mari23

Dzisiaj byłam u Szarika - poznał z daleka mój samochód, bardzo się moją wizytą cieszył, jego państwo też... troszkę prezentów przywiozłam i pieskom, i ludziom, to i radości było niemało... ostatni swój wolny dzień poświęciłam Szariczkowi... warto było, aby zobaczyć go szczęśliwym!!!!:loveu: a ta sunia wciąż czasem warczy na niego, widać, jak on jej unika, a ona stara się pokazać mu, że jest "panią podwórka i domu"... Państwo pokochali tam już Szariczka - jakże mogłoby być inaczej... on już ma radosne oczy bawi się wesoło, ale ta Diana... to, że jest spokój to raczej Szarika zasługa... Mam dużo fotek, ale że nie potrafię wkleić - wyślę Gosi - może znajdzie parę minutek;)

Dziękuję, Goniu! Zapas tabletek mamy na conajmniej miesiąc, naprawdę służą biedakowi - już tak nie kaszle dziwnie, jest taki weselszy, nawet pobiegać lubi, a jaki przytulaśny!!!:loveu: od tego momentu, kiedy dobiegłam do niego, jak upadł - chyba zrozumiał, że to jednak nie schronisko...:evil_lol: wciąż dopomina się o pieszczoty, przytula się... najgorsze jest to, że nie jest w tym odosobniony... a ja mam tylko dwie ręce...:shake:

Gratuluję - tekst wspaniały! Oby tak samo skuteczny, jak świetnie napisany....

[I]Dziewczyny kochane![/I] [I] "Melduję", że u Szarika wszystko już dobrze...[/I] [I]wprawdzie Diana wciąż nie lubi, jak Szarik wchodzi do domu, ale juz go nie atakuje...[/I] [I]myślę (myślimy;)) że już niedługo psiaki się zaprzyjaźnią...[/I] [I]przecież tam pod tym blokiem Szarik miał "kolegę" - pięknego setera - ale seter był widać lepszym psiakiem od Diany...[/I]

te tabletki, które pierwsze dostałam - spore pudełko (nie liczyłam, ale pewnie z 70 było i jeszcze inne leki) - to od tej Iwony, która przeżyła właśnie śmierć jamniczka i tabletek dużo jej zostało - to chyba właśnie ta z wątku Ciapulki... potem przyszły te od Goni i Ciapulki... a Charlinio coraz lepiej się czuje - może też i dlatego, że upałów już takich nie ma... a jak on szczeka pod drzwiami, kiedy chce wejśc do domu:evil_lol:

jutro 15 września... może ta pani jednak się odezwie... wiem, marzycielka ze mnie, ale chciałabym bardzo tego wymarzonego domku dla Cyganka...:loveu:

Jeżu, jakiś ty śliczny!!!;):loveu: A co do załatwiania potrzeb "na miejscu"... Charliś na początku sikał w domu i kładł się w mokre miejsce, ale powoli mu "przeszło"... tylko on ma "dopiero" 12 lat - Jeżyczek jest starszy...

...gdy znika ktoś, kogo kochamy - miłość nie umiera... nie! ona gromnieje - bólem pustki, tęsknotą..."

ale ja nie potrafię znaleźć:oops::oops::oops: pomóżcie, żebym ja mogła pomóc...

[quote name='Filipki']Bardzo dziękujemy tej Pani. Buźka wielu osobom zapadł głęboko w serce . Będziemy czekać na wiadomości.[/quote] I ja się do tych osób zaliczam... kocham Buźkę bardzo... i cieszę się bardzo!

Ależ tamte tabletki już wcześniej przyszły - od Iwony z Lublina - mamy z Charlim spory zapas - na ponad miesiąc ! A co do oddawania Charliego... wiesz, czemu on wrócił z adopcji? To moja "załuga" - zapeszyłam:shake: Kikou przywiozła go do mnie, a ja po godzince zawiozłam go do jego nowej pani - i rozpłakałam się oddając jej smycz z Charlim... to i wrócił:loveu: Dokładnie tak samo było z Miśkiem - znalazłam go na ulicy - pobitego, skopanego i wygłodzonego - po trzech dniach miał domek, ale ja już płakałam, jak go oddawałam... no i po pół roku wrócił łobuziak:evil_lol:

Gosieńko, ja myślę, że Ciapulka chciała być sama, że czekała na moment, kiedy uśniesz... słyszałam już od kilku osób o śmierci ich bliskich - ludzi - oni też chcieli zostać sami... tak chyba jest łatwiej, lżej się rozstać... coś chyba w tym jest, naprawdę od zupełnie różnych osób słyszałam - więc nie rób sobie o to wyrzutów - byłaś blisko, ona czuła Twoją obecność, czuła się przy Tobie bezpiecznie... moja Majeczka leżała bardzo chora (nowotwór), byłam przyniej, głaskałam delikatnie... na chwilkę wyszłam do kuchni - dosłownie kilka sekund - usłyszałam taki ciężki oddech... natychmiast przybiegłam, wołałam ją, tuliłam - myślałam, że tylko przytomność straciła, tuliłam ją, dopóki nie poczułam, że robi się zimna... ona też w TYM MOMENCIE była sama... ... mam jej zdjęcie zrobione jeszcze po śmierci... czasem stoję przy jej grobie i myślę, żeby odkopać na chwilę i pogłaskać... 8 lat minęło...

