jotpeg

My.

Dziękuję Kochani za pamięć i za przemiłe słowa... Ten wątek był pełen życia i zdjęć, czas przeminął, a zdjęcia znikły... Na pociechę foty "naszych" sówek :) Są to sowy uszate, które w zeszłym, jakże nietypowym roku, zastaliśmy w kwietniu na letnisku. 2 dorosłe i 3 pluszaki. Mam nadzieję, że im się spodobało, i że w tym roku też będą.

Tola jak biegnie, to widać, jak kombinuje. Wypatrzy każdą dziurę, jak kot. Jest bardzo przedsiębiorcza; napić się można z rynny, zjeść ślimaka (takiego ze skorupką). Przyjść się poprzytulać ;)

Tolunia jest z nami od czerwca. Przyjechała spod Sieradza. Jest malutką, delikatną suczką, 7 kg. W sumie wiejski/podmiejski piesek, nic nie umie. Wrażliwy nerwus. Kilkuletnia, dorosła, po szczeniakach i sterylce w schronie, zaczipowana. Bardzo żywiołowa i radosna, typ sprintera (nie maratończyka), czyli szybko i krótko. Bardzo proludzka, bardzo czuła, uwielbia przytulanie i człowieków. Koty - już ją nauczyły szacunku, więc nie ma problemu. Ulubione zabawki? Kocie myszki ;) Jest podłużna, typ: parówczak, ale bardzo szybka. Nieszczekliwa. Niestety, cały czas wychodzenie tylko na smyczy. A czemu? Spacer generalnie wygląda tak, że idziemy jakby w dwóch tunelach: ona w jednym, my w drugim. Łączy nas tylko linka. Kontaktu wzrokowego w zasadzie brak. Najważniejszym wydarzeniem było to, że w lipcu, 3 tygodnie po adopcji nam uciekła :( Szukaliśmy ją po całym Krakowie. W dzień, w nocy, mnóstwo ludzi się zaangażowało, dzięki papierowym ogłoszeniom i na fb. Biegała po bardzo ruchliwych ulicach w centrum miasta (samochody!!), kawał drogi od nas. Wyglądało to źle, bo nikomu się nie dawał złapać. Mnóstwo ludzi nas informowało, ze ją widzieli, ale pies pozostawał nieuchwytny. Cała eskapada skończyła się (cudem!!!) dobrze, po tygodniu ją złapaliśmy, sposobem! Cała i zdrowa, pachnąca psem. Nie potracił jej samochód, nie struła się. W formie, jak gdyby nic. Stąd teraz obostrzenia, bo postępy nie są wielkie ;) Pół roku była z nami poza miastem, bo pracowaliśmy zdalnie, miała do dyspozycji dom i ogród, i swobodę w ogrodzonym szczelnie ogrodzie. Poza nasz teren - tylko na smyczy. Teraz siedzimy w mieście, więc zero wolności.

Pączuś ma się znakomicie. Od pół roku mieszka z nami piesek Tola.

Młodsza, ale o raczej spokojnym temperamencie, nie nazbyt żywiołowa - tak myślę, że taka idea jest słuszna

Myślę, ze to jest Argus: http://www.schronisko.krakow.pl/Kwarantanna_-_zgubiłeś_zwierzaka%3F_Zajrzyj_tu/78729-FLORIAN.html z wpisu wynika, ze dała go do schronu dzień przed Wigilią. 6.01 jest jutro, 2 tygodnie zleciały, ale dla psa to niedobre przeżycie. I czy ktos go wyciąga, coś wiadomo?

Zdrowych, spokojnych, pełnych nadziei Świąt Bożego Narodzenia, nadziei, że wszystko będzie dobrze!!

Przepięknie! Miód na serce!

