Radek

Norciu kochana, przywitaj tam Balbisię. Bardzo mi smutno, psy są zdecydowanie za krótko z nami:(

Bardzo, bardzo mi przykro. Jestem z Tobą myślami, wiem że nie da się pocieszyć, ale może chociaż dobre słowo będzie z Tobą. Jest mi szczególnie smutno, bo naszą kochaną Saruśkę zabrało to samo paskudztwo. Mam nadzieję, że tam gdzie są spotkają się.

Lubię czytać dobre wieści, a zdjęcie szczekaczy przy oknie rewelacja. Szkoda tylko troszkę rezydentki.

To będę musiał czekać do rana z przeczytaniem wieści, aż tak wytrwały w niedzielny wieczór nie jestem;)

I to jest jedyne słuszne miejsce dla psa:)

Szajbusku, i ja zacisnę kciuki z całych sił. Kryzys musi sobie pójść.

Na pewno mordka zrobi się bardziej pogodna po opuszczeniu schroniska.

Niby zwyczajna psinka, ale nie taka zwyczajna skoro została zauważona. Dziękuję za zaproszenie. Mogę tylko odwiedzić wątek. Może po wypłacie uda mi się grosik jednorazowo wyskrobać (tylko proszę o przypomnienie po pierwszym).

Fakt, stres może się tak przejawiać. Ale pewnie szybko minie.

Norasku, trzymaj łapinki za psiaki w potrzebie.

Ale się psince trafił domek:)

Przesyłam dla Was moc ciepłych myśli. Psonia na pewno zaciska łapinki z całych sił

Z niecierpliwością będę czekał na wieści:)

Dobrze przeczytać takie wieści przed snem. Powodzenia psinko.

Aisza to jedna z tych psinek, które mocno złapały mnie za serce. Cały czas o niej pamiętam.

Słów kilka o rytuałach;) Zawsze wieczorem lubię sobie ćwiczyć. Pompki, brzuszki, plank... Gdy rozkładam matę Gajulec wskakuje na sofę i patrzy. Jak tylko skończę ćwiczyć Gajka wskakuje mi na kolana i domaga się uwagi. To jest u niej cudowne, bo nie przeszkadza w ćwiczeniach, tylko obserwuje, a po skończonych ćwiczeniach wskakuje na kolana:) Często Gajulec nie może się powstrzymać od buziaków, uwielbiam to u niej:)

Nie mam wątpliwości, że Zulka ma teraz wspaniałe warunki. Napisałem swoją propozycję dlatego, że jeśli była by szansa pomóc Zulce to chętnie wspomogę.

Jeśli będzie jakiś DT odpowiedni dla Zulki z ciut większymi kosztami chętnie podniosę swoją deklarację. Wiem, nie będzie to duża suma, ale jeśli więcej osób by chciało to można by pomóc suni.

I to najważniejsze:)

Jejku, jak ten czas leci. Zaraz miną 2 lata od założenia wątku Aiszuni.

To prawda, ciężko nie pogłaskać domowego zwierza. Ja bym się takiego wyzwania bał podjąć. A z drugiej strony behawiorysta kosztuje dużo:( Szkoda mi Zulki.

Przeczytałem Twój wpis i myślę, że czasem choróbsko nie daje wcześniej objawów. Na pewno opiekujesz się Balbisią najlepiej jak się da i nic nie przeoczyłaś, zbyt wiele troski i miłości do łap przebija z Twoich wpisów.

Takie wieści podnoszą na duchu:)

Nie wiem co się stało, że po cytacie nie mogłem nic napisać:( W awatarku jest nasza kochana Norcia. Nie ma jej z nami już prawie 10 lat. Owczarki też były w rodzinie, to wspaniałe psy. Od 2.5 roku mamy małą psinkę - kundelkę (kochaną bardzo), ale owczarki cały czas chwytają mnie za serce najmocniej.