Dzisiaj przyszły tabletki od Ciapulinki! Dziękujemy oboje z Charlisiem, znaczy... dużo więcej, niż oboje, bo Charliego pokochały wszystkie psiaczki (Misiek jest mistrzem w podjadaniu mu suchej karmy z miseczki:evil_lol:) - cała gromada to 24 łapki - 5 i 1/4 ogona (ta 1/4 to znów Misiek:evil_lol:) Bardzo, bardzo dziękuję, Gosieńko!!! Charliemu naprawdę służą te tabletki, wprawdzie dużo śpi, zwłaszcza w upały, ale rankiem i wieczorem to biega, a nawet bawi się wesoło z Łatkiem (ku mojemu przerażeniu, że znów "padnie"). A jak on szczeka pod drzwiami, kiedy chce do domu:lol:

Cudny maluszek!!! Jak miłość człowieka łagodzi psie dolegliwości...

[quote name='Ulka18']Dla tych, ktorzy nie byli w mieleckich schronisku nasze wczorajsze sprzatanie. [URL="http://www.youtube.com/watch?v=IObxKVaZCJI"]YouTube - MOV01942[/URL] Zdjecia Buzki wkleje rowniez.[/quote] :-(:-(:-( Chyba jednak nie powinnam oglądać...:-(:-(:-( Dziewczyny, jesteście wspaniałe!!!:loveu:

I ja też!!!:loveu: Ale mam prośbę - wytnjcie słowo "najbrzydszy" z tytułu, bo jakoś kłuje w oczy... on taki cudny przecież!!!:loveu:

Charliś dostał tabletki i bardzo, bardzo dziękuje!!! Odkąd bierze Vetmedin jest silniejszy, mniej śpi, bardziej się dopomina o przytulanie i głaskanie, bardzo mocno się tuli - myślę, że to i dla tych, którzy mu pomagają! On tak wiele zła doświadczył... niech jak najdłużej żyje szczęśliwy, w nagrodę za smutki...teraz jest mu dobrze, choć podobno "tymczasowo" jest u mnie... podobno...:cool3: czeka na wspaniały domek.. Co pomyslał Charliś wysiadając u mnie z samochodu, kiedy go przywiozłam? Pomyślał: o, nie! znowu schronisko?!:evil_lol:

Pod tym tylko podpisać się mogę!!!!!!!!!!!!!!!! Dokładnie tak samo myślę, tak samo czuję!!! I też straciłam moją ukochaną Majeczkę - 26 lipca minęło 8 lat...:-(

[quote name='rita60']Cioteczki sprawa pilna:-(w schronie łodzkim jest taka starenka malizna,potrzebuje pomocy,moze ktorys z niewykorzystanych domkow,da mu miłosc...prosze o pomoc:placz: [CENTER]Proszę ,pomóżcie znaleźć dla niego choćby dom tymczasowy :-( :-( :-([/CENTER] [CENTER][B][FONT=Palatino Linotype][SIZE=4][COLOR=red]Mikuś jest najprawdopodobniej niewidomy[/COLOR][/SIZE][/FONT][/B][/CENTER] [CENTER]Serce mi z żalu pęka gdy pomyślę ,że to maleństwo roztrzęsione siedzi w kącie schroniskowego boksu,a nie na podusi w swoim domku. Mikuś trafił do schroniska 3 września w opłakanym stanie.jego piękna sierść jest cała w kołtunach,splątana.Maleństwo musiało długo błądzić po polach ,łakach zanim trafiło do schroniska.[/CENTER] [CENTER][IMG]http://img89.imageshack.us/img89/8607/dsc09358.jpg[/IMG][/CENTER] [/quote] Jaki podobny do mojego Miśka - on też długo się błąkał... Mam nadzieję, że któraś z osób, co chciały Figielka weźmie to biedactwo!

