięciu sierśc jest bezzapachowa, także dla psa, bo szampony zostawiające ładny dla ludzi aromat natychmiast prowokuja psa, żeby pozbyć sie wstretnego dla psa smrodu :-D i czym prędzej biegna sie na nowo wytarzać...

Dobra akcja! Ja też popieram ;-) :-D

Edytowałam, ale tu wkleje, bo wyżej nikt może nie zauważyć. Dante... ? Marlon... ? Solo... ? Bonus... ? Kanto... ? Cordo / Kordo (od łac. serce) ... ? Lotos... ? Lux... (światło) ? Magnus (wielki) ... ?

O, tylko nie Stefan! :-) Taki pies musi mieć imie dostojne, wyrafinowane... ;-) Dante... ? Marlon... ? Solo... ? Bonus... ? Kanto... ? Cordo / Kordo (od łac. serce) ... ? Lotos... ? Lux... (światło) ? Magnus (wielki) ... ?

No, bo ta dyskusja od tych zdjęć sie własnie zaczęła... :-) Szło o to, że Blunio biega po lesie luzem :-) Zdjęcia napawaja mnie szczęściem i dumą ;-) , szczęściem, że Blunio ma dobrze, a dumą, że mój tymczasik taki odchowany w dorosłe życie poszedł ;-) :-D Bardzo mnie też cieszy, że on wszędzie z Tobą jeździ, wiem, że to dla niego największe szczęście, gdy może być przy Tobie, to przylepas taki przecież, jakby miał przyssawki w tych łapkach... :-)

Biedny Beniuś "malutki". Benki to takie wrażliwe psy...

Malutka przepiękna! To oczywiście ułatwia adopcje, ale też trzeba uważać na takich ludzi, którzy patrzą tylko oczami. A co do rasowości... Miałam przed laty dwie suczki, znalezione jako wyrzucone razem szczeniaki, siostry. Były mieszańcami labradora lub goldena(a raczej zapewne mix labradora lub mix goldena) z collie (zapewne mix collie) . Jedna wygladala bardziej jak collie, tricolor, a druga bardziej jak labrador/golden, różniły sie, ale wyraz pysków i oczu miały podobny. Były dużymi, pieknymi psami, poruszały sie płynnie, z gracją - wielu ludzi zwracalo na nie uwagę, gdy szłam z nimi. Prawie wszyscy pytali, co to za rasa :-D Miałam z tego ubaw, zwłaszcza, że tak sie różniły. W końcu zaczęłam odpowiadać, że to rasa Mieszaniec Wspaniały. Zgadnijcie, jaka była najczęstsza reakcja? Mniej wiecej taka: Kiwali ze zrozumieniem i zupelnie powaznie mówili - "No, tak, faktycznie" :-D :-D :-D Wiekszość ludzi ma i teraz takie własnie pojęcie o rasach. Generalnie większości można każdy kit wcisnąć (no i pseudohodowcy wciskaja na całego). Poza tym tez lubie wymyslać rózne fikuśne nazwy "ras" moich psów. Serdelterrier bardzo mi sie podoba! :-) :-) A Gapcia to mi bardziej westa przypomina...