Mam prośbę; z tego, co słyszę, mieliście kilku chętnych, wolontariat MORN z Krakowa ma śliczną wyżełkę do adopcji: https://www.facebook.com/morn.org/

Nasza wspólna historia dobiegła końca. We środę, 18 marca o 14 serce Norusia przestało bić. U naszego weterynarza. Za miesiąc byłaby rocznica jego przyjazdu do nas; 13 lat temu - w kwietniu 2007. To był DOBRY pies, przemądry, spokojny i zrównoważony. Przygotowywałam się do tego od jakiegoś czasu; był coraz słabszy, miał coraz mniej sił by chodzić, z trudem powłóczył łapkami. Ale nic się nie działo takiego; dreptaliśmy sobie wkoło, tyle że coraz wolniej. Rok temu udało się jeszcze zrobić sanację paszczy, ale teraz popsuły się nawet te resztki, które zostały, spuchł, ropa się lała, nie bardzo był w stanie jeść. Nie mogłam pozwolić, by cierpiał bardziej. Serce słabiutkie, ale czego się spodziewać po 3 latach od zdiagnozowania i leczenia - ale przeżył starość spokojnie. W końcu - nieuniknione - starość nas pokonała. Jesteśmy zrozpaczeni. Bardzo nam go brak. Norek dał nam więcej radości niż ktokolwiek inny. Zostanie skremowany; w przyszłym tygodniu wróci urna z prochami. Dziękuję wszystkim tutaj obecnym; i ze "starej" dogomanii i z obecnej. Historia Norka to także Wasza historia. Kawał wspólnego, dobrego życia. Dziękuję Wam za radosne, szczęśliwe wspólne chwile. I za nadzwyczajnego NORKA, niby zwykłego kundelka, który był niezwykłym cudownym stworzeniem.

Piesek Norek i Kot Pączuś życzą z całego serca dobrego Nowego Roku!! Dziękujemy za pamięć!

Współczuję. Zrobiłeś, co musiałeś; to nasz obowiązek, oszczędzić im bólu i cierpienia. Bardzo mi szkoda, bo wiedzieć a przeżyć - to dwie różne rzeczy. Panda miała u Maćka dobry czas i dobre, spokojne życie. Wspaniałą opiekę. Ściskam mocno.

Współczuję. Zrobiłeś, co musiałeś. To nasz obowiązek, oszczędzić im bólu i cierpienia. Panda miała u Ciebie dobry czas i dobre życie. Bardzo mi szkoda, bo wiedzieć a przeżyć - to dwie różne rzeczy. Ściskam mocno.

tak, mimo wakacji na wsi, Pączuś nie ścierał pazurów wystarczająco i się zawijały. U weta bardzo sprytnie wczepił się w transporterek (mamy materiałowy) i wet nie mógł go wytrzepać, mimo że obrócił do góry dnem przenoskę. Bestia :) No i tapicerka najlepsza, tapczan do cna zniszczony, teraz niszczy się fotele ;)

no tak... co tu napisać? Furosemid dostała, może płyn z płuc zejdzie. Na pewno ją to osłabi. Zrobiłeś, co mogłeś, żeby pomóc. Panda, Maciek, wiem, jak to jest. Pozdrawiam cieplutko.

dziękuję, udało się :) Pozdrawiam!!

Piesek Norek i Kot Pączuś pozdrawiają. Odpukać, mamy się dobrze. Foty jeszcze z letniska, ale odwiedziliśmy niedawno weta, który stwierdził zaskakująco niezmienny stan serca Pana Norka. Obaj zostali poddani obcinaniu pazurów (Norek chodzi tak mało, że sobie nie ściera). Tak więc żyjemy. Pozdrawiamy serdecznie z grudniowego, ale jesiennego Krakowa.

widzę, że jesteście na bieżąco w tym wątku :) zapytam więc nieśmiało: jak się teraz wkleja zdjęcia? zderzyłam się ze ścianą :(

Pięknie tam macie :) Rodzina fantastycznie zżyta. I szczęśliwa :) Cudowne zdjęcia. Koty i Pan Królik zrelaksowane, psy zadowolone :)

Norek na wakacjach

o rany!!!!!!!!!!!!

zaproście na wątek użytkownika Sowa.

Oglądam filmik jeszcze raz, żeby kolejny raz pozazdrościć - lasu za płotem :) Psy tak się cieszą, mają lepsze życie u Ciebie niż w ogóle większość ludzi... Pandzia tak roześmiana :)