:Rose::Rose::Rose: Charliś bardzo, bardzo dziękuje !!! Dzisiaj - właśnie w chwili, gdy miałam jechać po tabletki, bo ostatnią dałam Charliemu rano - listonosz przyniósł polecony list z Lublina, a w nim.... tabletki dla Charlisia!!! Bardzo, bardzo dziekuję!!!!!:loveu::loveu::loveu: A Charlie czuje się już lepiej - prawie tydzień bierze tabletki - straszna "przylepa" się zrobił teraz, pieszczot się wciąż domaga moje dzieciątko chore :loveu:, no i cwaniak - potrafi zjeść kawałek paróweczki i wypluć tabletkę:evil_lol: ale mam już sposób na to - pierwsze kilka kawałków daję mu bez tabletki - najbardziej "sprawdza" pierwszy, oj, powolutku i długo gryzie, a potem łakomczuch zapomina o "ostrożności" i łyka, nawet nie wie kiedy kawałeczek z tabletką w środku też:evil_lol: Swoim maluchom to szybciutko samą tabletkę prosto w gardełko wrzucam, ale Charliśka nie chcę tak stresować - niech łyka paróweczki:loveu: Charliś dużo śpi, wygląda na zmęczonego, zwłaszcza w upały, czasem przerażona sprawdzam czy oddycha... psychozę mam chyba jakąś:shake: on taki czarniutki, że nie widać, jak oddycha, a że ślepaczek i chyba też słabo słyszy, to nie budzi się z "byle powodu":cool3:

Ja też myślę, że to Ciapulinka... Widziałam jej fotki na wątku - wciąż widzę te jej dobre, piękne oczka... nie tylko Ci współczuję - wiem, co czujesz... i wiem, że to bardzo długo boli... A o mizianka to Charlisio się wciąż dopomina:loveu: więc w jego imieniu dziękuję i za mizianeczka, i za pomoc!!! Dostał dziś tabletkę w kawałeczku parówki... jak on to zrobił, że parówkę zjadł, a tabletkę wypluł?:evil_lol: Za drugim razem się udało:multi: Charli miewa się nawet chyba lepiej ode mnie - on biega, a ja mam chyba nerwicę lekową - wciąż biegam za nim i patrzę, czy nic mu nie jest... padam ze zmęczenia...:scream_3:

Dziękuję za pomoc, za wsparcie "duchowe" najbardziej - że nie byłam sama w tych nocnych "godzinach grozy"...dziękuję!!! A z tym słoneczkiem to mamy oboje z Charlim coś wspólnego - ja też słabnę na słońcu, a więc kocham cień;) Charlie w dzień wychodzi tylko na chwilę i wraca do domu, śpi sobie, tylko rano i wieczorem, jak chłodniej, to biega jak dzieciak razem z Łatkiem i resztą. Wczoraj to zasłabł właśnie wieczorkiem, po takim bieganiu za rudowłosym przyjacielem Łatkiem. Za to dzisiaj rano polazł gdzieś i tak szukaliśmy się wokół domu - on tuptał, a ja przerażona biegałam w kółko nie widząc go.... aż obiegłam dom i patrzę - Charlisio pod drzwiami czeka:loveu:

Jeszcze w nocy zaglądałam do niego, ale spał spokojnie, rano wesolutki pobiegł z resztą psiaków na podwórko, oddycha normalnie, tylko czasem tak jakby kaszle - chrząka, ale nie jest to bardzo często - doktor mówił, że to powiększone serce uciska na krtań. Po jego zachowaniu nie widać właściwie, że wczoraj było tak źle - jest radosny, tylko bardziej przytulaśny od wczoraj - nawet jadąc z nim do lekarza myślałam sobie, że pewnie symulował, żeby sprawdzić, czy go kocham, a teraz już wie, i też mnie kocha:p w samochodzie jest zawsze bardzo niespokojny, nie położy się tylko stoi i gapi się w szyby - ślepaczek przecież - przewraca się prawie przy każdym hamowaniu i na każdym zakręcie, ale się nie położy:shake: dobrze, że to tylko 12km, ale zakrętów dużo - wyobrażam sobie, co mruczeli pod nosem wyprzedzający mnie kierowcy :evil_lol:- jechałam wolno, żeby psiunio się za bardzo nie przewracał i nie męczył wstawaniem. A w upały on w domu śpi całe dnie, tylko parę razy wychodzi pobiegać z kolegami - to spanie cały dzień to tez od serca - tak doktor mówił. Tabletek kupilam na razie 10 - tak na 5 dni, potem dokupię więcej, bo z Misiem na szczepienia mam jechać.

Jest diagnoza:-( endokardioza zastawki dwudzielnej - pełna niedomykalność zastawki czyli niewydolność serca i jego powiększenie (zbyt duże serce uciska na krtań i stąd jeszcze taki kaszel "krążeniowy") Charliś może z tym jeszcze sporo żyć, ale trudno prognozować... Tabletki Vedmetin będzie już do końca życia brał - 2 x dziennie po 2,5mg Kupiłam od razu, żeby już brał, ale jeśli ktoś ma zbędne - to Charliś prosi o przysłanie:loveu: Tabletki poprawią jego stan ogólny, samopoczucie, ale nie wyleczą go, nie cofną zmian w budowie serca - to jest nieodwracalne:-(

Ja też poproszę Św. Franciszka - i mam nadzieję, że będzie dobrze. A chwilę temu znów się przeraziłam - zajrzałam do Charliego cichutko - patrzę i patrzę, zamarlam... oddycha! tylko tak spokojnie, powoli, że prawie nie widać... pogłaskałam go - podniósł głowę zdziwiony - czemu nie dają mi spać?;)