-
Posts
21464 -
Joined
-
Last visited
-
Days Won
34
Content Type
Profiles
Forums
Events
Everything posted by mar.gajko
-
Dobrze jest. Żeby nie zapeszyc. Nie niszczymy. Ot, czasem jakiś papier z makulatury wyciągniemy. Albo poszewkę na pościel . Z kotką bez najmniejszego problemu. Reksia znosi z cierpliwością, naprawdę wielką. Na spacerach ma już 3 pieski, samce oczywiście, z którymi się ładnie wita i podskakuje. No i uwielbia buldożki , jak zobaczy to aż piszczy. Do jednego chłopca buldożka podchodzimy, bo pani pozwala. I jest szaleństwo szczęścia. Inne przed nami uciekają.
-
Reksio. Dalej zgaga. Też mi podchodziły moje kocie. Staruszki były. W ciągu trzech lat odeszły wszystkie trzy. Franio mi umarł w tym roku, w lutym. Teraz, w sierpniu umarła mi koteczka, wzięta 4 lata temu, niespodziewanie. Nie mogliśmy jej zdiagnozować. Miała tylko 11-12 lat. Smutki takie.
-
Byliśmy na urlopie. Na wsi. Mamy taki domek po Babci w woj. lubelskim. Ogólnie było w porządku. Nowi ludzie, bez problemu. Przyjechała koleżanka z Warszawy i mieszkała z nami przez tydzień. Też bez problemu z Kasią, bo Reksio ją użarł w nogę, hmmm. Jedyne co było źle, to niepokój w nocy. Kaśka boi się ciemności. W mieście nie jest nigdy tak ciemno. A na wsi jest. Atramentowo. I Kaśka się bała. Może też odgłosy wsi? Nie wiem. Coś ją może przestraszyło? Ale w nocy była bardzo niespokojna. Potrafiła przechodzić po domu do trzeciej, czwartej. Dysząc, popiskując. Wróciliśmy i pierwsze dwie noce były też niespokojne. Nie aż tak, jak na wsi, ale nie jak normalnie. Zostawiam zapalone światło w sypialni i przedpokoju. Śpi mi się średnio. Ale ona spokojna wtedy jest.
-
Togusiu,ściskam. Biedny Xięciuno. Dopiero wczoraj doczytałam, że choraczek jest.
-
Boimy się, rowerów jadących, hulajnóg, walizek na kółkach, stuków, panicznie boimy się dzwonów kościelnych. Boimy się wszystkiego co jest za nami - z tyłu. Lepiej już chodzimy na smyczy. Pogryźliśmy kolejne drzwi, chcąc tym razem wejść a nie wyjść. Namiętnie czytamy literaturę obyczajową, dokładnie, skrawek do skrawka. Byliśmy u weta, bo sraczka jakaś się trafiła. W poczekalni tak sobie, u weta dobrze. Mój mały podły Reksio załatwia się Kasi na legowiska. Potworek jeden.
-
Andzia ona nienawidzi zamknięcia. W tej chwili jest "luzem na mieszkaniu" czyli kuchnia, przedpokój i sypialnia. I jak na razie nie niszczy. Odpukac w niemalowane. Coby nie zapeszyc. Był p. Marcin i mimo przekonania ogólnie do kennelowania, nie namawiał skoro jest spokojniejsza w otwartej przestrzeni.
-
Pan Marcin - "Psi Brat" zajmuje się trudnymi psami. Takimi skazanymi z powodu agresji za eutanazję. Pomagał mi przy wejściu Nestora - ON do domu kilka lat temu. Mój Franio nie był dobry dla innych psów. I był duży kłopot. Po wizycie p. Marcina i wskazówkach - udało doprowadzić się do symbiozy, nawet z pewną nuta sympatii i wspólnych zabaw.
-
Konfirm, ja to wszystko wiem. Też miałam sunię z lasu. I też się uczyła od początku wszystkiego. Ale miała 2,3 lata. Kasia ma 10. Poza tym Zula ważyła 25-27 kg. Kasia waży ze 40-45. Inna obsługa Rozi polecenia wydaję spokojnie. Ale jak buchnęła za kotką, to z kuchni do pokoju cichy spokojny głos nic nie da. Bo go nie usłyszy i zestresuje mi kocie moje.
-
Oczywiście, już dzwoniłam do behawiorysty. Mam nadzieję, że w tym tygodniu jakoś znajdzie okienko. Z Kaśka jest też problem z najprostszymi rzeczami. Chodzeniem na smyczy, nie zna żadnej komendy. Nie reaguje na siad, do mnie, stój, etc. I bardzo się boi. Jak szurnela za kotem i się udarlam na nią "nie rusz, nie wolno" to się skuliła.
-
Kasia też musi opuścić Hotelik u Murki, bo hotel kończy działalność. Po długim myśleniu postanowiłam zabrać Kasię do siebie do mieszkania. Umarł mój Franio, w lutym tego roku. Przy nim nie było możliwości wzięcia dużego psa. Poza tym był bardzo chory ostatni czas i psychicznie, dla niego i dla mnie, też by to było za duże obciążenie. Kasia ma lęk separacyjny, nie zna kotów, no i nie przepada za psiakami, zwłaszcza upierdliwymi,a takiego Reksia posiadam Byłam z Reksiem u Murki na trzech wizytach z Reksiem. Zobaczymy. Kochanym dziewczynom, które wpłacały na Kasię Dulskiej, GabiM, a przede wszystkim Helli BARDZO, BARDZO dziękuję.