Zagrodowy pies polski

Ależ, zapraszamy, będziemy jechać z Warszawy do Grudziądza, ale nie najszybszą drogą gdańską, bo trzeba przecież Wiosnę z Promyczkiem zabrać więc skoro zrobimy już taki objazd, to mogę i Ciebie zabrać po drodze:)

Szanowne Panie poczytałam ostatnie posty i nie widzę tu troski o Huzara. Teraz naprawdę nie wiem co się stało z tym wątkiem, jestem niedawno na Dogomanii, nie znam żadnej z Pań, nie interesują mnie Wasze animozje. Dawałam ogłoszenia o Huzarze na Olyx, gratce i w innych portalach i wspomagałam go finansowo, bo wydawało mi się, że dobro Huzara jest najważniejsze. Ogłoszenia się pokończyły i nie wiem co dalej robić, bo mam wrażenie, że wątek nie jest już wątkiem Huzara. Dlatego odchodzę z wątku. Żal mi Huzara, bo traci szansę na znalezienie prawdziwego domu. Co się z nim stanie jak darczyńcy odejdą?Trafi do schronu? Przykro mi.

Przepraszam, ale nie rozumiem o co Ci chodzi, napisałam w poprzednim poście - nie podoba Ci się tytuł - to go zmień, nie podoba Ci się tekst - to nie musi być publikowany. Promyk jest u Ciebie, zajmujesz się nim, więc myślałam, że decydujesz kto go może adoptować i o treści ogłoszeń. Nie Ty decydujesz? To ten kto decyduje na pewno wybierze najlepszą treść i najlepszego przyszłego właściciela, czego Promyczkowi z całego serca życzę. Ponieważ nadrzędnym celem jest dobro Promyczka, a nie przekonywanie się nawzajem jak seniorzy spędzają czas, chociaż na priv. chętnie Ci udowodnię, że nie masz racji, temat seniora uważam za zamknięty.

Moli@ możesz oczywiście zmienić tekst, to tylko propozycja. Ale zastanów się do jakiej grupy docelowej chcesz się zwrócić o adopcję. Na pewno Promyczkiem nie zainteresują rodziny z dziećmi lub single czy w ogóle młodzi lub w średnim wieku ludzie. Ci będą szukali stosunkowo młodych psów. W przypadku Promyczka możesz liczyć tylko na starsze pary małżeńskie lub starsze osoby samotne. Przy czym senior w dzisiejszych czasach to nie znaczy "babcia o lasce", która nie może wejść na schody. Senior to także osoby po 60-tce, które są bardzo aktywne fizycznie i bez problemu podniosą na piętro Promyczka. Poza tym do Ciebie będzie należała decyzja komu przekażesz Promyczka do adopcji.

Zachowanie wskazuje, że pies ma za mało ruchu. Piszesz, że masz niedaleko las. To oczywiste, że pies zawsze w lesie musi być na smyczy. Zastanów się nad jeżdżeniem na rowerze z psem. Na początku możesz przypiąć psa do takiego specjalnego wysięgnika, który zapobiega ciągnięciu się psa lub wykonywaniu innych gwałtownych ruchów niebezpiecznych dla rowerzysty i dla psa. Znajdziesz na allegro wpisując wysięgnik do roweru dla psa. Jak się pies nauczy biegać przy rowerze, to zmienisz na smycz. W trakcie rowerowej wycieczki robisz przerwy i wtedy przepinasz psa na linkę treningową, żeby odpoczął i sobie pobuszował po krzakach. Wtedy prowadzisz rower. Brzmi to skomplikowanie, ale w praktyce jest proste i po takiej rowerowej przebieżce pies jest spokojny. Wypróbowaliśmy tę metodę z naszym psem z dobrym skutkiem.

Czy mogłabym prosić o rozliczenie tych 300 zł, które przesłałam Ci w lutym?

Promyczek jest u Moli@, więc ona Ci poda kontakt do siebie lub wskaże inną osobę:):)

Dziś z Kejciu odwiedziłyśmy Kwiaciarenkę. Kejsiu przywiozła makarony, karmę i inne rzeczy dla piesków i kotków. Wizyta była bardzo miła. Kwiaciarenka naprawdę kocha swoje zwierzęta i one kochają ją. Wszystkie są przyjazne i co mnie zaskoczyło, to to, że małe pieski mieszkają razem z kotami w kociarni. Zwierząt jest naprawdę dużo, bo 35 kotów i z 10 psów. Wszystkie miłe, tylko by się miziały i pieściły Niestety pieski staruszki nie nadają się do adopcji, nie to, że mają wady, po prostu są stare i nie sądzę, że ktoś chciałby je zaadoptować. Tak więc zostaną tam do końca i ten dom jest dla nich DS. Warunki są takie sobie i Kwiaciarenka naprawdę potrzebuje pomocy, szczególnie karmy dla psów, posłań i zabiera na kojec. Niestety gmina odmówiła wsparcia. Kwiaciarenka i Kejsiu wybrały Apoloniusza, szczerbatego psiego seniora na ambasadora DT. Postaram się wśród znajomych zebrać fanty na bazarek dla Apoloniusza. Kejsui obiecała, że zorganizuje bazarek. Może uda się zebrać na karmę czy trochę grosza na kojec. Czy ktoś ma do oddania posłania i mógłby wysłać karmę dla Apoloniusza? To śmieszy, mały piesek, wielki duchem i o wspaniałym imieniu, wesolutki poszukiwacz przygód. Kwiaciarenka mówi, że na spacerze, gdyby uwolnił się z obróżki to "daje w długą" i wraca jak wszystko zwiedzi. Niestety ma mało ząbków i musi jeść puszki. Kiejsiu zamieści zdjęcia Apoloniusza i wtedy zobaczycie, jaki to super piesek.

