Radek

W tym miesiącu (chociaż dopiero 2 marca) limit na deklaracje wyczerpałem, ale chętnie wspomogę Aureliusza od kwietnia Tylko poproszę o przypomnienie, bo boję się, że mi umknie.

Robiłem dzisiaj psie przelewy i wpadłem na pomysł, żeby trochę zasilić zrzutkę:)

I kochane. Deklaracja dla Pysia już w drodze.

Marcowa deklaracja dla Belli już w drodze.

Marcowa deklaracja dla Miłeczki już w drodze.

Marcowa deklaracja dla Blekusia dziś poszła.

Nawet wystarczy gdy zadzwoni TEN właściwy. A na razie powędrowała deklaracja za marzec.

Może się odobrazi?

Ostatnie godziny przed wyjazdem to chyba najbardziej stresujący moment.

Miło czytać takie wieści.

Bardzo smutne z Kazanem:( Dobrze, że z Bellunią trochę lepiej.

A jaka spokojna jest na drugi dzień:)

I to najważniejsze. Teraz będzie tylko lepiej.

Piękny pychol. I mądry.

Jedna z moich ulubionych postaci historycznych, ale po Juliuszu Cezarze;)

No bo gdzie miała by przebywać;)

Zdjęcia pewnie robione z lampą i w pełnej automatyce? Jeśli tak, to można spróbować zrobić korekcję ekspozycji. Najczęściej znaczek +/- (albo osobny przycisk, albo opcja w menu). Czasami automatyczne ustawienia mogą źle dobrać ekspozycję. Miło popatrzeć na Miłeczkę.

Fajnie brzmi.

Zaglądam z zaproszenia i proszę o informację jeśli będzie bazarek dla malutkiej.

Zawsze największy niepokój jest w ostatnich chwilach przed wyjazdem.

Bardzo ładny tekst w ogłoszeniu.

Poprawiło się chociaż trochę Belluni?

No ja nie wiem, czy Lucjan się nie obrazi;)

Norasku kochany, jakoś ostatnio dopadły mnie obawy o małą mordkę. Małej mordce pojawiają się siwe kudełki na pycholu, widać że nie jest już młodym psiakiem. Proszę, czuwaj nad małym rozszczekańcem.

Kiedy pożegnaliśmy kochaną Saruśkę, po dwóch miesiącach trafiła do nas mała mordka. Wcześniej zawsze były owczarkowe sunie, a tutaj taka malizna. Dodatkowo zachowania zupełnie inne. Sunia wpatrzona w moją żonę, do mnie lekka rezerwa. Początkowo trudno było mi się zakochać w małym szczekalcu. Trochę czasu zajęło, zanim zupełnie przekonałem się do małej, a dzisiaj kocham ją z całego serca. Tak samo mocno, jak moje pożegnane przyjaciółki. Inaczej, to na pewno, ale tak samo mocno. Nie potrafię powiedzieć, jak to się wszystko stało. Wiem, że miłość do małej mordki przyszła sama, potrzebne było trochę czasu. Psinka jest z nami ponad 5 lat (a ma około ośmiu) i teraz, gdy na mordce pojawiają się siwe włosy, drżę o nią, boję się. Szczególnie, że psinka nie jest do końca zdrowa. Daj Wam trochę czasu. Jestem pewny, że ta miłość przyjdzie. A za pożegnanymi przyjaciółkami tęsknię cały czas, czasem oczy robią się mokre. Po prostu każda psinka ma swoje miejsce w sercu.