Nesiowata

Zapowiada się bardzo dobrze. I niech tak zostanie1

Agat - szczęśliwej drogi w obydwie strony! I dawaj znać!

U nas dziś wilgotno ale naprawdę ciepło. Może później będzie i słońce? Wprawdzie zapowiadali deszcze ale kiedyś przestanie przecież padać.Dziś pospałam sobie aż do budzika i prawdę mówiąc - byłam zdziwiona, że już dzwoni. Wyjątkowo dobrze spałam tej nocy. Ale teraz już czas zapomnieć o tym. Całe towarzystwo dostało jedzenie (oprócz Lali.która preferuje znacznie późniejsze jedzenie) więc jestem wola., Udanego dnia wszystkim, zabieram się za trzymanie kciuków za szczęśliwą podróż Agat i Czetki.

Dziś jeszcze później śniadanie bo, jak rzadko, spałam aż do 5.30. Powoli chłopak przyzwyczaja się do faktu, że pierwsze dostają jedzenie koty. Wprawdzie siedzi na progu i pilnie obserwuje co robię ale tylko siedzi i czeka. Zjada błyskawicznie, wychodzi na dwór (nie zawsze) i układa się do drzemki.

Agat i Czetka - spokojnej drogi!

Teraz mamy trochę słońca, przestało mżyć i Ares wymaszerował na podwórko nadrobić zaległości w dreptaniu, Udało mu się więc teraz zasłużenie wypoczywa.

Dulski...

Zaglądam do księciunia a nadzieją na nowe wieści. Pewnie już na dobre przygotował się do nadchodzącego chłodu.

Witam w ponury, wilgotny wtorek. Wyszłam na chwilę i plecy wilqotne, nieprzyjemne odczucie. Nawet Ares ucieka do domu,spaceruje po domu. Lala zakopała się pod kołdrą i udaje, że jej nie ma. Przecież to barowa pogoda a ona takowej nie lubi.

Dziś mżawka, wilgotne podłoże więc nawet Ares nie ma ochoty nadreptanie. Zjadł, więc wypuściłam go na dwór. Ale pokręcił się trochę pod drzwiami i tylko patrzył czy są otwarte. Spaceruje po kuchni, normę trzeba wyroobić

Jak mogłabym ich zostawić?

Mamuśka na wysokości - zadowolona, mało ogon jej się nie urwie.

Cudne obydwa!

No i doleciały

Jedno pewne - były zmęczone. Jakieś 70 km, pod Wyszkowem.

Nikt nie zauważył księżniczki?!

Dziś przetrzymałam chłopaka niemal do 7 ze śniadaniem. Był zaskoczony, że zamiast szykować michę - położyłam się do łóżka. Ale zniósł to dzielnie, bez żadnego szczekania - po prostu położył się i czekał. No, ale już zjadł i jest zadowolony.

Tak, na jedno oko.

Szczęśliwe dzieciaki. A rosną w oczach!

Niestrudzone...

Były wszystkie. Tyle, że Lala od razu wpakowała się do domu na kanapę. Chłopaki woleli sob ie spacerować po podwórku. Zwłaszcza Ares. Fuksio w końcu zdecydował się wejść do domu (choć nie miał ochoty na zapoznanie się z rezydentami) ale przy pierwszym otworzeniu drzwi znów wymaszerował. Jednym słowem - chłopaki preferowali dotlenianie.

Pisałam, że byłam "wyjechana". Zresztą ostatnie zdjęcia są właśnie z tej wycieczki.

W czwartek byliśmy na długiej "wycieczce" - pod Wyszkowem. I choć to ja się narobiłam ()musiałam tam sprzątnąć 3 groby) to Ares zmęczył się chyba jazdą. W międzyczasie jeszcze wstąpiliśmy do jednej z ciotek, która mieszka w pobliżu. Tam spacerował sobie po ogródku (nie chciał wcale wchodzić do domu) i wrócił bardzo, bardzo zmęczony.Ale dziś już wrócił do normalności, spanie przeplata dreptaniem po podwórku Podchodzi pod drzwi i czeka dopóki mu nie otworzę.

Tylko, że ja wstaję dużo wcześniej a on od razu kręci ogonem, zagląda mi w oczy i cały czas kontroluje ręce. I tak aż do postawienia miski na podłodze. To może być 4 czy 5 rano, od chwili kiedy wstanę - pies jest głodny.

Lala nawet tego nie tknie. Chłopaki pałaszują a ona z daleka powącha i odchodzi.