Mysza2 - Wysłałam pięć maili ze zdjęciami Promyka. Poniżej tekst do ewentualnego przerobienia lub wykorzystania: Poniżej wysyłam tekst do ewentualnego wykorzystania. Poznałam Promysia i bardzo mi zależy żeby znalazł domek. Promyczek – idealny pies dla seniora Promyczek to piesek optymista - wniesie radość do twojego domu Promyczek to piesek terapeuta - poprawi Ci nastrój w deszczowe dni Promyczek to piesek psycholog - zrozumie Cię tak jak nikt inny Promyczek to piesek doktor zdrowie - wyprowadzi Cię na spacer każdego dnia Promyczek jest niewidomy ale nie potrzeba mu oczu, bo patrzy sercem Zaadoptuj Promyczka, malutkiego psa uwielbiającego dzieci, przyjaznego do psów i kotów, niewymagającego i niekłopotliwego.

Udostępniłam:) Dziękuję Usiata, że tak dobrze zajmujesz się Huzarkiem, zapadł mi ten piesek w serce i mam nadzieję, że znajdzie domek

Bardzo się ciszę, że został z Tobą, Powodzenia

Śliczny Promyś, mam zdjęcia Promyczka bardzo dobrej jakości, gdyby ktoś potrzebował do ogłoszeń to mogę wysłać mailem na priv. Te zdjęcia, które zamieściłam na Dogo są kiepskiej jakości, bo mogłam wstawić tylko takie, które mają 600 pikseli. Więc pogarszałam i pogarszałam jakość. Postaram się napisać jakiś fajny tekst w weekend.

Ja wyróżniłam na 31 dni na gratce i olyx. Wydaje mi się, że podbicie może zwiększyć szanse Huzara, że ktoś się nim zainteresuje.

Świetne zdjęcie, dam Huzara jutro na FB na adopcje u nas w okolicy na warszawskie. Taki świetny pies. Czy nikt nie dzwoni?

Dziś, dziękuję kochane ciocie

Darek widział Promyczka miesiąc temu i mówi, że to nie ten sam pies, zamiast kudłów piękna błyszcząca sierść, zamiast strachu – wysoko podniesiony merdający ogonek. Moli@ i WiosnA włożyły tak wiele pracy w Promyczka, że aż nie do wiary. Promyczek szedł z Wiosną spokojnie, wesoło machał sobie ogonkiem, był zainteresowany wszystkim i w ogóle się nie bał. Wszędzie zachowywał się spokojnie, wręcz idealnie i był miły dla wszystkich. Promyczek być może wychowywał się z dziećmi, bo jak usłyszał glosy dzieci, to chciał do nich podejść. W ogóle wzbudzał ogólną sympatię i wszyscy mówili „jaki ładny piesek”. Ten mały, wspaniały, dzielny facet pokonał tak wiele przeciwności, spotkał tak wielu dobrych ludzi na swojej drodze, [poczynająć od Pań z przytuliska i Tysi, które uratowały mu życie, po Moli@ i Wiosnę, które dały mu opiekę i dom, że po prostu musi mu się powieść i wierzę, że znajdzie swój stały domek. Wczoraj

Niestety jak już wiecie od Wiosny rokowania nie są dobre, ale Promyczek nie potrzebuje oczu, Promyczek patrzy sercem

Promyczek zmęczył się tym wąchaniem, więc skoczyliśmy do kawiarenki na łyczek wody. Wiosna przywiozła mu posłanko i Promyczek leży jak Panisko, jak u siebie, nie przeszkadza mu, że ktoś się kręci koło stołu. Wszyscy się zachwycają jaki ładny… W końcu doczekaliśmy się naszej godziny. Spotkaliśmy buldożka, który warczał na Promyczka, ale Promyczek nie da sobie „w kaszę dmuchać” i zawarczał w odpowiedzi. Nie będą jakieś warszawskie psy warczeć na naszego Promyczka. Promyczek sprawdza czy trafiliśmy do właściwej lecznicy. A że czyta „do góry nogami” potrwało to trochę czasu Po wizycie, żeby sobie poprawić humor Promyś zabrał nas do ZOO sklepu, wiadomo, nic tak nie poprawia humoru jak zakupy

Promyś jest taki maleńki, a miasto takie duże, ale Promyś jest odważnym pieskiem, nikogo się nie boi i dziarsko idzie naprzód

Jakiś hałas i ze zdziwienia Promysiowi aż stanęło jedno uszko

Trawniki pachną aż miło, więc siusiu i kuu....

Udało się wstawić małe zdjęcie, ale następne znowu pokazuje błąd. Niestety jutro już muszę iść do pracy, chętnie podeślę zdjęcia i tekst do umieszczenia na dogo komuś bardziej doświadczonemu, bo u mnie nawet jak zmniejszyłam zdjęcia do 200 pikseli jest błąd.

Mam relację w Word i zdjęcia, ale nie mogę wkleić zdjęć, bo post idzie w kosmos albo pokazuje się błąd. Co zrobić?

Osłabłam, straciłam ponad dwie godziny i najgorsze to, to że jak już post jest gotowy, to znika. Dwa razy napisałam post i dwa razy poszedł w kosmos. Drugą wersję, po rozmowie z Wiosną, mam zapisaną łącznie ze zdjęciami w Wordzie. Spróbuję umieszczać zdjęcia pojedyńczo, będzie się czytać kiepsko, ale innego pomysłu nie mam: Wiosna przywiozła Promyczka do Warszawy na konsultację lekarską. Czekamy na wizytę i Promyś zwiedza stolicę