Na szczęście jak na razie nie było petard, więc święta minęły spokojnie.
KreDeczka coraz częściej rano daje się miziać po brzuszku.Ale w ciągu dnia ciągle ucieka przed nami, wieczorem zresztą też.
Leży sobie na psim posłanku obok mojego łóżka i jak tylko usłyszy kroki albo podniosę głowę znad poduszki , natychmiast ucieka na dół. Na nic wołania. :shake:
Jak zgasimy światło, słyszymy że wraca i się kładzie na legowisku.
Czasem leży pod moim spaniem, ale rano śpi na legowisku. i wtedy mogę ją pomiziać i czasem pomacha ogonkiem.
Ciągle jednak nie ma zaufania. Dziś na otarcie łez wzięła z ręki smaczek.
Co ona musiała przeżyć przez ten rok tułaczki :-(
Ogólnie jest delikatna i subtelna i naszym zdaniem bardzo urodziwa. Pobędzie ona u nas jeszcze, oj pobędzie.