Radek

Czyli dalej brak zainteresowania:/

Chyba bym się nie odważył;)

Fajnie, że Tigrunia ma środki na koncie.

Dzisiaj Gajula była w jednym z lubianych miejsc. U mojego taty. Tam nie ma miejsca na ćwiczenia i naukę, za to można coś wyżebrać. Tak wygląda mina pod tytułem "daj ciasta drożdżowego":)

A najlepiej niech w ogóle zniknie:)

Wcale sporo tych ogłoszeń.

Musi się udać. Nawet na zdjęciach widać, że psina swoje przeszła:(

Taka rozmowa, a u mnie brak lajków:/

Smacznego Aureliuszu.

Wspaniale przeczytać wieści od Reksia.

Coraz bardziej nasz świat zmierza w kierunku życia "bezproblemowego":( Ile chorych psów ląduje na ulicy.

Śliczna jest.

W taki ranek pewnie Grzesiowi się nie chce wystawiać nosa na zewnątrz.

Lata mijają, a ja cały czas mam w pamięci kochanego małpiszonka. Brakuje kochanej Saruśki. Zawsze gdy szła spać, znosiła pracowicie swoje pluszaki na posłanie.

To prawda, staruszki są kochane.

Po spojrzeniu na obrazek oczy zrobiły mi się mokre. Tęsknota mnie nie opuszcza. Cały czas pamiętam dotyk sierści, pamiętam jaką sierść miała Norcia, Saruśka, Helgunia, Brutek.

Byłoby wspaniale, móc odwiedzić swoje pożegnane psiaki. Pozostaje nadzieja na to, że spotkamy się kiedyś i wierzę że tak będzie.

Psiaki są mądrzejsze, niż nam się wydaje. Dzisiaj pierwszy raz zobaczyłem Gajkę ćwiczącą z Asią. Zawsze Lepsza Połowa jeździ na zajęcia, a ja poświęcam się lekturze, ale dzisiaj Asia ćwiczyła z Gajulcem samodzielnie, a ja byłem na doczepkę. Żeby nagrywać filmy z ćwiczeń. Pojechaliśmy oczywiście na Bemowo. Najpierw trochę połaziliśmy, żeby dojść na polanę. A później już ćwiczenia. Nie przypuszczałem, że Gajka może być tak skoncentrowana. Oczywiście skoncentrowana na swojej pańci. Po treningu mała mordka była zmęczona, ale szczęśliwa.

Może to jakaś pasja kolekcjonerska? Coś jak filatelistyka;)

Mam właściwy numer konta.

Gajula to bardzo mądra psinka. Jak wiecie, mała mordka lubi kolekcjonować. Kapcie, skarpetki i inne rzeczy, które się nawiną:) Ostatnio zauważyliśmy, że kolekcja jest większa niż być powinna. Co się okazało? W łazience mamy kosz na rzeczy do prania. Kosz jest wiklinowy, z pokrywą. Na koszu staramy się nie zostawiać niczego, ponieważ wysokość jest taka, że Gajka jest w stanie wyciągnąć się i sobie jakąś skarpetkę upolować. Do niedawna byliśmy przekonani, że pokrywka chroni nasze skarpetki. Aż któregoś wieczoru usłyszeliśmy z łazienki dźwięki, jakby ktoś skrobał po koszu. Asia po cichu podeszła i niespodzianka. Okazało się, że Gajulec wyciąga się na całą długość, odsuwa sobie pokrywkę i wyciąga skarby:) Mały kochany spryciulek.

Piękne słowa. Nie wiem, czy podołałbym takiemu ciężarowi emocjonalnemu i miał siłę na taki dar.

Tak stanowcze postawienie sprawy powinno pomóc:)

Po ONkowych suniach jest z nami od ponad 5 lat mały szczekalec. Czasem można pomyśleć, ze to inny gatunek;)

To jeszcze kawał czasu:(